mentalna ciepła klucha- jak sie zmienic? - Netkobiety.pl

normalne, ale to dlatego że dwa razy studiowałam za granicą i miałam później dziekanki na pracę w zawodzie itp.  tzn już studia skończyłam. piszę dyplom - zle się wyraziłam

to nie jest problemem.

problemem wg mnie jest to, że wlasnie ja nie potrafię powiedzieć jaka jestem.

w domu zostałam z rodzeństwem wychowana pod pierzynką i teraz to widzę. z takiej wygody życia wyrwałam się wiele lat temu jakieś 4 lata temu kiedy zaczęłam sama podejmować już bardziej samodzielne i świadome wybory dotyczące pracy czy studiów, zleceń.

wcześniej na tych pierwszych dwóch trzech latach bardzo się meczylam, chcialam zrezygnować itp. tak jak wielu moich znajomych, ale to pokonaliśmy.

moja mlodsza siostra też studiuje to co ja. zawsze wszystko miala po mnie.
nie winie losu za to, ale po prostu nawet w domu jesli chodzi o rzeczy czy o znajomych wszystko po mnie. na studiach wszystko po mnie i tak lekko przeszła.

ja zawsze musiałam wyrąbywać maczetą że tak powiem.
a młodsze rodzenstwo mialo po mnie wszystko łatwiej.

to ja zawsze miałam przygody a oni tak jakby szli po maśle. ja po grudzie.
zawsze za mną.

nie wiem dlaczego tak jest. jednak mam wrażenie, że za sobą ciągne jedna osobe od wielu wielu lat jak cień i bez swoich wlasnych przemysleń ( moja siostre).
mam wrażenie spowolnienia.

moje mlodsze rodzeństwo boi się wyjsc 'ze skorupy'. trzyma się kurczowo domu lub innych bardzo bliskich znajomych. polega tylko na mnie jesli chodzi o 'dalsze kontakty'.

to ja zawsze zalatwiam, wchodze w miasto, mam kontakty ( mialam kontakty).
zawsze musialam byc taka dobra i mila.

wiem, że to moze brzmiec jak post rozemocjonowanej 18 latki ale tak się czuję.

jestem dorosla i swiadoma jednak cos mnie blokuje. nie wiem co to jest.

Nieźle Ci ten chłopak co Cie rzucił imponował. Taki był wstawiały niezależny sam podejmował decyzje a może po prostu był chamem i nie ogarniał konsekwencji tego co robi dlatego mu to tak łatwo przychodziło.

"Dlaczego np nie moglabym miec tatuaży i kolczyków na calej twarzy? Moze mi się podoba?
Nie chodzi o bunt ale zawsze nawet kilka lat temu kiedy pokazywalam znajomym czy siostrom tatuaże czy jakies modyfikacje było NIE NIE< okropnie, co ty jestes, jakas z wiezienia?"

Moim zdaniem twój problem to nie to że jesteś ciepła kluchą. Taki człowiek już jest można próbować się zmieniać ale taki twój charakter. Nie chcesz taka być i spoko. Tyle że twój problem to ogromna potrzeba akceptacji. Chcesz zrobić tatuaż to idziesz i robisz. Ale Ty nie musisz się wpierw zapytać innych czy to aprobują. Dobrze wiesz że będą na nie i być może dlatego chcesz się spytać. Bo w końcu masz wymówkę aby go nie robić. Możesz potem przez całe lata mieć do nich pretensje że nie dali Ci tego zrobić. Tyle że tak naprawdę wcale nie chciałaś tego tatuażu .

Teraz też na forum piszesz jaka to nie jesteś mroczna i w ogóle. I jakby prosisz o pozwolenie czy już możesz być niegrzeczną dziewczynką.

Wcale nie musisz być dobrą siostrą ale Ty chcesz być dobrą siostrą aby potem mieć wymówkę że przez to nie zrobiłaś tego czy tamtego.

Za bardzo się boisz podejmować samodzielne decyzje. I ciągle to jest w tobie dalej szukasz innych aby je za Ciebie podejmowali . Facet co władczym tonem będzie Ci mówił co masz robić to pewnie twój ideał.

Zacznij sama podejmować decyzje dotyczące siebie. Wpierw jakieś małe typu co chcesz zjeść na kolacje a potem większe typu czy na pewno chcesz te studia skończyć.

Tylko tacy faceci dzielą się zwykle na dwie grupy:
- ich nie interesują "ciepłe kluchy", które nie mają własnego zadania, a jedynie oglądają się na innych
- są apodyktyczni i podporządkowują sobie otoczenie, a jak autorka spróbuje mu się postawić, dopiero wtedy będzie dym.

Byłaś starsza - to normalne, że młodszy dziedziczy po starszym, ale teraz jesteście obie dorosłe, więc czas się odciąć od siebie i zacząć żyć na własną rękę i własnym życiem.

Przeczytaj sobie mój topik: Toksyczna przyjaźń? Kto jest winny. Miałam podobnie jak i Ty.
Bycie miłym nie oznacza bycia klupą. A dobro nie staje na drodze zdrowemu egoizmowi.
A zdrowy egoizm jest potrzebny, żeby nie dać sobie wejść na głowę. Stanowczość to sztuka mówienia: NIE ze wszystkimi tego skutkami.
Że Cię znielubią jeżeli im powiesz NIE. Dlatego Ci napisałam wcześniej: zastanów się, czego chcesz od życia: czy podobać się wszystkim, ale w sumie być wszędzie pomijana i traktowana z przymrużeniem oka "taka ciepła klucha", czy jednak mówisz NIE i narażasz się na krytykę.

Mam wrażenie, że Twój problem polega na chęci bycia lubianym przez wszystkich z jednoczesną chęcią życia po swojemu.
No to tak się nie da. Albo rybka, albo pipka.
Też tak miałam niedawno. Chciałam być dla wszystkich miła i w porządku.
Skończyło się na tym, że ta, która umiała bardziej pyskować zrobiła, co chciała, a mnie nie dano nawet dojść do głosu. Dlaczego? Bo nie umiałam się bić, być głośna, chciałam na spokojnie. No to w rodzinnym środowisku nie mam po co się nawet pokazywać, panuje pewien ostracyzm na moją osobę, a ja muszę sobie układać życie od zera na emigracji (w Polsce jestem, ale musiałam opuścić rodzinne strony). Taka była cena za bycie wiecznie dla wszystkich miłym.
Nadal staram się być miła, ale wyrabiam sobie umiejętność mówienia głośnego NIE, jeżeli coś mi nie pasuje. Stanowczy =/= chamski, chociaż czasem tak jest postrzegany.

A siostra naprawdę ma depresję, czy tylko taki skrót myślowy.

Wiesz co? Na mnie taka wymówka działa jak płachta na byka, bo z moją eks-przyjaciółką było podobnie. Wieczne zasłanianie się depresją. Musiałam ważyć każde słowo, aby jej nie urazić, bo ona miała depresję, zły humor, samopoczucie, łapała doła.
Tylko to działało w jedną stronę. Bo ja takiego zrozumienia nie otrzymywałam. Może w pewnych momentach, jak ona miała dobry humor.
Wiesz co mi powiedziała terapeuta? Że z takich chorób jak depresja czy nerwica nie wychodzi się poprzez zagłaskiwanie kotka na śmierć. robienie nad taką osobą parasola ochronnego. Z tych przypadłości wychodzi się, kiedy cierpiący musi łapać byka za rogi. Inaczej zawsze będzie tkwił w tym kokonie. Bo ludzie z depresją czy nerwicą bardzo często uciekają za plecy innych.
Jak pisałam wcześniej: jesteście dorosłe i nie masz obowiązku robienia za jej niańkę. Jeżeli dziewczyna sobie nie radzi - są specjaliści, lekarze, tam powinna szukać pomocy, a nie na Twoim ramieniu.