Zdrada Zony

Tomek,  myślę , że zawsze jest o co walczyć. Twoja żona popełnia ogromny błąd,  którego z pewnością będzie żałować.  Dobro dzieci według mnie jest najważniejsze. Próbowałeś jej wytłumaczyć,  że krzywdzi wiele osób 'puszczając się ' z innym facetem?
Czasami też jest tak, że swoje błędy rozumiemy dopiero  po jakimś czasie ,gdy jest już za późno, może tak jest w przypadku Twojej żony.

Często pomimo zdrady,  chcemy wybaczyć drugiej osobie,  bo najprościej w świecie nadal ją kochamy,  ale wiesz czasem nie warto.  Lepiej poszukać kogoś kto da szczęście Tobie i Twoim pociechom,  moja historia opisana na forum jest najlepszym na to dowodem
Cokolwiek zrobisz życzę Ci szczęścia!

Tomek, ja nie wiem czy ta Twoja walka przyniesie jakiekolwiek pozytywne skutki szczególnie, że już jest po rozwodzie.
Widać, żona zdecydowana była na ten krok i wiesz, myślę sobie że przy tych wszystkich zdradzających a nie mówiących, przy tych które idą z innym facetem/inną babką, by później wrócić do swojego partnera i udawać że wszystko jest ok, Ty i tak miałeś szczęście.
Wiem, to strasznie brzmi i brutalnie, ale taka prawda.
Tomek, dla dobra dzieci też w sumie lepiej, że nie jesteście razem, że nie wieszacie na sobie psów, że nie słyszą podniesionych głosów, pretensji, wymówek, płaczącej mamy i nieszczęśliwego taty.
Walcz o dzieci, walcz o relacje z nimi, o możliwość jak najczęstrzego spędzania czasu. Walcz o to, żeby wasze relacje zawsze i bez względu na wszystko były takie, jak dotychczas. O to walcz Tomek. O żonę niekoniecznie, bo takie walki przynoszą odwrotne skutki.
Oczywiście, jeśli ona wykaże chęć, jakaś wspólna rodzinna kolacja, jakiś wypad do kina, na spacer....i już. Później każdy rozchodzi się do swoich domów.
I nie proś, nie płącz, nie błagaj o miłość, bo Ci to nic nie da.
Trochę czytam to forum, sama wiele przeżyłam i NIE DOCZYTAŁAM SIĘ TAKIEJ HISTORII, w której takie postępowanie przyniosłoby zamierzone skutki.
Powodzenia życzę, pięknych relacji z dzieciakami:)

Autorze a jak zatrzymać dźwięk dzwonu? Musi wybrzmieć, żeby nie wiadomo jak był przeraźliwy.

Dlatego nic nie pomoże juz. Nie takiego zycia chciała i popełniła błąd, a nawet duzo więcej. Nie kocha od dawna prawdopodobnie, bo nic nigdy do niej nie docierało. Nie jej swiat.

Tomku, szczerze współczuję.
Teraz daruj sobie i kochaj dzieci jak najmocniej.
One nie są winne, że mamusia się puściła bo zakochała się w koledze z pracy.
Ona na Ciebie nie zasługiwała.
Wiem, że świadomości, że 12 lat w małżeństwie poszło się j***ć to jest masakra.
Ale Ty chłopaku też masz prawo do szczęścia, więc zacznij patrzeć na siebie, kochaj córki do utraty tchu.
Mamusia ich jeszcze srogo zapłaci za to co Ci zrobiła.
Pozdrawiam Ciebie mocno i życzę szczęścia

Nic nie zrobisz co by miało przyszłość i perspektywę.Myśl o dzieciakach.

Dziekuje wszystkim za slowa otuchy.. Dzieci oczywiscie sa dla mnie najwazniejsze i zawsze mialem z nimi dobry kontakt i tak mam nadzieje ze zostanie. Teraz chyba potrzebuje tylko czasu... duzo czasu zeby wszystko sobie poukladac w glowie, ale przyznam , ze czasami jest ciezko. Najtrudniejszy okres mam nadzieje ,ze mam juz za soba, tylko obawiam sie troche ze ciezko mi bedzie obdarzyc kogos takim uczuciem ponownie. Szkoda , ze nie wpadlem na to forum wczesniej, jest bardzo pomocne...W takich chwilach czlowiek potrzebuje kazdego wsparcia na jakie moze liczyc.Ja oczywiscie jak pewnie wiele innych osob , oddalilem sie od znajomych koncentrujac na rodzinie, a teraz bardzo tego zaluje...

Witaj. Tak jak Ciebie zdradziła mnie żona. Jest cholernie ciężko... Zawsze jakiś kolega z pracy jest pomocny dla naszych żon:)
Ja dopiero przed rozwodem.Najpierw chciałem walczyć, chodzić z nią na terapie, zmienić się dla niej....Jej odpowiedz
kocham innego więc zabieram zabawki i ciał!! Więc powiedziałem sobie PO CHOLERĘ MI TAKA BABA!!
Taka, jak jest kryzys spierdziela do pierwszego lepszego. Dla nich nie liczą się lata zpędzone z nami.
Ważne jest dla nich szczęście nie twoje czy moje lub dzieci(mi powiedziała że dziecku nic nie będzie-przecież je kochamy-DURNE BABSKO).

NIE WALCZ O NIĄ!!! Ona teraz o Tobie nie myśli...Oddal się, zdystansuj.NIE MYŚL O NIEJ I O TYM PATAFIANIE.

Skoncentrowałeś się na rodzinie..ja też...i to jest złe?! woleliśmy spędzać czas z rodziną( ja z dzieckiem bo ona albo w pracy albo na studiach)
a nie chlać piwska w pubie.

A teraz najważniejsza kwestia. Potrzebujesz kopa takiego jakiego ja dostałem...

WEŹ SIĘ K**WA W GARŚĆ!!! NIE BĄDŹ JĘCZĄCĄ PI*PĄ. ZACZNIJ SIEBIE SZANOWAĆ!!

koniec tych krzyków...pracuj nad sobą...zajmij się czymś jak nie ma dzieci...lubisz sprzątać to sprzątaj, lubisz dłubać w nosie to dłub cały dzień...tylko nie myśl o niej!

Jak zaczniesz wychodzić na prostą ona to zobaczy.Jak podwinie jej się noga może zatęskni (Duże Może),

Cokolwiek robisz rób dla siebie i dzieci.Nie zmieniaj się dla kogoś tylko dla SIEBIE...Ty masz być teraz egoistą..

Pozdrowienia.

trzymam za Was kciuki panowie, mnie mój mąż też wymienił na lepszy, nowszy model, więc wiem co przeżywacie- damy radę

No pewnie że zwali całą winę na Ciebie.
Moja robi identycznie(mówi że to jej system obronny).
Przez miesiąc pluła takim jadem że zawstydziła
wszystkie jadowite zwierzęta:)
Najmniejsza krzywda z mojej strony w jej oczach
urosła do wysokości Mont Ewerestu.Przed swoją rodziną
zrobiła ze mnie potwora żeby tydzień po odejściu odemnie
móc z patafianem swobodnie się   obnosić.

Jesteśmy ich wyżutami sumienia dlatego tak nas traktują.

Tak pozatym ona jeszcze mężatka on jeszcze żonaty.

Trzeba podziękować in-ce i pokonanej 1 za słowa
otuchy.
Miło jak ktoś pogłaszcze i poklepie po pleckach:)

Trzymaj się Tomku.

Jak widać chociażby na tym forum zdradzają zarówno kobiety jaki i mężczyźni, z drugiej strony cierpią z tego powodu i kobiety i mężczyźni. Widać taka ludzka natura. Nie mamy co się spierać, kto tu lepszy czy kto większy potwór. Czytałam już tu niejedną historię "słabej kobietki" która gdzieś ma swoją rodzinę i dziecko a jej myśli krążą tylko wokół kochanka.Oczekuje porady co zrobić, nie po to by powrócić do rodziny, ale wesprzeć bidulę, by odeszła (bardzo delikatnie ujmując). Współczułam osobom zdradzonym cierpiącym, bo nagle ich pielęgnowany świat runął. Sama wiem co to znaczy cierpieć po rozstaniu, po 15 latach i wiem jak to boli, gdy osoba której się ufało i kochało nagle wymienia cię niby starą parę butów.
Rozumiem was chłopaki, że wam nie lekko zwłaszcza gdy kat sprawia wrażenie ofiary. Trzymam za was kciuki i dobrze że mamy miejsce gdzie choć trochę możemy pogadać o swoich i innych problemach. Nie wiem czy to możliwe zaufać komuś drugiemu po zdradzie, sama miałam pomysł nigdy więcej nic nie przeżywać, najlepiej otoczyć się murem, ale czytając,że nie jestem jedyna której świat się zawalił, jakoś nabieram dystansu. Życzę wam chłopaki, by los się do was uśmiechnął, byście ułożyli sobie życie na nowo.

Co tam u Ciebie Tomku?
Trzymasz się jakoś?
Jak córki to wszystko znoszą?

Ludzie może i chcą szybko dorastać, ale nie odnajdując dobrych wartości w życiu, tylko korzystając z jego uroków. Egoizm, wygodnictwo, seks, wszechobecny hedonizm, a pozniej utwierdzanie swojej wartości poprzez związki, które nie wypalają oraz budowaniu nowych na nieszczęściu innych.
Niedojrzałość powinna być zakazem do wchodzenia w jakiekolwiek głębsze relacje, bo przede wszystkim brak tu odpowiedzialności za siebie i kogoś.

Matka kupując pieska, kupując wiele innych rzeczy stara sie na swój sposób dzieciom pomóc, jakoś wypelnic lukę, albo po prostu odwrócić uwagę odrobinę, zelżeć im cierpieniom - próbuje im to wynagrodzić w sposób, w jaki potrafi, w sposób, jaki jest na miarę jej pomysłów i dostępności - robi co może. To sa jej starania.

Wolałbyś, żeby się nie starała dla dzici? żeby je olała i zostawiła na pastwę losu - chrzaniła je i nie wspierała na miarę swoich możliwości. Wolałbyś, by dzieciaki były kompletnie pomijane i żeby miała je w doopie w takiej sytuacji?

Piszesz że ludzie niektórzy nie powinni zakładać rodzin, owszem, ale ona się w tej kwestii raczej odpowiedzialnie zachowuje. Co Ty byś zrobił, gdyby była odwrotna sytuacja, dzieci byłyby z Tobą i tęskniły, nie starałbyś się jakoś mimo wszystko je wspierać? Co byś zrobił, nie widząc szans na ponowne zejście. Olałbyś dzieci całkiem. Chłopie możesz być wściekły, że nadstawiła dupy innemu, że Cię puściła kantem, że nie potrafiliście się dogadać. Ale nie przekreslaj jej starań wobec dzieci, bo najwyraźniej w tej kwestii, nie jest podłą suką. Kochaj dzieci i rozpieszczaj je, okazuj im miłość przy każdej okazji. Skup sie na nich to one są ofiarą największą rozstanie, nie Ty nie ona. Im sie rozpieprzył cały świat pomóż im jak tyko możesz to przetrwać. One są juz z rozbitej rodziny. Od Ciebie zależy jak mocny wpływ będzie miała ta sytuacja na ich dorosłe życie. Czy bedą mogły w zaufać i nie będą miały destrukcyjnych skłonności wobec siebie, czy swoich związków. O żalach na ludzi którzy nie potrafią 3mać się wartości o których piszesz kiedyś im opowiesz. Ale jak im tego nie pokażesz i bedziesz jedynie biadolił, to spod Twojej matrycy wyjdą tacy ludzie, którymi dzisiaj gardzisz. Masz pretensje do świata - i powinieneś, ale będąc świadomy utraty wartości, poświęć trochę swojego czasu na to by przygotować swoje dzieci do radzenia sobie z takim światem.

Dunkis co Ty za bzdury piszesz.
To co uważasz, że mamusia jest OK .
No tak, mamusia jest OK, bo zajmuje się nowym obiektem uczuć.
Wiesz, uważam, że skoro podejmuję się jedną z najważniejszych decyzji w życiu, jeżeli nie najważniejszą jaką jest założenie rodziny, to trzeba być odpowiedzialnym i świadomym tego.
Tomek napisał, że córka w związku z tą sytuacją ma problemy w nauce.
Zadaj sobie pytanie dlaczego.
Ciekawy jestem jak długo potrwa ta sielanka z kochasiem.
Mało jest przypadków, kiedy facet bierze sobie babę z bagażem na stałe.

Zrób jak Ci serce podpowiada - zadbaj o dzieci na tyle ile będzie Cię stać i nie piszę o kasie. Nie przelewaj bólu dla dzieci. Nie naciskaj. Z obserwacji wiem, że naciskanie na dzieci powoduje odwrotny skutek. Dzieci - szczególnie w tym wieku o jakim piszesz - a mam dwie dziewczynki w podobnym wieku - same Ci będą potrafiły juz powiedzieć - że one nie chcą prezentów - tylko ciepła, czasu i uwagi. Jeśli Twoja była wybrała taką drogę i nie widzie szans na zmianę, rozdzieranie szat, szarpanie się z nią i skomlenie, spowoduje, że w jej oczasz przestaniesz być mężczyzną z którym warto się liczyć. Zasypywanie prezentami - o którym pisałeś na pewno jest zadośćuczynienie, ale wcale nie wyklucza innej roli. Nie ważne jak to nazwiesz, nie ważne że to samo Twoja ex będzie nazywała, pocieszeniem, wypełnieniem luki - bo jakie to ma znaczeni? Możecie się przekomarzać i dochodzić, czym to dla dzieci jest... i pokazywać która racja jest bardziej prawdziwa od drugiej. Jeśli uda Ci się spojrzeć na te działanie przyjaźniejszym wzrokiem, to po prostu nie będziesz się z tego powodu denerwował. Bo Twoje nerwy nic nie zmienią. Z tego powodu Twoja ex nie będzie gorzej spała, bo Ty jej powiesz, że Ty to tak widzisz, a nie inaczej. Nie szkoda Twojej energii? Skup się na rzeczach, na które masz wpływ. Na tłumaczeniu dzieciom sytuacji i wspieraniu ich. To nie powód by pomijać rolę matki w tym wszystkim. Pamiętaj, że dzieci są dobrymi psychologami. Jeśli żona zabija prezencikami wyrzuty sumienia, to nie zmienisz tego. Problem jest taki, że jeśli nawet tak jest, to na zewnątrz ona zawsze powie że ona dba o dzieci, a nie robi tego dla siebie. I to sie obroni. Ale tylko na pozór. Bo inteligentni ludzie od razu się domyśla o co chodzi. Spóróbuj komuś to opowiedzieć, nie dodając swojego komentarza... zobacz co oni powiedzą, a powiedzą to co Ty myślisz. Piszesz o "normalności". Myślę że się mylisz, od teraz nie ma już dla nich normalności, do końca zycia będą o sobie mówiły, że pochodzą z rozbitej rodziny. A to jakią lekcję z tego okresu wyniosą zależy również od Ciebie. Pokaż im że jestś dla nich silny i zawsze będziesz w razie potrzeby, ba może nawet w wielu rzeczach w których do tej pory nie dostrzegały Twojego udziału bo zajmowała się tymi obszarami matka - Ty teraz wypłyniesz. Teraz Twoje dzieci potrzebują wsparcia i poczucia bezpieczeńtwa, i to dopiero pozwoli im odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Daj im siebie. Spędzaj z nimi jak najwięcej czasu - jeśli matka jest zauroczona dawaniem siebie nowemu facetowi. Bądź od niej lepszy dawaj siebie dzieciom. Ona z czasem zauwazy, jak wazny jesteś dla dzieci i to dopiero jej się nie spodoba, ale właśnie tego Ci nie odbierze, bo nie można odebrać panujących relacji między ojcem, a dziećmi. I na koniec staraj się dać dziewczynkom siebie tak dużo ile tylko zdołasz. Jeśli odpuścisz to wyrządzisz im krzywdę, sobie też, bo będziesz kiedyś żałował. Od tych relacji między innym zależy czy będą w przyszłości umiały sobie ułozyć prawidłowe relacje z mężczyznami.

Struty może i to co pisze jest dla Ciebie pitoleniem. Jednakże nie twierdziłem, że rzeczy materialne wypełnią dzieciom lukę emocjonalną - bo chyba taką masz na myśli. Pisałem, że pozwolą przetrwać, zelżą sytuację, nawet ten cholerny pies - co jest przekupstwem, dla dzieci jest jednak miejscem, zaiwestować siebie, otrzymując psią wierność, to da im szansę, by się częściowo oderwały od problemów i nie żyły ciągłym strsem, niepewnością itd. Bądź zatem łaskaw nie wkładać mi w usta swoich swobodnych interpretacji. Podrzucanie dzieci. To akurat jest jej głupota, bo umiejętne przedstawienie dzieciom sprawy działać może na korzyść ojca, a tylko glupi będzie na to jedynie narzekać, zamiast skorzystać z sytuacji, żeby przekuć to na swoją korzyść. Ale mądry facet wykorzysta ten czas na wzmacnianie swoich relacji z dziećmi. Kolejna rzecz - budowanie relacji nie polega wyłącznie na spędzaniu 100% czasu z dziećmi - na wzór dozoru. W ten sposób nie pokażesz choćby tego, że dzieciom ufasz. To można osiągnąć dając swobodę. Wszystko zależy od nastawienia. Od tego co chcesz osiągnąć. Jeśli chcesz dostać świadectwo że ex jest zła, to prosze skupić sie wyłącznie na tym i żyć szukając wyłącznie dziur ciągle podkreślając bo ona powinna to i tamto, bo nie powina tego i tamtego. W rzeczywistości nic to nie da - prócz wyimaginowanego poczucia triumfu ... a co z dziećmi? Oczekiwanie, że ex się ukorzy, odkryje w sobie pierwiastek zła i krzywdy wyrządzanej dzieciom, a na końcu samobiczowanie - to Wasze niedoczekanie. Im dłużej Tomek będzie sie skupiał na sobie - na wyrównaniu długów, poczuciu niesprawiedliwości - tym więcej energii i czasu zmarnuje. To brak po prostu dostosowania się do sytuacji.

Zapytam wprost: Jakie KUR.. ma znaczenie dla dzieci, czy Tomuś umie pogodzić się z sytuacją, czy nie? One potrzebują jego, a nie jego żali do świata.

Chyba, że Tomuś oczekuje, że dzieci przyjdą do niego i powiedzą, Ty jesteś jedyny i wspaniały, a mama jest niedobra. Tomuś powinien wiedzieć, że nie powinien czekać na takie rozstrzygnięcie. Na takie zachowanie się pracuje - ale na pewno nie biadoląc. Bo dzieci bez względu na to z kim ich matka będzie sypiała, będą ją kochać.
pozdrawiam

Dunkis..

Zwierzaki(przerabiam psa i świnkę morską)może są oderwaniem od problemów... chwilowym...

Nie chodziło mi o dozór nad dziećmi...Kiedy są z nami dajemy im 100% zainteresowania...
W tym okresie niestabilności bardzo tego potrzebują -czuć się ważne i potrzebne...
Trzeba kochać ale i wychowywać to są całkiem odmienne sprawy...Bez poświęcenia im czasu nie wychowasz ale będziesz je kochał..

Widzisz gdzieś to musi z siebie wyrzygać, biadolić, płakać,wrzeszczeć rzucać obelgami - lepiej tu niż przy dzieciach...
Zadawać pytania na które niestety nikt mu nie odpowie...

pozdr.

Tomek,
tym że będziesz się zastanawiał nad tym jaka to ona jest złą matką, nic nie zmienisz. Ja Ci powiem co mój bm powiedział, jak mu mówiłam, że ma mały kontakt z dziećmi i ma je gdzieś, otóż mówił mi "to ty masz z tym problem, nie ja, gdyby mi zależało żeby mieć lepszy z nimi kontakt to bym zrobił wszystko żeby mieć, nawet sądownie". I to jest clue wszystkiego. Po prostu im na tym nie zależy, to Tobie zależy na dzieciach bo myślisz o innych, bo masz jakiś system wartości. Dlatego najważniejsze, żebyś sobie dał z  tym radę. Nie ma znaczenia co ona robi, a czego nie robi ale jaki Ty jesteś w stosunku do dzieci. Im szybciej to w sobie przepracujesz tym lepiej.

Powodzenia życzę, czas leczy rany.

Cześć Tomku co tam u Ciebie?

Jak tam z pytaniami które sobie stawiasz?..
Jakieś odpowiedzi znalazłeś?..

Ja już nie pytam, nie szukam żadnych odpowiedzi.
Widzę że to nie ma najmniejszego sensu.
Jest jak jest....i jest mi z tym dobrze:)
Wiem że kochałeś i starałeś się.Wiem że dbałeś i dbasz o
dzieci...
Wiesz czego się boimy...tego że trzeba zaczynać
od nowa. Znów podchody, zapoznawcza szmatka gadka,
niepewność i do tego dochodzą myśli o dzieciach.
Myślisz że jak zaczniesz ganiać za babami to dzieci
nie będą już miały ani matki ani ojca....
Wiesz to wszystko da się pogodzić!
Poznawanie nowych kobiet i flirtowanie z nimi
daje ogromną przyjemnść. Zapomnieliśmy o tym.
Nie mówię tu o zaciąganiu każdej do łużka tylko
o tym że możesz być jeszcze dla kogoś atrakcyjny.
Jak nie fizycznie to mentalnie. My facaci po przejściach
mamy poukładane pod kopułką. Wiemy czego chcemy.
Wiesz co jest jeszcze fajne....czasami czuję się
jak bym znów miał 20ścia lat:)...Wiesz co żona powiedziała
mi na odchodne...rozwiązałam ten problem za ciebie...
święta prawda, jeszcze jej za to nie podziękowałem
ale to zrobię:)

Mam nadzieję że trochę nadzieji Tobie dałem..
Pozdarawiam.

Struty
oj chyba się zakochałeś , super!

Lex
wiesz, że Cię lubię jak nie wiem co

Macierzyństwo nie równa się wierności te dwie rzeczy należy oddzielić !!!
Mało który mężczyzna ma instynkt macierzyński i karmi piersią

Struty
super, ważne, ze nadzieja jest. Jak będę miała kiedyś więcej czasu opisze moją historię z większymi szczegółami. Ja przeszłam gehennę, nie życzę tego nikomu, myślałam ze umieram. To już przeszłość, na szczęście u mnie też jest coraz lepiej.

Nie wiem za bardzo co ze mna dzieje, ale mam strasznego dola....i mimo wszystko chyba dalej ja kocham. Mozecie mi powiedziec jak mozna byc tak glupim? Dlaczego czlowiek nie moze po prostu zrozumiec i zauwazyc pewnych rzeczy i ruszyc dalej....Czy cos jest ze mna nie tak?

takie samo pytanie zadałam w moim wątku ... wczoraj, rozumiem co czujesz i może wszystko z nami jest ... tak, tylko poradzić sobie z emocjami jest trudno

Sprawa jest dosc prosta jesli sie uswiadomi ze kazdy czlowiek ma prawo do decydowania o sobie. Tylko ze czasami bliscy nam ludzie podejmuja zle decyzje. I tak jest w przypadku Twojej zony. To czego ona szuka tego nie znajdzie, zniszczyla wasza rodzine, nie chciala sie nawrocic, podjela decyzje jako dorosla osoba. Zmiana jest mozliwa dopiero wtedy kiedy tamtem zwiazek sie zakonczy i Ona jakims cudem zalowala by tego co zrobila i chciala budowac. Sam nie dasz rady budowac bo w malzenstwie sa 2 osoby. Natomiast dzieci, powinienes miec z nimi mozliwe dobry i czesty kontakt i nie traktowac tego jako spotkania i przyczyny do rozmow z zona. TE ogranicz do minimum chyba zebyscie oboje chcieli ale wtedy lepiej w miejscu publicznych a nie przy dzieciach, ktore nie sa w stanie udzwignac waszych pretensji. Nie ma tu znaczenia kto jest winien poniewaz i winowajca bedzie obarczac wina pokrzywdzonego, tak funkcjonuje kobieca psychika. Jesli minelo juz troche czasu i sytuacja sie "unormowala" nie maja sensu juz klotnie i wymuszanie na kims czegos, sens maja poprawne czyli spokojne stosunki bez awantur i czas spedzony z dziecmi i to co mozesz im dac, czyli wsparcie, brak awantur, pomoc w okresie dojrzewania poprzez spedzanie razem czasu, rozmowy o szkole, itp. Czas awantur sie chyba juz skonczyl i po prostu nie reaguj na zaczepki to najlepiej na tym wyjdziesz i bedziesz mial spokoj wewnetrzny. Na sile nie zmusisz kogos do bycia z kims na sile, a opanowanie i spokoj sa duzym walorem, bo mysle ze minielo juz troche czasu zeby juz tak zaczac czuc. Natomiast jesli chcesz to mozesz "czekac" ale ze spokojem, wypelniajac czas realizacja jakis swoich zainteresowan. Zastanow sie nad kupna dzialki i jej urzadzeniem, moze poznasz nowych ludzi, moze zaangazujesz sie w jakies inne dzialanie, zaczniesz aktywnie spedzac czas i zarazis tym dzieci. One dorastajac beda coraz wiekszy klopot sprawiac zonie wiec jest szansa ze jesli nie bedziecie sie klocic to bedziesz mile widzianym gosciem, ktory zajmnie sie dziecmi. Potem jak staniesz na nogi i bedziesz sie dobrze czul sam ze soba to zycie potoczy sie dalej.

O tak dzieci nie są winne sytuacji jaka zaszła miedzy rodzicami.na swój sposób i tak bardzo przeżywają ta całą sytuacje.nie tak szybko zapomnisz wiem z doświadczenia to się ciągnie latami,postaraj się kogoś poznać aby można było wyjśc,porozmawiać itp.gdy mój były maż mnie zdradził rozstaliśmy się i wniosłam o rozwód nawet nie odwiedzał syna bardzo mnie to bolało i boli do dzisiaj mimo iż mineło kupenaście lat,ale najwięcej cierpiało dziecko..........nide będe tu opisywać swojego życia.powodzenia i walcz o dziewczynki.jeśli masz ochote pogadać może na gg

Z tobą wszystko ok,to jej odbiło idac do innego mając dwie córy rujnując im zycie,skoro już musiała iść na innego to mogła iść a nie ro.......alać dzieciom życia,doskonale Cię rozumiem ale nic nie doradzę tylko tyle abyś się dzwignoł i szedł dalej.ty kochasz ją prawdziwą miłością ale ona ciebie nie,daj sobie z nią spokój.