Przyjaciółka chce zdradzić męża.

Wiele osob dopada taka chwila slabosci, wtedy maz okazuje sie tym pelnym wad czlowiekiem a potencjalny kochanek jest bostwem. W tej sytuacji niepokoi mnie troche to, ze twoja przyjaciolka jest stosunkowo krotko ze swoim mezem, dopiero co wije gniazdko, a juz ma takie ciagaty do zdrady. No coz to jej sprawa, ale moze za szybko sie pobrali, bo przeciez to, ze jej maz jest czlowiekiem cichym i spokojnym raczej wiedziala od poczatku, a teraz nagle zaczelo jej to przeszkadzac jak na horyzoncie pojawil sie atrakcyjny kolega z pracy. Przykre, zal mi jej meza.

Moze do Twojej przyjaciolki trafi argument, ze jesli zdradzi meza z kolega z pracy to moze potem sie okazac, ze cale zauroczenie minie, a w pracy pozostanie potem niesmak. Jak dla mnie sa dwa wyjscia albo narobi sobie kwasu w pracy, bo wiadomo zawsze jest wieksze ryzyko, ze ten.romansik sie wyda chocby przypadkiem, nie wiadomo tak naprawde co temu panu moze uderzyc do glowy albo sie w sobie na serio zakochaja i wtedy od razu moze sie rozwodzic zanim to malzenstwo wogole sie dotrze...

Dobry pomysł

Ja ,na twoim miejscu powiedziałabym przyjaciółce,że nie będziesz patrzeć na to  ze spokojem i jeśli ona to zrobi to ty poinformujesz o fakcie jej męża.I pewnie takie coś potraktowałaby jako próbę szantażu,niemniej jednak sam fakt,czyn będzie nieuczciwy wobec męża.
Ja rozumiem są pokusy,ale jest i mąż,skoro z premedytacją zamierza się puścić,to może niech go o tym poinformuje i rozwiedzie się,będzie uczciwiej.Nie rozumiem takiego postępowania,dziwny tok myślenia,pofolguję sobie a potem wrócę do męża jakby nic się nie stało...Jak można krzywdzić tak perfidnie...

AldonaKwiatek uważaj bo się strasznie przejmie takimi smętami. Tutaj tylko konkretne działania, chociaż sądzę że i te mogą być już spóźnione.

Lekko mnie zszokowały Wasze rady.
W ramach uczciwości zdradzić zaufanie przyjaciółki i to jeszcze nie otwarcie, tylko anonimowo z obcego numeru wysłać donos na przyjaciółkę do męża! No faktycznie, świetny pomysł.

Moja przyjaciółka też chciała zdradzać swojego partnera, a nawet  nie przyszło mi do głowy, żeby w ramach uczciwości polecieć do niego - z którym się znałam, ale nie przyjaźniłam - i naszczekać na nią. Albo tym bardziej anonimy słać! Przecież to jakaś kpina w żywe oczy. Przeanalizowałam jej sytuację, przedstawiłam za i przeciw, wyjaśniłam, jakie konsekwencje może pomóc, prosiłam, żeby przemyślała sprawę, bo potem może żałować, ale decyzję zostawiłam jej.

Dobry przyjaciel szczerze wyrazi opinię, będzie przestrzegać, uprzedzać, ale nie będzie się wbijać z buciorami w życie przyjaciółki ani tym bardziej robić nic za jej plecami.

Taka przyjaźń jak Wy piszecie, to żadna przyjaźń nie jest.

Trudna sytuacja,,, a z drugiej strony hmm nie wciskałabym się pomiędzy ....
Ale skoro przyjaciółce w głowie flirty.... pomimo że ma świeżo upieczonego męża
to powiedziałabym co o tym myślę.... i żeby nie obarczała mnie takimi sprawami.

Bo może nie zdarzyć się  nic...ona ma fantazje , ale on może powiedzieć stop.
Można gdybać.... fakt nie trzeba by było długo czekać...  ale  czy ona tak wogóle
kocha swojego męża? Jeśli już tak zwierza się Autorko tobie...

A z postu wynika, ze tez lubi męza przyjaciółki więc dlaczego ma niby byc lojalna wobec osoby która gra nieczysto wobec innej osoby?

Mezowi przyjaciolki bym nie mowila w zyciu! Co to za przyjaciolka by byla, gdyby gadala mezowi.

Podobnie jak Vian nie wyobrażam sobie, abym w imię "uczciwości" miała donosić na własną przyjaciółkę. Można z nią szczerze porozmawiać, wyrazić własne zdanie, znaleźć na jego poparcie jakieś rozsądne argumenty, a nawet usiłować odwieźć ją od decyzji, która moim zdaniem może okazać się wielkim błędem, ale nie należy mieszać się w małżeństwo, bo z tego zwykle nic dobrego nie wychodzi. Dla mnie przyjaźń równa się lojalność.

Może była partnerka Lubitza myślała podobnie, więc efektem tragedia setek ludzi...
Żonaty pedofil, krzywdzi. Żona jego mówi przyjaciółce - a ta ma być uczciwa i lojalna wobec niej czy pokrzywdzonych lub potencjalnie pokrzywdzonych?

Uczciwym i lojalnym należy przede wszystkim być wobec siebie i swoich zasad. Jeśli się je ma, to nie ma problemu by wiedzieć co robić. I jeśli mamy zasadę nie krzywdzić innych, to dlaczego mamy brać współudział w takowym krzywdzeniu?

Jeśli ktoś, nawet przyjaciel postępuje źle, zdradza, to krzywdzi kogoś. Będąc lojalnym wobec takiej osoby przyzwalamy na takie złe postępowanie, a więc sami jesteśmy albo nieuczciwi albo łamiemy swoje zasady. Nie może być podwójnej moralności w stylu - uważam się za dobrą osobę, nie zdradzam, ale pozwalam na to, by ktoś inny zdradzał.

Przykład - Lubisz zwierzaki, psy i twój przyjaciel kopnie psa, to co zrobisz? Olejesz że tego pieska boli, że mu krzywda się stała, nie podejdziesz, nie pomożesz i lojalną będziesz wobec przyjaciela czy powiesz - nie rób tego, ja na to nie pozwalam?
Analogicznie jest w sytuacji gdy przyjaciel zdradza czy to męża czy żonę...
Zastanów się nad tym.

Primo - przeszkodzenie w kopaniu psa to nie jest zdrada zaufania, tym bardziej, że tu nie ma robienia niczego za plecami.
Secundo - napisałam, że jestem lojalna, póki to nie zagraża bezpośrednio czyjemuś zdrowiu lub życiu; jak ktoś się znęca nad zwierzęciem, to zagraża jego zdrowiu lub życiu, tak?

Tylko nie wymyślajmy tu story, że jak się mąż dowie o zdradzie to sobie w łeb palnie, bo to już niczym niepoparte wymysły by były. Na tej zasadzie to ja bym mogła zakazać przyjaciółce metrem jeździć, bo może z peronu pod pociąg wpadnie.

Remi, umówmy się co do jednego - mnie nikt nie zrobił moralnym sędzią świata. Ani Ciebie, ani nikogo innego, bo nikt nie jest taki święty, żeby z wyżyn swojego autorytetu mógł decydować odgórnie, co jest słuszne, a co nie. A już na pewno nie mam prawa narzucać siłą komuś swoich zasad moralnych, bo jak polecę donosić mężowi, to to będzie narzucanie siłą. Nawet jeśli coś uważam za błąd, to ludzie mają prawo do popełniania błędów, natomiast my nie mamy prawa, żeby siłą ich bronić przed ich własnymi decyzjami, chyba, że to zagraża życiu lub zdrowiu.