Mąż jest nałogowym kłamcą

Witam wszystkie użytkowniczki. Borykam się z poważnym problemem, a konkretnie z okropnymi kłamstwami ze strony męża. Wszystko zaczęło się już od samego początku, jednak początkowo wiele kłamstw uchodziło na sucho czyli nie miałam o nich bladego pojęcia. Potem zdarzały się różne, małe kłamstewka, która albo traktowałam z przymrużeniem oka albo los powodował, że wyglądały jak po prostu pomyłki ze strony męża. Na szczęście jeszcze nie mamy dziecka, więc mam szanse odejść ale nie chcę jeszcze tego robić, gdyż kocham mojego męża, ma ładny dom, dobrze zarabia, jest świetnym kochankiem i nie zdradza mnie - chyba, bo póki co nie było żadnych symptomów ale kto wie co się może okazać... dlatego też dmucham na zimne. Sprawa wygląda tak, że mąż krok na kroku zmyśla, kłamie w ten sposób, że przypisuje sobie przykładowo zasługi innych. Ktoś zrobił coś dobrego w pracy, a mąż opowiada mi, że to on. Udaje, że osiągał rzeczy z którymi tak naprawdę nie miał żadnych powiązań. Wymyśla historia, które nie miały miejsca, jak romans z jedną z bardziej znanych dziewczyn, nie żadną światową celebrytką ale w miarę znaną aktorką. Przed kolegami robi to samo, przed rodzicami też. Opowiada im nieraz ile to dla mnie nie zrobił i jak bardzo mi nie pomaga w domu, podczas gdy, tak naprawdę jego obowiązkami jest wynoszenie śmieci, uczesanie psa i nakarmienie swojego ptaszka... resztą zajmuje się Ja. Mąż non stop kłamie, nie potrafi chyba tego nie robić. Co gorsza w wiele swoich kłamstw po prostu wierzy... to mnie martwi i z tego powodu, uważam, że to jakaś choroba... początkowo myślałam, że to schizofrenia ale potem znalazłam ten tekst: http://www.biomedical.pl/psychologia/mitomania-patologiczne-klamstwo-5492.html  - wierzę bardziej w te wersję, gdyż mąż nie przejawia objawów agresji, obsesji na punkcie śledzenia mnie i tak dalej. Jest po prostu nałogowym kłamcom, nie dotrzymuje obietnic, wymyśla nie stworzone historie, przeistacza rzeczywistość i tak dalej. Sam w to wierzy, co jak pisałam skłoniło mnie do tej teori. Jestem bardzo zaniepokojona. Rozmawiałam z nim o tym już dwa razy, przyznaje się, że "czasem zdarzy mu się" skłamać ale to tyle.Trzyma nadal wiele swoich wersji jako pryzmat rzeczywistości, mimo tego, że są dowody iż kłamał. Cały czas kłamie, nawet nie wiem, czy ostatnio mówi w czym kolwiek prawdę, to taki chory krąg, który bardzo męczy człowieka a ja chcę spokojnego życia. Jak nakłonić go do psychologa? Da się to jakoś leczyć? Jest chyba zbyt zadufany w sobie, żeby pójść do psychologa... potem by kłamał, że nie chodzi. To jest normalnie szaleństwo! Co o tym myślicie?