taka moja uroda? czy da sie to zmienic?

Aaaaaaale o co chodzi ?

Dobrze rozumiem, że z jednej strony chciałabyś bliskości a z drugiej obawiasz się jej i nie chcesz do niej dopuścić ?
Pytasz czy/co w sobie zmienić aby ta bliskość w Twoich relacjach się pojawiła?

Na początek powinnaś wg mnie rozkminić DLACZEGO uciekasz przed bliskością skoro jej pragniesz.
Powinnaś dotrzeć do źródeł swoich lęków, przerobić własne słabości, pewnie tradycyjnie dzieciństwo , aby jak to mówi moja przyjaciółka "umieć obsłużyć siebie"

Nic się nie stanie, jeśli niczego nie będzie się oczekiwało na zawsze i na wieczność

Poszukałabym przyczyny tego stanu, może nawet masz jakieś swoje przemyślenia na ten temat, ale jednak dobry terapeuta byłby wskazany. Dobry, bo psycholog, który mówi, że odpowiedni partner Ci pomoże...bez komentarza!
Właściwie to co piszesz jest mi bardzo bliskie, podobnie panicznie boję się związków i wchodzę wyłącznie w takie, które "gwarantują" mi, że poważnej relacji z tego nie będzie. Terapia powoli pozwala mi zauważyć to, czego kiedyś nie byłam świadoma, tyle tylko, że to praca od podstaw. Gdybyś miała ochotę o tym pogadać, daj znać.

Dziekuje wam wszystkim za komentarze:-) :-) :-)

Moje zwiazki byly do dupy i na sile, wzorce z otoczenia tez...

Przyklad z domu- kochajacy sie, oddani sobie rodzice.

Ja nie uwazam, ze zwiazek musi byc po grob- ja zaczynam sie wycofywac, jak on zaczyna sie dopytywac, czemu placze, co u mnie, o wyniki badan- jak zaczyna sie mna interesowac, poza malutkim wycinkiem, fragmentem, na ktory mu pozwolilam...nie odpisuje na smsy, rzadko odbieram, sama nie dzwonie, zapominam o nim, nie tesknie....slowem kazdy czulby sie olewany...

Wiec do czegos takiego jask " zwiazek" w ogole nie dochodzi....

Zeby zjadlam na psychologach...
Nikt mi przeciez nie zagwarantuje, ze jesli otworze sie /zaufam komus nowemu, to sie nie zawiode...
Nikt mi nie powie- mozesz czuc sie bezpieczna, mozesz zaufac...
Nikt nie wezmie odpowiedzialnosci za moja ew. porazke...

A ja potrafie znac faceta 2 lata, intymnie, i on NIC o mnie nie wie, jak zaczyna sie mna interesowac, ja sie ulatniam.jakby " wszysto co o mnie wie, moze byc uzyte przeciwko mnie"
Boje sie i nie potrafie mowic o sobie, o tym, co dla mnie waxne, co ma znaczenie...a jak sie zmusze, to czuje sie jakby przed nim UPOKORZONA, czuje sie na tyle zle, ze juz nie chce sie z nim widziec....

Wiem, skad mi sie to bierze...z doswiadczen, za czesto bylam upokarzana, za czesto moja szczerosc byla uzywana przeciwko mnie. Dorobilam sie takiej skorupy, bez ktorej czuje sie obnazona.

Nie chce wchodzic w szczegoly, bo nie chodzi mi o to, zeby sie wyplakiwac...

Jeszcze raz dzieki za serdeczne wpisy:-) :-) :-)

Kochana ja rowniez to  samo... i nie mam nikogo by moc mu sie  zwierzyc,wiele razy zrazilam sie-zaufalam,a pozniej ktos wykorzystal to przeciwko mnie,jak nie chcialm robic  jakchcial ..Zostaly mi  tylko zwierzenia w necie..

A ja zapraszam na spotkanie
http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=2546795#p2546795

spotkajmy się, poplotkujmy, co wy na to?
Oldorando chciałabym Cię poznać
Przekażcie dalej linka do wątku i... spotkajmy się
raz się żyje, nie mitygujcie się!!
Pozdrawiam

Tak sobie pobieżnie przeczytałam temat, ja mam wrażenie że mówisz o paru spotkaniach (czyli to nawet nie zwiazek tylko etap randkowania) potem o znudzeniu (nie tęsknie, nie dzwonie) i o zaniechaniu kontaktu. Normalna rzecz jeśli nie zaiskrzyło, na siłe sie w nikim nie zakochasz.

>> Nie zmieni sie, bo nie poznam go na tyle blisko, zeby wiedziec, ze jest odpowiedni- zdaze uciec.
bez przesady, wystarczy jedno czy dwa spotkania żeby ocenić czy osoba jest z toba kompatybilna. A jesli jest, to pojdzie to szybko naturalnym tokiem.

>>Proba zmuszenia sie do podtrzymania kontaktu na sile wywoluje u mnie niechec do obiektu, im bardziej sie zmuszam tym wieksza....
no, to tez normalne. Ba, zmuś się a ta frustracja znajdzie ujscie podczas komunikacji z tym potencjalny partnerem. Totalnie podświadomie. To juz lepiej szybko ograniczyc kontakt niz gdyby biedak mial sie zastanawiac czym ci zawinił.

>>Ktos ma jakis pomysl, jak siebie pokonac???
A może tak zawrzeć ze sobą rozejm i zaufać swoim instynktom?

To może następnym razem nie nastawiaj się na związek "na zawsze"? A może faktycznie dotychczasowi mężczyźni to nie było "to"?

Psycholog z prawdziwego zdarzenia nie powie klientce, że jej problem rozwiąże właściwy facet.