A w głowie eks...

Nie bój się nie będziesz potrzebować 20 lat by w końcu przestać o nim myśleć. Mnie też się zdarza pomyśleć o moim byłym i to jest normalna sprawa. Ktoś kto był z nami przez dłuższy czas od tak nie zniknie z naszego życia. Zajmij się czymś i skup uwagę na obecnym chłopaku a były pójdzie w nie pamięć

Bedąc z byłym w związku bywało róznie. Ale kiedy mnie  zostawił starałam się jak mogłam. I nic. Powiedział ze nie kocha i że to nie jest to. Żebym poszukała sobie kogoś innego bo on nie jest dla mnie. On od 2 lat ma partnerke. I od 2 lat nie mamy ze sobą kontaktu. Wysyła mi tylko życzenia. Także odnośnie walki myśle że już nie ma o co walczyć...

No to ciezko, skoro jest dwa lata z panna to raczej ja kocha, ale to sa tylko moje przypuszczenia, jesli jest inaczej to warto zawalczyc, mozesz do niego napisac na fejsie aby rozmowe zaczac jak sie mu uklada w zyciu i tak zaczniecie rozmowe, jak okaze brak zainteresowania rozmowa z toba to odpusc dalsze starania.

Nie ma czegoś takiego, że ktoś nam jest przeznaczony. To jest idealizowanie. Każda kolejna miłość jest spełnieniem, ale Ty obecnego nie kochasz. Jest "co najwyzej" cudowny. Powinnas wiedziec, ze kochasz go nad zycie, o nikim innym nie myslisz i ze dalabys sie za niego pokroic. A tak krzywdzisz jego i siebie.

Poza tym czego Ty w ogole jestes przekonana i pewna?

Małe, zagubione dziecko, które ojca szuka. Tak to widzę. Ale ten to nie ten. Tamten to też nie ten, bo skrzywdził (chyba że jednak masz obraz miłości jako krzywdzenia...).
Wypadałoby najpierw się poukładac, znalezc sens istnienia, wiedzieć czego się chce i w jakim miejscu się widzi siebie w przyszłości (i z kim).
Pozniej dopiero wchodzic w zwiazki i to wtedy gdy masz pewnosc co czujesz.
Nie chciałabyś być sama, więc nie odejdziesz, prawda? Jesli odpowiedz twierdząca to tylko wypełniasz partnerem niedostatki.

Różnica jest mieć wygodę w jakiś sposób, a mieć spełnienie w kontekście uczuć.
Czas nie gra roli, jeśli nie zmienimy sposobu myślenia o związku, uczuciach, a także nie będziemy traktować przeszłości emocjonalnie. Mozna sobie powspominać, ale żeby odległa przeszłość wzbudzała większe emocje niż to co masz na miejscu? To co czujesz, widzisz i słyszysz?

jest miły, cudowny, szanuje.
Załóżmy, że to On z czasem zacznie opiekować się Tobą, dziećmi, zapewni dobre warunki materialne,
może będzie mniej miły, czasami się pokłócicie, czasami zniechęcicie do siebie, czasami coś Ci w nim nie będzie odpowiadało
- wtedy np ex, odezwie się i ściskającym za gardło głosem powie że odejście od Ciebie było błędem jego życia...
co wtedy zrobisz ?
-  a gdyby teraz tak się odezwał ?

czy to ten, czy nie ten ?
letniość uczuć to najgorsza rzecz w związku,
9 miesięcy, symbolicznie, powinno coś się już urodzić.

Znam to dobrze.

Tak, zdaję sobie sprawę że zachowuje się egoistycznie i niedojrzale A czy kocham byłego ? Myślę że nie, dlatego tym bardziej nie rozumiem dlaczego myśli o nim powracają. Jestem przekonana że jemu fruwa to co ze mną się dzieje i gdyby przeczytał co tutaj wypisuje zakryłby się nogami ze śmiechu.Związek na odległość.W trakcie naszego związku bardzo się zmienił.Zaczął mnie ignorować, obrażać( ale bez wulgaryzmów), nie miał dla mnie czasu.Dlatego też zostawiłam go.Kochałam go nadal ale zostawiłam bo miałam tego dosyć. Ale pod wpływem znajomych i rodziny którzy zasypywali Mnie pretensjami ''Jak to zostawiłaś?, taki świetny chłopak lepszego od niego nie znajdziesz''...I tak własnie prosiłam go o powrót. Zgodził się.Robiłam wieele by było miedzy nami dobrze ale na nic zdaly sie starania.Po miesiącu to on zostawił mnie.Po pół roku spotkaliśmy się ponownie. Stwierdził że rozpad związku to własciwie była tylko moja wina i od tamtego momentu zaczeła się moja agonia, wyrzuty sumienia itd...Ludzie wokół rozstają się, ranią, ale dochodzą do siebie i potrafią stworzyć kolejną, szczęśliwą relacje... Więc dlaczego ja nie mogłabym podobnie.Jestem zła na siebie że pieprze się z tym (3 lata) jak małe,nieporadne dziecko!

Dokładnie czuję to samo.Traktuje to już jak chorobę z której chce się w końcu wyleczyć. Na początku starałam się traktować to wszystko jako doświadczenie, bolesne ale doświadczenie ale powoli zaczynam traktować to jak przekleństwo... Pytanie jak się z tego wyleczyć..?

Thepass masz rację. Zarówno z lekką zazdrością ''spoglądam'' na jego ciekawe, pełne sukcesów życie i jednocześnie nadal boli Mnie krzywda która mi wyrządził. Co jakiś czas nachodza mnie myśli że musi być ze mną coś nie tak skoro ktoś ( na kim mi zależało )kiedyś kopnął mnie w tyłek. Bo przeciesz 'fajnych' kobiet się nie zostawia.Nadal czuję się nieswojo kiedy pomyśle o tym jak czułam się przez te 2 lata po rozstaniu.Zawsze byłąm twarda, znajomi, rodzina są przekonani że jestem silna i radze sobie z problemami a tymczasem powiedzmy sobie szczerze obca osoba wywarła na mnie taki wpływ że doprowadziła moją psychike i samoocene niemal do ruiny.

Anielka, a co konkretnie przeszkadza Tobie w tym, by o nim NIE MYSLEC ?

Wiesz, wszystko trwa tak dlugo , jak chcemy , by trwalo :-)

Co masz na myśli mówiąc ''kompleks ego'' odnoście niedoceniania drugiej osoby ?

thepass masz na myśli: facet niedojrzały z syndromem Piotrusia Pana ( lub bez ) podnoszący swoją wartość poprzez umniejszanie wartości partnerki ?

Coś w stylu: o rany taki fajny facet zainteresował się mną taką szarą myszką... hmmm przynajmniej ja tak miałam. Problem pojawił się w momencie, gdy z biegiem lat myszka zaczęła zmieniac się w pewna siebie babeczkę.

I ta babeczka zostawia tego chłopaczka krzywdząc go? Dlatego też wielu zranionych mężczyzn działa w ten sposób umniejszając partnerce i sprowadzając ją do rangi tej mychy... (choć nie powinno byc to uzywane jako negatywne okreslenie wg mnie). Zrzucają ją w dół, by nie miała gdzie im uciec, a sama uważała ich za ideał.

Może Anielka przyszdł czas na Ciebie, aby być  " łał, szał " kobietą ?

Anielka-  tak uzależniłaś się. Zostałaś sprawnie zmanipulowana. I stąd bierze się ciągłe myślenie. Face it

Na ile są to urażone ambicje, a na ile uczucie ?
Chcesz mu dopiec ...
Możesz to sprawdzić, umówić się z nim, zobaczyć co czujesz kiedy jesteś przy nim.
Teraz tworzysz sobie jego wizję, wyobrażenie oderwane od rzeczywistości.

Lepiej przekonać się o tym teraz, niż gdyby on się miał odezwać, teraz lub co gorsza za parę lat.

thepass
dobrze się Ciebie czyta:) wprawdzie nie przeczytałam wszystkich Twoich postów ale i tak dobrze, jakbym czytała swoje zwerbalizowane myśli
no pewnie nie wszystkie..;)