Ciągle siedzi mi w głowie:(

Myślę podobnie jak len. Warto spróbować... poznać się. Może on tak jak i Ty również jest nieśmiały i nie wie jak tu do Ciebie zagadać. Jeśli go spotkasz na osiedlu ugryź się w język i działaj. Powodzenia.

Dzięki dziewczyny takie słowa to dla mnie bardzo dużo teraz.
Będzie okazja w Niedzielę to zaryzykuję i zagadam raz się żyje.

Jak na razie mam jego zdjęcie to karmię oczy jak 16latka,ale co tam.........
Boję się jednak,że jak go zobaczę to odbierze mi mowę i będzie jak na tym koncercie.
On jest stanowczo zbyt przystojny:)

Powiem Wam dziewczyny,że to ja zawsze udzielałam rad koleżankom jeśli chodzi o poznawanie facetów jakieś tam doświadczenie mam,ale teraz to wiem,że nic nie wiem.
Pewnie pół nocy nie prześpię jak zwykle.

Zapomniałam z tego wszystkiego napisać jak się sprawy mają,a mają się bardzo dobrze,
więc napiszę.

Spytałam po prostu czy chciałby się spotkać po pracy ze swoją siąsiadką,trochę daleka,ale jednak sąsiadka:).Zbierałam się do tego całą Niedzielę i ostatecznie nie dałam rady;).
Dopiero we Wtorek się udało i ku mojemu lekkiemu zaskoczeniu zgodził się bez wahania.
Jak powiedział później na nieoficjalnej randce,że podobno jestem zajęta(tak słyszał)to nic nie chciał proponować.
Wydaje mi się,że trochę czuł się nieswojo z racji tego,że to kobieta wyszła z inicjatywą,ale szybko mu przeszło.Więc jak na razie jest baaaaaaaaardzo dobrze,staram się nie nakręcać za bardzo,ale przy nim jest to bardzo trudne,a nie chce się rozczrować gdyby wyszło szydło z worka,
(wiecie co mam na myśli),ale wydaje się bardzo w porządku facetem.Zobaczymy na kolejnych randkach już proponowanych przez Tomka.

Mejeczka dokladnie tak,komplikujemy sobie w głowie i prowadzimy jakieś dywagacje same ze sobą.

A warto spróbować,jestem tego żywym przykładem.