seksoholiczka czy zwykła szmata???

Catwoman  a jak mam odnaleść siebie? jak ja jestem tak beznadziejna ze nawet tego nie potrafię... jedyną rzeczą jaką potrafię to krzywdzić bliskich... wszystko w życiu zaczynam niczego nie kończę bo boje się oceany innych albo ze mi się nie uda... i zawsze odpuszczam sama żeby nie poczuć zawodu

Slusznie Herushingu zaznaczasz ze nie jestes psychologiem. Bez urazy ale z doradzaniem w sytuacjach, z którymi nie zetknales sie wczesniej, bym uwazal...

A teraz Droga Puszysta... Ja widze dla Ciebie 3 opcje.

1) Terapia z psychologiem -- poszukaj w necie zaleznie od Twojego miejsca zamieszkania,

2) Auto-terapia -- przede wszystkim ksiazki -- tez poszukaj w necie na poczatek, sporo osób tez tu na forum moze podzielic sie z Toba literatura,

3) Mam nadzieje, ze skoro napisalas o tym, trzecia opcja nie wchodzi w gre -- uspisz problem i bedziesz krzywdzic sama siebie i innych az dojdziesz do punktu, w którym kompletnie rozwalisz sobie zycie.

Opcje nr 1 uwazam za najlepsza. Jesli mieszkasz w duzym miescie, mozesz zaczac tez od spotkan DDA, ale to nie da Ci tego samego co terapia z psychologiem, natomiast moze byc poczatkiem, w którym sie troche otworzysz. Nie chodzi o to czy jestes DDA czy DDD ale o to, ze objawy sa generalnie podobne i mozliwosc opowiedzenia o tym komus, kto nie bedzie Cie ocenial da Ci dobry start. Grupy wsparcia DDA maja bardzo silne reguly na spotkaniach, nastawione na zapewnienie maksymalnego komfortu psychicznego osobom, które czuja sie gotowe wypowiedziec na glos wlasne dramaty z przeszlosci (nie musisz mówic na spotkaniach, robisz to wtedy gdy poczujesz sie gotowa).

Zrobilas bardzo dobry krok mówiac o tym. Jednak Twój problem nie zniknie z dnia na dzien i nie wystarczy rozmowa na forum.

Jedni nazywają to zagubieniem, ja nazwałbym to raczej realizowaniem własnych pragnień erotycznych, poszukiwaniem, tego właściwego faceta, który jest w stanie dać Tobie to, czego potrzebujesz. W końcu, przelatując przez kolejne łóżka znajdziesz to, w którym się zatrzymasz i być może zostaniesz na stałe. Wtedy nie będziesz mieć wyrzutów, ponieważ będziesz wolna, spełniona i gotowa na związek. Ponieważ nie myślę, abyś długo pociągnęła z obecnym. Jak w łóżku nie gra, to nigdzie nie zagra, choć ludzie oszukują sami siebie, że to nie najważniejsze.

Zdradzasz faceta i szukasz wymówki.

Zdrada pozostanie zdradą i nic jej nie usprawiedliwia. Jak coś nie pasuje to odejdź od chłopaka i apotem rób co chcesz i z kim chcesz.

Gdyby zwalać wszystko na trudne dzieciństwo to wokół byliby sami degeneraci, zboczeńcy i mordercy.

A jak znajdzie się głupia wymówka, to łatwiej żyć z własnym sumieniem i je zagłuszyć, czyż nie?

A jak myslisz, kto zapelnia wiezienia?

Jak myslisz, skad biora sie tysiace watków w tym dziale forum? I w innych, jak np. TRUDNA MIŁOŚĆ, ZAZDROŚĆ, NAŁOGI?

Zastanawiale(a?)s sie kiedys nad przyczyna?

Zajrzalas choc w jeden link, który podalem?

Ale latwiej kopnac w dupe niz pomóc, prawda?

2.i 3. linka nie przejrzałam, ale dokłądnie przeczytałam 1. - bardzo wartościowy.

Z głupoty i braku kręgosłupa moralnego, albowiem łatwiej sobie pofolgować, niż trzymać się pewnych zasad. Łatwiej się po migdalić z innym gościem, niż poszukać problemów w sobie i stanąć z nimi twarzą w twarz, a potem... najlepiej poszukać sobie jakiegoś usprawiedliwienia by zagłuszyć wyrzuty sumienia. No bo w końcu miałem trudne dzieciństwo... to mi wolno

Ja też miałem trudne dzieciństwo i wiele przeżyłem. Ale nigdy nie traktowałem tego, jako czegoś co miało by mi usprawiedliwiać moje błędy. Ktoś robiąc coś, czyni to świadomie i musi się liczyć z tego konsekwencjami. A trudne dzieciństwo nie może stanowić usprawiedliwienia czynów, nawet sąd tego nie uzna.
A jak twierdzisz, że jest to usprawiedliwieniem, to od razu załatwmy połowie polaków żółte papiery i niech robią co chcą