Przyszłość relacji - związek.

Znacie się dopiero miesiąc, a na zaufanie trzeba zapracować równowagą czynów i słów. Daj sobie, jej (też jest po przejściach, i też na pewno nie wstępuje w tą relację z łatwością) trochę czasu, a jeżeli obojgu wam zależy tak samo mocno, to wszystko samo się poukłada.

Troszkę zmieniło i stało się wszystko dla mnie takie trudne. Otóż mieszkamy od siebie te 30km ( malo ) i ogólnie przed nią matura dużo się uczy i w ogóle nauka i brak dla.niej wsparcia od rodziny ogólnie ciężko ma. Wiem, że musi się uczyć i wiem, że z biegiem czasu bedziemy sie mniej widzieć i rozumiem ją i mi nie przeszkadza tylko, że ona jest przemęczona, wie co czuje staram sie ją rozumieć, wspierać jak tylko potrafię i mocno mi na niej zależy. Robie wszystko co mogę, staram się ona wie o tym, dziękuje mi za to i cieszy się z tego. Tylko, że mówi nie wie jak to dalej bedzie i ciezko bedzie, ale ja nie chce odpuszczac mimo wszystko, bo nic latwo niema. Tylko, że zaczyna dla mnie sie robic to trudne, ciezkie i żaden kolega nawet mnie nie rozumie co przeżywam boję się, że przez nauke to się rozleci, że przeminie mimo tego, że nawet dla niej zależy i nigdy w takiej sytuacji nie byłem. Czasami się czuje koszmarnie, bo to jest bardzo trudne, aby przetrwać. Nie wiem totalnie co robić by nie zwątpiła, okej wspieram i wgl, ale to nie wszystko. Nie wiem co robić i czasami się dołuje, chciałbym, aby to bardziej czuła i, że razem przejdziemy trudny ten okres tylko, że jestem w rozsypce, bo nie wiem co to bedzie i czemu akurat sie poznalismy w takim okresie ? We mnie wszystko buzuje by przypadkiem samemu się nie pogrążyć i odpuścić. Jest ktoś tu co by mógł podrzucić swoją opinią, radą ?

Nie jestem typem desperata. Spotykamy się weekendami, rozmawiamy o ustalonej porze i nie narzekam na to - trzeba mieć odrobinkę ufności. Nie męczę jej sms-ami, bo mam z innej sieci dlatego raz dziennie na godzinkę dzwonię i mi to wystarcza. Powiem tak chodzi mi o to, że z jednej strony mówi, że jej uczucia rosną, zależy jej na mnie, czuje moją obecność i widzi, że się staram - i tak poznała mnie ze swoimi rodzicami ( ten fakt mnie zdziwił, ale ok ). Ogólnie staram się ją wspierać i tylko mi się wydaje, że wzięła sobie zbyt dużo obowiązków ( szkoła  - matura, korepetycje i jeszcze robi zaocznie zawodówkę w razie jak nie zda egzaminu zawodowego w technikum - uczy się bardzo dużo i widzę po niej, że jest już tym przemęczona ). Ogólnie ja jeżdżę do niej i teraz właśnie wybieram się po nią w weekend, aby spędzić z nią andrzejki. Tylko mnie bardziej martwi to, że mnie to przerośnie ja będę się starał i wgl, a sam popadnę w coś takiego, że mi się zrobi to monotonne i straci sens. Ona mi powtarza, że trzeba mieć dystans, zależy jej na mnie, ale przez naukę i z braku ufności dla chłopaków + brak wsparcia od rodziny do matury itd troszkę ma zwątpienia co do mnie i jeszcze, że nie wie jak to będzie, będziemy się mniej widywać, ale ja chcę to przetrwać, a z drugiej strony taka niepewność czy to ma sens, a z trzeciej strony jak ostatnio się płakała przez telefon, bo z ojcem się pokłóciła ( o to, że marnują na nią pieniądze ) to mi powiedziała "jakbym i ciebie straciła to by wszystko mi się zawaliło" podchodzę do jej nie których tekstów z dystansem, bo pod wpływem emocji można ciut więcej powiedzieć i po prostu mi mówi, że przez tą naukę jest mega przemęczona, nie wie co myśleć, traci chęci na cokolwiek. No, ale z drugiej strony rozmawiamy normalnie ja nie kontroluje jej, poznałem jej rodziców i dystansuje się ( próbuje ) i staram się jej pomagać. Chcę wzbudzić w niej pewność do mnie, że mimo problemów dotrwam przy niej do matury i później będzie lżej. Wiem, że Kobiety są zmienne, ale czy każdego pierwszego chłopaka Kobiety chcą zapoznać z rodzicami i w dodatku powiedzieć, że chce, aby mnie jej rodzice zaakceptowali i najlepsze to, że z jej rodzicami rozmawiałem tak, że nawet w taki sposób nie rozmawiam ze swoimi (śmiech) - kolega jeden dobry znajomy powiedział, że musi coś być na rzeczy. Ale ja tu szukam rady od starszych osobników jak patrzą na tą sprawę.

P.S Jest też tak, że jak do niej wpadam na weekend to jej pomagam robić obiad i ogólnie nie mam "wylewki" na to co mi mówi, co czuje, co przeżywa i jak traktuje dane sprawy mimo iż jestem młody to nie byłem wychowany na typa człowieka, który jest "lewo-ręczny i ma w dupie to co dziewczyna myśli i czuje" w każdej sytuacji problemie mówię jej, że możesz na mnie liczyć jak będzie większy problem ja postaram się go zminimalizować może i faktycznie jestem "odmieńcem" wśród kumpli ze swojej paczki, ale dlatego inaczej traktuje życie przecież nikt nie może być wiecznie niedojrzały i zachowywać się jak małe dziecko. Starsi znajomi mi mówili i sam dobrze o tym wiem, że miłości wielkiej nie buduje się po krótkim czasie znania i dlatego do tego złapałem dystans i mimo trudów nie chcę jej opuszczać i przetrwać to razem z nią mimo tego, że będzie ciężko ( tak jest pod górkę, ale jeżeli jest cień nadzieji to warto o to walczyć?). I tylko nie mam od kogo zasięgnąć rady, oceny sytuacji od starszej osoby, która dużo więcej przeżyła niż ja i może podrzucić dobrą radą.

@pitagoras No tylko, że też troszkę ona przeżyła i to nie jest tak, że każda Kobieta musi być taka sama jak mówisz, a to, że ma problemy rodzinne i wgl to wiesz. Każda Kobieta jest inna i z innymi poglądami, a więc raczej nie patrzę w taki sposób jak Ty. Nie jestem przecież żadnym gościem co naciska, zmieniłem nastawienie tylko, że jeszcze zaznaczmy to, że rozplanowała studniówkę ze mną, jakaś sesja zdjęciowa itd. Nie wiem jakbym ja patrzył na Kobiety, które mają podobne zachowania i bym stwierdzał, że to chwilowe to by z żadną się nie wiązał. Może i faktycznie zbyt emocjonalnie podszedłem do sprawy i tutaj z tobą się zgodzę.

@pitagoras

No dobrze. Tylko teraz mnie nurtuje jedna rzecz pogadać z nią o tym czy to "coś" ma sens, sprawdzić czy może coś z tego być olewając i zobaczyć czy jej zależy czy po prostu być twardym i o niej zapomnieć i ją zostawić, olać totalnie - tylko tu jest fakt, że do studniówki nie mogę tego zrobić, bo idziemy razem na studniówkę i jeszcze czeka mnie z nią sesja zdjęciowa, którą chce ze mną zrobić. I teraz nieco mi otworzyłeś oczy, ale z drugiej strony nie oleję jej od tak, bo mi ktoś mi mówi jak to widzi.

@pitagoras Rozumiem. To mam jeszcze pytanie. Czyli kontynuować znajomość, sprawiać jakby nigdy nic, tylko, aby nie była centrum wszechświata i po prostu pokazać, że nie będę na każde jej zawołanie itd. Czyli ogólnie zmienić nastawienie, być normalny i nie traktować tego emocjonalnie, ciągnąć, ale kontrolować się, aby nie być później zawiedzionym tym i wrzucić na luz. I nie poruszać tematów o miłości, związku czyli pełen "chillout" ? A myślisz, że jeżeli jej naprawdę na mnie dla niej zależy ( patrząc, że widzisz, że tam schemat się powtarza ) to uważasz, że "wyjdzie to w praniu" jaki mam na nią wpływ i czy będzie chciała być ze mną kiedyś tam, że mimo iż tego, że widzisz powtarzające się sytuacje, że może narazie tylko nieco inaczej, a jeżeli naprawdę będzie chciała to będzie to widać - każda kobieta jest inna i logi nie można pojąć, mimo iż są podobne zdarzenia ? - Te ostatnie pytanie z ciekawości. I właśnie mniej więcej o taką radę mi chodziło.

Rozumiem takiej rady mi było trzeba. Tylko nie odpowiedziałeś na jedno pytanie jeżeli jej naprawde bedzie zalezalo i bedzie chciala stworzyc zwiazek to bedzie to widać i wyjdzie w czasie tak ?

Oj, Pitagoras
Każda kobieta/dziewczyna, z którą Ty miałeś do czynienia, a nie każda w ogóle.
U mnie absolutnym standardem było właśnie nie mówienie o tym co było (zwłaszcza na początku znajomości).

Tu się zgodzę

To jesteście ze sobą czy nie?
Przejrzyj sobie to forum chociażby.Jak dziewczyny przebierają nogami ''kiedy on się zdeklaruje?'' ; ''kiedy oświadczy?'' itp. itd.
Jak kobieta jest zainteresowana byciem z kimś, to sama podsuwa temat związku, jak nie podsuwa, to prowokuje do takich rozmów.
A jeśli jakimś cudem nawet tego nie robi, to przynajmniej z entuzjazmem podchwytuje, gdy facet zaczyna...
Ekspertem nie jestem, ale wszelkie ''spowalniacze'' w kobiecym wykonaniu uznaję za łagodną formę odmowy.

niepokoi się bo traci kontrolę,olewasz to

@Max901 - Nie zawsze wszystko jest tak jak chcemy. Musisz powiedzieć dla niej poważnie co o tym myślisz i, że nie będziesz jej trzymał na siłę i czas się pożegnać. Jak zrobi jakiś krok - to coś oznacza, a jeżeli nie to wiadomo. Bądź twardy, będzie dobrze. I tylko nie złam się podczas, gdy zacznie gadać "o tym i osiamtym". Wiesz sam jestem w sytuacji podobnej, ale to trwa krócej. Wiesz to jest tak, że my się staramy, brniemy, a druga osoba i tak widzi w nas "nie tego jedynego". Wiem, że prędzej czy później droga nas poprowadzi do tej drugiej osoby, która jest nam przeznaczona. Trzeba być silnym, sam zobaczyłem jakie błędy popełniłem i teraz musiałem wiele myśli poskładać, aby ktoś mi otworzył oczy. Ciężko jest się "odkochać" nawet po jakimś krótszym czasie. Ale najważniejsze uczyć się na błędach i ich nie popełniać po raz kolejny.
Zbierałem się do tego i zamierzam poważnie porozmawiać i rozwikłać swoje myśli i wątpliwości - zobaczymy jak to się potoczy. Jednak uważam, że trzeba być silnym, bo w życiu niema lekko.

@Max901 - Właśnie sam widzę przeszłość. Jak ona się stara, a ty zachowujesz się jak drań. Wiele uczyłem się na błędach, ale widocznie znowu popełniam błąd. Cierpieć to nawet można po kilku/kilkunastu tygodniach, ale lepiej niech poboli teraz niż później jak jeszcze bardziej w to się zaplątamy. Wiesz najgorsze jest, gdy starasz się, stajesz na głowie, aby było dobrze, a druga osoba myśli co innego, mówi co innego, a jak się widzicie co innego na początku tego nie widzimy, bo jesteśmy zaślepieni tym. Teraz patrzę na to z innej strony, ale teraz ona przyjeżdża do mnie na 2dni na weekend i muszę jej powiedzieć co myślę, poważnie pogadać - nie zamierzam jej mówiąc co innego niż tego co czuje w sobie, bo to nas bardziej dołuje kiedy chcemy mówić tylko to co druga osoba chce usłyszeć. Postawię na swoim i nie wiem naprawdę jak to się potoczy, ale po tym co mi pitagoras napisał i sam zauważyłem to wszystko z innej perspektywy to zwątpiłem po całości, że coś może z tego być, ale nie zamierzam się z tym kryć i pogadam o tym z nią. Co będzie to będzie, ale moim okiem to raczej kolorowo nie wróży. Najgorsze w tym wszystkim jest to, gdy Ci bardzo zależy na drugiej osobie i się w niej zakochasz w mniejszym lub większym stopniu i dopiero wtedy zaczynasz jasno patrzeć na sprawę. Jednak nie można zwątpić w to i wmawiać w sobie, że jak z tą nie wyszło to ciągle będziemy sami.
Będę się starał być silnym i twardym i nie poddam się i nie zatracę w tym, bo z tą nie wyjdzie. Tobie też życzę, aby Tobie życie się poukładało, trzymam kciuki !

Wiesz co Tobie powiem ? Okej rzucisz radą, podpowiesz. Ok masz te 30 parę lat ( wnioskuję to z jednego postu ), ale robisz z nas młodych jakbyśmy byli "mazgajami" dziewczyny 18,19 latki myślą inaczej na pewno niż te z twojego wieku i nie zawsze jest tak jak Ty mówisz, że przygotuje się na "konfrontacje" ja uważam, że robimy tak jak my tego chcemy i nie zmienimy się o 360 stopni, bo ktoś nam tak powiedział. Ja po twoich wypowiedziach rozumiem tyle, że Ty wszystko wiesz najlepiej, a my powinniśmy tylko od Ciebie się uczyć. Sory, ale za bardzo przesadzasz. Są różne sytuacje, różne rodzaje Kobiet i możliwe, że nie każdy typ udało Ci się spotkać i poznać, bo każda Kobieta jest inna. Ale za rady dziękuje i tak.

@Pitagoras - Ja doszedłem do wniosku, że przyjeżdża do mnie to jest okazja to poważnej rozmowy, o tym co ja myślę, czuje i jak z tym się czuje i w ogóle. Ale nic jej nie mówię o tym, że zamierzam z nią poważnie pogadać, bo wiem, że to by było tak "powiedz o co chodzi, no powiedz itd, itd" dlatego nie zacząłem o tym rozmowy. Składam myśli jak rozplanować tą rozmowę, ale zapewniam, że mimo co ona pomyśli, co się stanie, co powie ja powiem to co w sobie noszę i czuje i nie będę tego skrywał w żadnym wypadku.

Myślę, że dobrze zrobiłem nie mówiąc jej i tylko czekam, aż skonfrontuje to co myślę i czuje o tym.

@pitagoras Zrobię tak jak mówisz, zobaczymy jak wszystko się potoczy. Chciałbym, aby było dobrze, ale czarno to widzę. Ciężko będzie myśleć o tym, bo 1 dnia idziemy do klubu, a 2 do mojego kumpla i jego dziewczyny. Postaram się zachować zimną krew i nie gadać o tym do momentu przed wyjazdem. Mam tylko pitagorasie do Ciebie pytanie i mam nadzieje, ze bedziesz w stanie na nie odpowiedzieć. Jeżeli dziewczyna coś czuje i jej zależy to jak może sie zachowac i jak podejsc do sprawy ? Tak, abym przypadkiem jej nie zranil i, zebym odroznil szczerosc od zludzenia. Nie chce przez przypadek wyjsc na dupka co niema uczuc itd.

Tylko jak to zrobić. To nie jest tak, że ona jest oschla i niema uczuc. Zdarzalo sie, ze plakala jak przyjezdzalem, bo jakis problem, przez telefon tez. Jak miala zly humor, smutna byla to udawalo.mi sie zmienic jej humor na lepszy, mowila mi, ze jak jest przy mnie to szarosc kazdego dnia znika. Wiem, ze cierpi, bo za duzo wziela na siebie obowiazkow itd. Ale tez nie chce zyc zludzeniem, ze a kiedys moze cos z tego bedzie. Chce z nia powaznie porozmawiac i to zrobie, ale z jednej strony moge ja zranic, ale z drugiej przestawie jej swoje racje itd. Tylko mnie bardziej zastanawia jezeli jej zalezy i czuje cos naprawde to jak podejdzie do sprawy itd ? O to mi chodzi.

P.S Jak odjezdzalem po pierwszych spotkaniach to plakala, bo mowila, ze ma zryta psychike przez bylych i, ze ja chce sie tylko nia zabawic po uplywie czasu przestala plakac, ale przygnebie zostalo. Pewnie i tak to was z wielu widzi ten fakt, ze tak czy siak bawi sie mną - napisalem to ze wzgledu, ze chce wszystko opisac jak relacje wygladaja.

Czyli wychodzi na to, że rozmowa może coś,  dać ale i tak wyjdzie tak, że zacznie bełkotać i to już ode mnie zależy jak to odbiorę. Wiem jedno, że będę stanowczy, nie ulegnę na jej sztuczne gadki i jeżeli mam cierpieć teraz to będę i mimo tego, że bedzie bolało to przynajmniej nie będę żył złudeniem i, że jestem głupi myśląc, a moze bedzie nie zamierzam zyc nadzieja, a moze cos sie uda po prostu teraz wiem, ze albo cos jest, albo czegos niema. Wnioskuje, ze nie bedzie rozowo rozmawiajac z nia o tym, ale nie zamierzam zyc jak w jakim snien bo pora sie obudzic. Najgorsze jest, ze planowala spedzic ze mna studniowke i sesja i wgl i jeszcze wiecej mi poswiecic czasu w swieta. No, ale nie pozwole na to by mi zrobila w glowie takie siano, a wie ze uroda nie grzesze i widziala smsy od innych dziewczyn i tez mam jakas wartosc. Nie mam zamiaru sie zadreczac i robic z siebie jakiegos typa co tylko sie obwinia i uzala nad soba. Niech wie, ze ona moze mnie stracic w kazdej chwili. Zobaczymy jak to bedzie, ale nawet jak sie rozleci bede wiedzial, ze nie byla przeznaczona mi. Wiem, ze nie ktorzy wola zyc w amoku, ale ja nie. Czuje, ze bedzie zle, ale przynajmniej bede wiedzial czy warto czy nie. Nie bede jak jakis przedmiot, bo wole byc pewny jak sprawy sie tocza, ale przetrwac bede musial. Jeszcze raz dzieki pitagoras za madre slowa.

Ja tam uważam, że zamiast słuchać pociotek, które spis własnych klęsk życiowych szumnie zwą ''doświadczeniem'', lepiej przeczytać ze dwie książki o psychologii kontaktów między płciami.Dzięki temu człowiek wyzbywa się bzdurnego przekonania o własnej wyjątkowości oraz niepowtarzalności każdej kobiety; a w to miejsce zdobywa wiedzę o schematach rządzących wszelkimi zachowaniami.
P.S. Kobiet na świecie jest przeszło 3 miliardy a nie kilkaset tysięcy:p

Nie, no spoko.Czekamy zatem na efekty przedyskutowywania i stanowczości.Wszak to już weekend:D

Pitagoras - no juz niby jest i wgl i to siostrze mowi co ze mna i gdzie chce isc, tuli sie i wgl, a ja rozkminiam to jak ja z nia w niedziele rozmawial ? Nie wiem, ale zmieszalem sie. No, ale odpuścić nie mogę. Masz jakąś sugestie lub coś do powiedzenia na ten temat ?

Moja historia skończyła się rozstaniem, dziewczyna nie czuła do mnie nic od dłuższego czasu, ale w sumie to i tak nic się nie dowiedziałem więcej, chyba nigdy nie była ze mną do końca szczera, powodów może być milion. Wszystkim którzy łudzą się tekstami "daj mi trochę czasu" polecam od razu zakończenie takich relacji. Dziękuję, pozdrawiam.

Nie będę brnął z problemami po internecie. No, ale jako, że obiecałem dla pitagorasa napisać co i jak to to napiszę krótko.
W sobotę po południu sama rozwinęła temat ( czekałem cierpliwie do niedzieli ) no, ale jako iż sama chciała porozmawiać to zacząłem temat pogadaliśmy około 3h. Jej powiedziałem co mi leży na sercu i powiedziała, że cieszy się, że jej o tym powiedziałem mi za to jedynie powiedziała, abym nie podchodził negatywnie i nie myślał w czarnych kolorach. Wiem, że narazie stawia nauke, bo chce po prostu iść później na studia. I zmieniłem swoje nastawienie i w niedziele przychorowałem i zrobiła mi dzisiaj lekką awanturkę, że zamiast dbać o zdrowie swoje to sobie lekceważę wizytę u lekarza. Natomiast czas pokaże jak to wszystko się ułoży. Jeszcze nie obyło się bez rozmowy z mamuśką, która powiedziała mi to i owo. Także to by było na tyle narazie w tym temacie.

@pitagoras - Okej mów co chcesz, ale dla mnie znakiem jakimś było to, że ona zaakceptowała moją przeszłość ( nie będę jej tutaj opisywał, bo wspomnienia przypominają złe chwile - nie jest to nic ciekawego i dobrego ), ale na początku znajomości jej to powiedziałem, bo nie chciałem przed nią nic ukrywać i powiedziała mi, że na początku tak nie spodobało jej się to, ale ogólnie dla niej się spodobałem nie patrząc na moją przeszłość, bo człowiek popełnia błędy - najlepsze jest w tym, że to jest 3, która się o tym dowiedziała i pierwsza, która w pełni zaakceptowała. Musiałem jej tylko przyrzec i obiecać, że do tego nie wrócę. Temat uważam za zakończony i przyszłość pokaże co los nam da.