oszukiwana

witaj pamietaj ze kobiety to silna plec . Moja mama miala podobna sytuacje maz alkoholik brak pieniedzy awantury itp 4 dzieci ciagly starch co przyniesie kolejny dzien bedac dzieckiem widzialam jak bylo jej ciezo ale nie poddala sie postanowila wziac sie w garsc odeszla od taty (na poczatku nie bylo lekko) mieszkalysmy troche tu troche tu ciezko jej bylo z 4 dzieci ale sie udalo znalazla swoj kat za co ja podziwiam jest moim autorytetem . Tobie powinno byc latwiej masz dorosle dzieci wyprowadz sie od meza zostaw go w tym jego chorym swiecie zwroc sie do dzieci o pomoc jesli to nie pomoze zrob cos dla siebie zapisz sie na kursy w Urzedzie Pracy podnies sobie kwalifikacje (nie chciala bym Cie tym urazic ) zrob w koncu cos dla siebie nie ma co sie poddawac w koncu jestes KOBIETA a kto inny da rade jak nie My

Nie masz nikogo innego jakas bliska Ci osobe?? kogos komu mozesz zaufac kto pomoze stanac Ci na nogach ., Ja rowniez mam problem z kolanem wiec wiem co to oznacza mi nie przedluzyli umowy ale udalo mi sie znalesc prace za granica kolano daje sie we znaki ale sie nie poddaje. Co do Twojego meza widze ze niszczy Cie psychicznie musisz uwolnic sie od niego jak najszybciej im dluzej bedziesz z nim tym bardziej przestaniesz w siebie wierzyc . A co do corek hmmmmm nie wiem jakie byly miedzy wami wczesniejsze relacje ale mimo wszystko nie tak traktuje sie kobiete ktora je wychowala nauczyla wszystkiego od podstaw . Jak dla mnie powinnas z nimi przeprowadzic powazna rozmowe nie ukrywac tego co czujesz uwierz ze to nie prowadzi do niczego dobrego. Moja mama zrobila tak samo czula sie naprawde zle myslala ze nie ma w nas zadnego oparcia borykala sie z wlasnymi problemami nie mowila nam o niczym i doprowadzilo to prawie do tragedi ....... probowala popelnic samobojstwo ;( wiec zdaje mi sie ze jesli porozmawiasz z corkami powiesz co tak naprawde czujesz jak sie ztym wszystkim czujesz ze nie  chcesz wiecej zyc (ale nawet o tym nie mysl pamietaj ze masz dla kogo zyc jesli nie dla rodziny to chociaz dla mnie ) to sadze ze w koncu to zrozumieją ze mama to nie tylko osoba ktora dawala pieniazki prala ubrania itp ale mama to KOBIETA ktora je wychowala pokazala co to zycie nie wazne jakie czy w bogactwie czy w ubóstwie ze to KOBIETA ktora kocha sie za to ze po prostu jest

wiesz głupio tak mi ale w tej chwili doszło do mnie że jestem sama ja naprawdę nie mam  z kim porozmawiać.Stałam się zgorzkniałą  chyba?.Tak to prawda zostałam sama ze wszystkim ,nigdy moim dzieciom nie brakowało nic ?.Gdy pracowałam zagranicą jako opieńka do starszych we Włoszech  było mi tak dobrze owszem tęskniłam ale  miałam spokój gdy wróciłam wstawiłam okna plastykowe to centralne ogrzewanie,opłaty światło.i znów wyjechałam opiekowałam się podopieczną i sprzątałam podwórko u sąsiada dawał mi 15 e .byłam tam bardzo lubiana mimo tego ze słabo znałam włoski tam go trochę się nauczyłam  wróciłam w lipcu  3 lata temu na chrzest wnuczka miałam jechać w lipcu , ale już nie pojechałam dostałam zakaz od męża trzy tygodnie były kłótnie a ja płakałam  .bo ja jadę tam go zdradzać tak mi mówił,la spokoju zostałam i to był błąd i tak jak mi zawsze wypominał mimo że ja nic nie zrobiłam.I tak wegetuje a teraz co ja zrobię bez pracy z długami bo wzięłam kredyt bo trzeba było zrobić dach na Domie chętnie bym wyjechała ale gdzie  .mając 52 lata to już mi niewiele zostało a może przyśpieszę to wszystko niech to już się skończy  nic w życiu dobrego nie miałam  tylko moje dzieci że dałam im życie  i co dalej  nic  pustka.

Hmmm...
Byłam wczoraj na apelu poległych z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego... Widziałam mnóstwo powstańców - zasuszonych, niedużych (przeważnie), kruchych i delikatnych staruszeczków i staruszki... Ileż to muszą mieć lat TERAZ, skoro walczyli 70 lat temu?

To tak a propos twojego "już mi niewiele zostało"...
Za granicą wschodnią niespokojnie - kto wie, na co przyjdzie Tobie, mnie i naszym dzieciom... a propos tego że to WYJĄTKOWE zjawisko 70 lat pokoju cięgiem.

A tak wracając do meritum.
Skoro do TEJ pory NIC dobrego Cię nie spotkało... to nie dlatego przypadkiem, że takie były twoje wybory? Ewentualnie oddanie takowych w cudze ręce (męża?).
Lepiej późno niż wcale OTWORZYĆ oczy na swoje przemijające (BEZPOWROTNIE) lata - i JEŚLI dotychczasowe "osiągnięcia" nas nie satysfakcjonują bądź powodują dyskomfort - powiedzieć: STOP! Dość!
Od Ciebie zależy RESZTA Twojego życia - zrób coś z nim na Boga, nie marnuj go więcej...
Jeżeli raz zdobyłaś się na odwagę by wyjechać do obcego kraju i to bez znajomości języka to JESTEŚ odważna! Tylko w domu "oddajesz pole"... może nie warto? Może zredefiniować - ten cały "dom"...?

Skąd wiesz że łatwo?
"Twoje życie w twoich rękach"... NIE CHCESZ - (nic nie robisz w tym kierunku) - nie będziesz - proste jak budowa cepa!

Tutejszy mądry moderator Wielokropek mówi (ma w sygnaturce zapisane):
"JAK się chce - znajdzie się SPOSÓB. Jak się NIE CHCE - znajdzie się POWÓD"

Jestem starsza od Ciebie, mam 4 dzieci i przez około 10 lat byłam bezrobotna. Zmieniłam wszystko, łącznie z zawodem i wykształceniem. W trakcie szkoleń dla bezrobotnych (a było to już 8 lat temu - jak ten czas leci!) poznałam koleżankę, w tym roku kończy 51 lat, w przyszłym tygodniu jedzie do pracy do Niemiec...
Zastanów się czego chcesz? jeśli TYLKO ponarzekać - napisz wyraźnie - daruję sobie niepotrzebne przekonywania... jeżeli przekonania, że "nigdy nie jest za późno" - chętnie wesprę
Pozdrawiam i życzę sił

gratuluje koleżance próbowałam i ja mam kursy i chciałam jechać do niemieć ale tam postawa to język a ummie go brak lobię prace opiekunki lobię gotować  poszła bym gdzieś dalej pracować jako gosposia  jestem z Lubelskiego ze wsi i jest naprawdę trudno z pracą  dla młodych brak a co dopiero dla mnie wiem że się użalam że może inni mają gorzej ale  .uwierz mi jest mi bardzo ciężko i żlie to oto chodzi że przeżyłam 52 lata i jestem zmęczona życiem  może komuś wydaje się to głupie ale ja tak czuje  coraz bardziej przychodzą mi myśli  ale brak mi na razie  odwagi .................