Samotność w domu z rodziną...nie możliwe? A jednak...

Witajcie zaczne od tego, że jestem tu nowa Zarejestrowałam się tu, bo chce mieć z kimś kontakt, wygadać się... Mam 20 lat narzeczonego z którym jestem 5 lat i 3 letnią córeczkę Tak, zaszłam w ciążę bardzo młodo, ale nie żałuje niczego, bo jest najcudowniejszą istotką na ziemi. Niestety jednak od pewnego czasu coś mi, że tak to ujmę odbija... Czuje się taka samotna, tak mi źle... Mój narzeczony często wyjeżdża w delegacje z pracy, a ja zostaje sama w domu z małą (nie mieszkamy z rodzicami). I szczerze mam już powoli dość tego, że mie mam nawet do kogo się odezwać, bo nikogo tu nie znam (mieszkamy tu pół roku), fakt chodzimy na place zabaw z małą i na takie spotakania w przedszkolu dla dzieci gdzie są organizowane zabawy dla dzieci i zajęcia, ale tam już w sumie każda matka ma swoją grupkę znajomych, nie bardzo chcą zadawać się z kimś nowym... Każdego dnia totalna rutyna wstaje, biore prysznic, nastawiam pranie sprzatam, przygotowuje sniadanko dla małej, mała wstaje to ją myje, ubieram, śniadanko... Potem troszke czasu zleci na zabawie, wstawiam obiad, podwórko ewentualnie plac zabaw, dom, robie małej cos do jedzenia, zabawa, jakoś zleci do wieczora, kapanie małej, kolacyjka, ząbki, wieczorynka, spanie i tak cały czas... I do tego wszystko na mojej głowie, rachunki, dom, jakieś sprawy do pozałatwiania...  I nie chce tu pisać, że mam złego faceta, bo tak nie jest kocha nas i widać, że robi wszystko, żebysmy wszystko miały, ale z drugiej strony dostałam świetną pracę i musiałam z niej zrezygnowac, bo znowu pojechał w delegacje i kto by z małą został jak nie mamy tutaj żłobka, a rodzice daleko? Łapie jakiegos dołka kocham moja malutką rodzinke i chce, żeby mieli  ciepły czysty dom i tak własnie jest, ale przecież ja też chce jakiegoś kontaktu, rozmowy...Chce zeby mój narzeczony zauważył, że ja potrzebuje czasami pogadac z kimś dorosłym, a nie tylko z naszą córeczką...