brak chęci do życia

Cześć Ja zamierzam iść właśnie spać, ale przybliż nam trochę  bardziej swoją historię. Czułaś się winna, czułaś, że zasługujesz na to? Pytanie numer jeden:Jaką ty miałaś sytuacje w domu rodzinnym?
Cóż mogę ci napisać na początek?  Przemoc zostawia ślad na całe życie , w taki czy inny sposób to zawsze się odkłada, nie możemy dać się temu pomiatać.

Po pierwszym uderzeniu powinnaś zabrac nogi za pas i wjjjjjjać  od tego psychola . Wszystko , co złe zostawia ślad , ale pamiętaj trzeba źyć dalej . Masz mame , która kocha Cię ponad  źycie . Napisz ile masz lat .

No tak się mówi, po pierwszym uderzeniu powinno się uciekać. Ale łatwo się mówi. Mieszkaliśmy razem na wspólnym mieszkaniu, ślub już zaplanowany. Dawałam mu  szansę, bo kochałam go. Nie mówiłam nikomu, każdy widział, że coś się dzieje. Ale on zachowywał się przy innych cudownie. Pokazywał jak mnie kocha jak szanuje, jaki jest dla mnie dobry. A w domu dostałam za to że coś powiedziałam a nawet nie wiem co. Dwa razy w szpitalu wylądowałam. Raz mi tak rękę uszkodzi, że uszkodził mi nerwy nie mogłam ruszać palcami, a dostałam za to, że udaję. chodziłam z rozwaloną wargą. oczy podbite-ale zawsze dało się zakryć makijażem.Drugi raz podał mi tabletki bym się zabiła, zdążyłam mu uciec. wywieźli mnie do szpitala psychiatrycznego. Obiecał, że będzie się leczyć. ale to były tylko słowa nie czyny. W pracy zauważyli. Mama widziała,ja przygasałam.Byłam zawsze uśmiechniętą dziewczyną. Bałam się komukolwiek coś powiedzieć. Musiałam wszystko robić co on kazał. Brał mnie kiedy chce, przykładał broń do głowy.
Mam niby z kim pogadać. Moja mama jest, ale choruje na serce i to się odbija później na niej. ( wiem, że jeśli bym odebrała sobie życie, zabiła bym ją ) mam koleżanki które dużo mi pomogły ale one mnie nie rozumieją.
Psychoterapia raz w tygodniu to dla mnie za mało.. potrzebuje więcej rozmów by się już nie bać. Chciałabym normalnie funkcjonować. Wrócić do pracy, żyć jak normalny człowiek.   Bo jeszcze chwilę a już nie dam rady i odbiorę sobie życie.

Musisz się wziąć w garść , pomyśl o mamie , po bliskich osobach, zwracaj się do nich po pomoc... Dostajesz leki od psychiatry? Jakie ? Może warto pomyśleć o zmianie , skoro Ci nie pomagają?

co mnie trzymało ?? strach...

Dostał nakaz opuszczenia mieszkania i zakaz kontaktowania się ze mną. Mieszka prawdopodobnie u rodziców w innym mieście. Ale czuję się cały czas obserwowana przez niego

Dlaczego tak myślisz?
Można znaleźć dziewczynę mądrą i ładną. Choć wygląd nie jest najważniejszy. Z ładnej miski się nie najesz.

Mozna znalezc dziewczyne madra i ladna, ale taka zwykle ma wygorowania nie z tej ziemi. Dla mnie liczy sie i wyglad i charakter, bo co mi z samego charakteru, jak kobieta mi sie nie bedzie podobac? Albo z sama uroda, ktora nie bedzie miala zadnego zdania na owy temat?

nostromo

Madzia obok ciebie płynie także normalne życie cała sztuka to znaleźć sie jego nurcie. Tobie teraz jest trudno ale jak będziesz chciała to jest to możliwe. Spróbuj znaleźć jakąś przyjaciółkę któej siewygadasz - to nawet lepsze niż psycholog. I pamiętaj w trudnych chwilach często w dzisiejszych czasach łątwiej znaleźć kogośdo tej pory obcego kto cię wysłucha niż własną rodzinę. Postaraj sie,wyjść do ludzi bo oni nie wiedzą że jesteś w potrzebie - może jakiś chór kościelny może coś charytatywnego, może zaproponuj indywidualnie komuś swoją pomoc - to nic nie kosztuje.   Mieszkam sam też mi ciężko też mi sie nie chce wstać z łóżka wiem cos o tym ale wierzę że jeszcze jest radość przede mna .

Ty miałaś o wiele gorzej, bo dziecko mieliście. Ja na szczęście nie ( choć może nie szczęście... przynajmniej miała bym dla kogo żyć i ktoś by mnie kochał i kochałabym ja)  Ja teraz mam spokój, nie nachodzi mnie. Choć jak przegram sprawę on wróci i do kończy to co zaczął. Powiedział mi to na mediacjach które żądała jego adwokatka. On chce mnie do końca wykończyć. Teraz wie, że jak się zbliży to będzie miał problemy. Ja wysiadam psychicznie. Tak mnie zniszczył, że boję się własnego cienia. łapię się na czynnościach które wykonuję w domu, ze robię to szybko i ze strachem. Bo na nic mi nie pozwalał. Nie raz chodziłam kilka dni głodna, albo koleżanki z prracy mi pożyczały na jedzenie bo okradał mnie z każdego grosza. Nie pozwalał mi robić sobie jedzenia. Jak szedł na nockę potrafił się zwolnić i przyjechać do domu sprawdzić mnie. Wąchał nawet wszystko czy przypadkiem nie zrobiłam sobie czegoś czego mi nie wolno. Jak dostałam od babci  kiedyś rybkę ( bo uwielbiam) to na drugi dzień chodziłam z podbitym okiem i wybitym palcem bo rzucił się na mnie i wyrwał z palca pierścionek. Wyliczał mi kromki z chleba, czy przypadkiem nie zjadłam za dużo i starczy żebym jemu zrobiła na śniadanie do pracy. z siłą mnie wyrywał z łóżka by mu zrobić jedzenie do pracy. Jak miałam atak nerek to jeszcze mnie skopał. To cały czas siedzi w głowie. Mały szelest czy głosy na korytarzu a ja stoję na baczności. To co się ze mną dzieje jest już przerażające. Nie mogę się nawet skupić na czytaniu, oglądam filmy które znam na pamięć żeby tylko na chwilę przestać myśleć, bać się. Czasem brat do Polski zjeżdża to jest u mnie. czuje się wtedy bezpiecznie. wiem, że ktoś jest. Kupiłam sobie szczurka by chociaż zwierzątko jakieś w domu było. Ja już nie wiem co mam robić Najlepiej zasnąć i się nie obudzić..