Kocham go- odrzuciłam, zrozumiałam, ale czy wróci?

Sytuacja jest bardzo ciezka dla mnie i
bardzo ważna. jestem ustawiona w
kropce. proszę bardzo o waszą pomoc,
ponieważ nie bardzo już wiem z kogo się
poradzić i co zrobić. A oto moja historia:
Byłam z chłopakiem przez przypadek
praktycznie.. chodziliśmy do jednej
szkoły, wiedziałam że bardzo mu się
podobam, cała szkoła o tym trabila .. od
prawie roku próbował się ze mną
spotkać, ja nie dawała za wygraną i nie
chciałam. pisaliśmy przez cały okres
czasu. w końcu po pewnym czasie
zadzwonił do mnie i powiedział że za
godzinę mam być tu i tu on chce mi coś
ważnego powiedzieć.. stwierdziła że skoro
już się wysilil żeby przyjechać (był spoza
mojej miejscowości) to się spotkań z nim.
Na spotkanie przyszedł z bukietem
slicznych róż i poprosił abym została jego
dziewczyna.. zgodziłam się. Od tamtego
czasu byliśmy ze sobą 5 miesięcy..
układało się świetnie, strasznie się starał,
miałam praktycznie co chciałam, był
gotowy wskoczyć za mną w ogień. Jego
rodzina tak samo mnie uwielbiala. Ale był
on takim człowiekiem który bardzo łatwo
się wkurzal .. robił mi zakazy że nie będę
chodziła na żadne zajęcia dodatkowe bo
tam na pewno są jacyś faceci, nie
mogłam wychodzić z kolegami, bo
zazdrość od razu, nie mogłam pisać z
żadnym. na zabawy też nie mogłam
chodzic. zaczęło mnie to strasznie
denerwować i zerwalam z nim.. zadawalam się z kolegami z jego
miejscowości, z jednym zaczęłam nawet
kręcić, on o tym wiedzial ..ale zaczęlo mi
go brakować po dwóch tygodniach jakoś..
i po miesiącu dałam szansę i wróciliśmy
do siebie. przez cały okres czasu
próbował to naprawić. I za 2 razem
byliśmy ze sobą kolejne 5 miesięcy. Znów
zaczęły mnie denerwować jego zakazy,
mimo że były mniejsze niż poprzednio.
zaczęła mnie irytowac sytuacja w których
nie robiliśmy przez całe dnie kompletnie
nic.. po prostu zaczęłam się nudzić. I
znów z nim zerwalam.. ale za tym razem
jego mama się wtracila i zaczęła na mnie
naskakiwac że się zachowuje inacZej przy
chłopaku inaczej przy jego rodzinie i
inaczej przy jego znajomych.. strasznie to
zabolalo .. także moi rodzice dowiedzieli
się o tych słowach. A na ten moment.. to
jest już 4 miesiąc po rozstaniu prawie 5..
czuje że mi go brakuje.. próbowałam się
związać z innym.. byłam 3 miesiące w
związku.. i nic. tylko zauroczenie i
koniec. zaczęłam myśleć o tamtym, zaczął
mi się snic .. wspomnienia że wspólnych
zabaw rodzinnych, wspomnienia że
świat.. masakra. czuje że coraz bardziej o
nim myślę i brakuje mi go.. mimo to jaki
był. ją też święta nie byłam.. jego wadą
było jeszcze to że jak nie chciałam z nim
rozmawiać olewalam go po prostu..
opowiadał wszystko swojej mamie i ona
że mną przeprowadzała rozmowy.
wiedzial że mam z nią świetny kontakt.
potrafił rozplakac się przy naszym
rozstaniu.. nie wiem co robić.. nie mam
pojęcia ;c siedzialam u niego dzień w dzień. z jego
mama lub babcią ciasta sobie pieklam,
rodzinne popijanie kawki .. całą jego
rodzinę znałam to z komunii to z urodzin.
zawsze brał mnie ze sobą. Na powrót do
domu nigdy nie musiałam mieć pieniędzy,
on mi zawsze dawał.. a ją byłam tak
głupia i zrozumiałam to dopiero teraz.. w
oczach jego rodziny nie będę chyba już
postrzegana normalnie.. bo to 2 raz..
ajj ..