miłość a długi

No tak, masz problem. A czego oczekujesz od forumowiczek?

Hmm...
Nie powinienem wyciągać brudów z Twojej (nie Waszej) przeszłości. To świństwo i samo w sobie byłoby dla mnie powodem do rozstania. Natomiast nie widzę związku Twojego długu z Waszym związkiem. I tak nie powiesz jemu że jesteś w tarapatach, więc jeśli ten dług ma być podstawą rozstania, to rozstawaj się czym prędzej. A potem płać.

Hmmm... trochę ten związek toksyczny nie sądzisz? Boisz się mu mówić o czymkolwiek, a przecież rozmowa, zaufanie i zrozumienie w związku najważniejsze.
Nie powinien w waszych kłótniach wyciągać brudów z przeszłości, a już na pewno nie powinien komentować Twojego kredytu w jakikolwiek sposób. To Twój kredyt i Twój dług, Nie braliście go razem, po Twoich długich namowach. Nie rozumiem dlaczego tak reaguje na kredyt. Powinien wspierać, a nie jeździć po Tobie.
Rzuciłabym bez dwóch zdań.

No włąśnie to mnie boli. bo nie spłaca moich długów i nigdy go też nie proszę  o pomoc zwyczajnie chciałabym się wygadać ale wiem co by było..

Ale potrafi też być kochan,y ja jestem po długoletnim związku, długo potem nie mogłąm nikogo pokochac, dopiero on przywrócił mnie do życia, uwierzyłam że znów może być normalnie dlatego tak ciężko podjąć mi decyzję, bo wiem jak boli rozstanie i samotność

A czego od niego konkretnie oczekujesz?

Pomocy finansowej?
Zrozumienia/przyjaxni/wygadania?
Szacunku?
Milosci?
Zwiazku?

A uwazasz, ze on chce Ci to dac???

Mówić to on sobie może. Szacunek się okazuje, a nie opowiada o nim. On go nie pokazuje, wciąż i wciąż. A Ty w tym trwasz.

Powiem Ci tak: Twoje życie, Twoja decyzja, ale ja dla chwil szczęścia nie męczyłabym się z kimś, kto wykorzystuje wszystko co powiem przeciw mnie w kolejnych kłótniach. Komu nie mogę się zwierzyć i normalnie porozmawiać, bo się boję.
Te szczęśliwe chwile są ulotne, a jego zachowanie może wpłynąć na Twoją psychikę. Chyba lepiej mieć w koło ludzi, którzy cię wspierają, niż kogoś kto Cię gnoi.
Wybór należy tylko i wyłącznie do Ciebie. Życzę trafnego wyboru i szczęścia.

Coś mi się wydaje, że już wpłynęło, więc ratuj się kto może.

Hmm, skoro Twoja samoocena wzrosla w nowym związku to może warto by ja zachować i nie uzalezniac od tego czy jesteś w związku czy nie, po prostu trzymać się tego poziomu. Po drugie kto Ci podsunal pomysl o mowienia o swoim "epizodzie" jeśli to nie miało znaczenia na obecne zycia. Jednak glownym problemem jaki tu widze, jest brak szacunku, traktowanie przedmiotowe. Jeśli nie mieszkacie razem to wlasnie czas poznawania się jest takim czasem, kiedy powinnas postawić sobie pytanie czy to jest na cale zycie. Jeśli potrafisz zyc w atmosferze braku szacunku do siebie to czemu nie? Ale jeśli to Cie "boli" to należy postawić jasne granice. Nie musisz pozwalac sobie na pewne uwagi. Jeśli takie wymagania poskutkują to...ale jeśli nie...Wogole piszesz bardzo zdawkowo.

Chcialem się pochylić nad Twoja sytuacja bo jest mi w pewien sposób bliska. Otoz moim zdaniem twój obecny facet to taka osobowość "narcystyczna". Dla niego ważne jest wyobrażenie a nie konkretny człowiek. Wyborazenie jak powinno być a nie jak jest ze cierpialas w czyms, ze to przeszlosc, jak do tego podszedłby przyjaciel. To ze się dobrze czujesz, ze on staje na wysokości zadania w innych momentach to "standard", nic niezwykłego. Mialby nie stawac skoro jesteście w związku? To trochę dziwne bo najpierw nie byliście "razem" i to nie stanowilo problemu a teraz stanowi? Czy Ty się zmienilas czy on się zmienil? Na tym etapie powinien wspierać pomagać a nie krytykować.  Problem jednak lezy w nim a nie w Tobie. Natomiast Ty zadajesz pytanie czy majac 30+ wchodzić w związek, który mi nie odpowiada żeby nie być samotnym. Ludzie maja rozne piorytety wiec trudno się nad tym wypowiadać ale w zyciu polega się glownie na sobie. Jeśli uzależniasz swoje samopoczucie do jego zachowania to się uzależnisz i wejdziesz w relacje bedac na lasce jego emocji i humoru. Nie rozumiem tylko jak można zrobić cos takiego z własnego wyboru.

W zyciu bardzo wazny jest szacunek. Bez tego nic się nie zbuduje. To nie te czasy, kiedy ludzie ukrywali takie sytuacje latami.

Coż za podejście ale spoko bywają i tacy ludzie:)
dziękuje za wypowiedź

Szczere na pewno ale można z kimś być ponad 1.5 roku dla seksu?
Dodam też że jesteśmy zaręczeni i to nie ja mu się oświadczyłam.

To jest przystojny facet nie desperat więc panienki na seks myślę żeby sobie szybko znalazł po co się od razu w związek pakowac i to ze starszą kobieta?

strasznie ograniczasz, nie każdy myśli tylko o seksie. Powiem szczerze ze nie jest on u Nas "samczy" (cokolwiek to znaczy) i nie jest też go nie wiadomo ile:)

czy inna by pozwolila tego nie wiesz, kobiet kochających za bardzo jest wiele

stawiam wymagania i na pewnoe nie wybaczam jak poglaszcze mnie po głowie

i kto powiedział, że jak on mi ubliża to siedze w kąciku i nic nie mówię?

a czy on ma to gdzieś nie wiem mi się wydaje  że nie.

Strasznie to ograniczacie ja mam 3 dychy na karku, sporo związków za sobą jestem kobietą niezależna i nie ciągnę nicna siłę aczkolwiek zaczyna mnie jego zachowanie niepokoić pomimo miłości z mojej strony.
Mam wrażenie że myślisz że jestem desperatką albo coś takiego, na pewno tak nie jest i on dobrze o tym wiem

Może i masz rację w końcu o kolorowych stronach naszego związku tutaj nie napisałam.

Wiem że mnie kocha, uwierz to się czuje ale nie wiem czemu kiedy się zdenerwuje a charakterek ma, zaczyna wypominać mi coś co jego nie dotyczy, robi mi celowo na złość, celowo mnie rani, nie wiem jak można tak robić kochając kogoś? a to wtedy napędzi mi do głowy wątpliwosci

To nie jest i nie był typ lovelasa, jesteśmy z jednej miejscowość znamy się nie od dziś więcnaprawdę to nie ten typ faceta, dla Niego rodzina itd to wartość fundamentalna i przekonanie to wyniósł właśnie z domu.

chodzi o to czy można kogoś ranić świadomie, słowem pomimo miłości? dla mnie to się wyklucza bo ja często w złości coś tam powiem ale są granicę których nie przekraczam.

Chciałabym wiedzieć czy tak burzliwe związki mają szanse powodzenia?

Dominujący jest na pewno, i dobrze bo ja mam też niezły charakterek a od faceta oczekuje że będzie... facetem silnym, stanowczym itd a nie pantoflarzem ale.... właśnie u Niego często przeistacza się to w chamstwo...

Dzięki za wypowiedź, nie jest mi łatwo podjąć jakąś decyzję pewnie czas coś pokaże

I owszem: to się wyklucza...
A czy takie "burzliwe" związki (Twój to raczej toksyczny, a nie burzliwy...) mają szansę na przetrwanie? Oczywiście, bywają często, bardzo często. Jest tylko jeden warunek do spełnienia, aby ...szczęśliwie dać się "kochać" takiej drugiej osobie: musisz wyzbyć się własnej wartości, spolegliwie przyjmować wszelkie krytyki i połajanki, wielbić bezkrytycznie partnera i ...cicho siedzieć w przeświadczeniu, że tylko na takie traktowania zasługujesz.

I on to powoli osiaga..to zniewolenie..

- boje sie mu powiedziec
- poniza mnie
- wypomina w nerwach
- wyzywa od glupich, nieodpowiedzialnych..

Sory, to nawet dobry kumpel nie jest.

Kochana !! Mając 30 lat wiesz dobrze, że dla ciebie to ostatni dzwonek na osiągnięcie stabilizacji w życiu... Są kobiety, które dla osiągnięcia tego celu zrobią wszystko i wybaczą wszystko, będę ślepe jak krety na wszelkie wady u wybranego faceta, bo może nikt inny poza nim się nie trafić... A i jeszcze jesteś kobietą po przejściach z żonatym facetem w małej miejscowości, a to też ma znaczenie dla Ciebie w tym związku... i Twego faceta również!! Nie wiesz jak inni komentują ten związek w jego obecności (zwłaszcza jego rodzina). Rozmawialiście o tym... O swej przyszłości również i swego związku... Ukrywasz ten fakt na forum skrzętnie, ja to rozumiem - to Twój problem. Nie musisz się tym w tym miejscu nim dzielić... ale...

Łączy Was jedynie seks (nie seks, a raczej bzykanie, bo seks łączy i cementuje związek) i jeżeli na tym chcesz opierać małżeństwo lub dalszy ciąg związku, to już teraz jesteś na przegranej pozycji...

Wiem, że to smutne. Zdejmij różowe okulary i popatrz realnie na ten związek i na swe oczekiwania ! Spójrz realnie na cel jaki chcesz osiągnąć. To nie użytkownicy forum mają podjąć decyzję za Ciebie. Sama masz ją podjąć!! I sama masz za nią ponieść wszelkie konsekwencje, jak się "poparzysz" w wyniku jej podjęcia.

Jeden podstawowy błąd bardzo daleko mi do desperacji w związku z cykającym zegarem, to na pewno odpada.Ja go kocham i to mnie przy nim trzyma a nie zasada 'stara panna jestem, trzeba brać co jest"

Kolejna rzecz to że jestem z małej miejsowości i miałąm romans z żonatym to nie ma znaczenia tzn jeśli sugerujesz że jakoś przejumje się opinią innych.

Dzięki za Twoją opinię ale wiem że to nie jest związek dla seksu, myślisz stereotypowo

O moim romansie z żonatym wiedział, jego rodzina również i znajomi i wiem jak to komentowali, rozmawialiśmy o tym.

To jednego nie pojmę skoro się przejmuje ( a twierdzi że nie) po co ciągnąc coś na siłe??

I nie wyciągaj tutaj seksu na światło dzienne, bo chętnych fajnych kobiet w okół nie brakuje nie jestem jedyna, więc to nie jest argument. że jest ze mną dla seksu

Właśnie tego się boję, jego siostra mi kiedyś powiedziała, slysząc naszą  kłótnie że ona by zostawiłą takiego faceta.

Nie wiem jak długo będę trwać, dlatego tutaj jestem chciałam zasięgnąć  opinii innych, może żeby upewnić się że tkwie w toksycznym związku.

dzięki:* wczoraj pobieżnie "liznęłam" ten wątek i juz pierwszy post autorki wiele ma ze mną wspólnego, więc w wolnej chwili poczytam dokłądnie

Wydaje mi się, że on ma też swoje lęki i kompleksy nt.tego, co mogłabyć zrobić jemu skoro byłaś "zdolna' do bycia w związku z żonatym. Może obawia się tego, że mogłabyś go kiedyś zdradzić....? Gdzieś go to boli, skoro ciągle Ci to wyrzuca.

Z kredytem może być podobnie, boi się odpowiedzialności za coś co go może przerosnąć . To są jego demony, z którymi musi się zmierzyć, inzczej będzie tym ciągle obarczał Ciebie.

No i chyba wyrósł w domu, w którym się łatwo nie wybacza błędów. Warto się przyjrzeć relacji jego rodziców, skoro mieszkacie blisko, nie będzie to trudne.

maniek_z_maniek; czasem prawda boli, szczegolnie jak jest taka jakiej nie chcemy jej widzieć. Siostry nie mam ale Mama nie raz mi delikatnie sugerowała zebym sie zastanowila, zeby nie bylo za pozno. Na pewno przeanalizuje wszystkie rady i sugestie tymbardziej ze wciaz nie ma poprawy

P,s. Pewnie chodziło Ci o jego siostre, jest mila a czy szczerze mi sie wydaje ze tak ale reki sobie uciac nie dam