świeże spojrzenie na moją rzeczywistość...

Ma poczucie humoru specyficzne co prawda, ale na żartach się zna. Nie ma Facebooka i tu może byc problem, ale w sumie dobry pomysł. Tyle czytałam o rozwodnikach, o ciężkich relacjach z nimi, że nie wiem jak mam postępowac, widzę, że fajnie się to rozkręca, tylko, że nie chcę Go speszyc. Oboje mamy swoje lata (ja 28, On 43) i ja poważnie myślę o naszym związku, a On nic zero, milczy....

Nadal nie rozmawialiśmy o tym co nasz łączy... Często się spotykamy, sypiamy ze sobą, chodzimy na długie obiady, wtedy tulimy się do siebie bez końca, dużo smsów, raz na jakiś czas dłuższa rozmowa telefoniczna. Za każdym razem kiedy mam zjazd sypiam w hotelu, ostatnio zagapiłam się i nie zarezerwowałam noclegu, bez problemu mogłam u pana P, zostać na noc. Rano w jego koszulce buszowałam po kuchni a On z uśmiechem na twarzy mi się przyglądał. Ostatnio byliśmy na "randce" a potem poprosił, żebym Go odwiozła do rodziców i pokazał mi gdzie spędził dzieciństwo. Planujemy wspólny wyjazd na urlop, namawia mnie do nauki jazdy na nartach, bo chce ze mną jechać w Alpy w zimie. Mówi, że w przyszłym roku pomoże mi zmienić samochód... Wybiega często myślami w przyszłość, planuje z wyprzedzeniem różne rzeczy, ale deklaracji nie było... i co ja mam myśleć. Póki co nie nalegam, nie pytam. Ale chciałabym coś wiedzieć. Wiem, że rozmowa jest na to jedynym rozwiązaniem, ale jakoś nie chcę psuć tej magii. Wydaje mi się, że robiąc dużo rzeczy wspólnie, planując przyszłość ta znajomość jest na poważnie. Na tyle Go poznałam, że wierze, że nikogo nie ma, chociaż dzieli nas 100km i spotykamy się raz w tyg, co drugi weekend spędzamy razem... Nie wiem co mam myśleć.
Ostatnio powiedział mi tak: "Lubię kiedy się do mnie przytulasz i jest mi z Tobą dobrze, jesteś kochana, wiesz?" i co mam myśleć? Może za wcześnie jest na deklaracje, znamy się dopiero 7mcy, może On z racji tego że jest ode mnie starszy i bardziej doświadczony nie potrzebuje deklaracji, może dla Niego bycie ze sobą razem, to już "deklaracja"... Jakieś słowa otuchy dostanę... dziękuje za pomoc

Wystraszysz go takimi pytaniami. Powiedz, że chcesz poznać jego znajomych, wybierzcie się na imprezę do jego znajomych i zobacz jak Cię przedstawi

Autorko od jak dawna on jest po rozwodzie? Ma dzieci? Zastanów się czy chcesz związać się z mężczyzną z przeszłością. Absolutnie nie neguje tego, jedynie staram się Ci pomóc. Miał z żoną ślub Kościelny? Jeśli tak to jesteś w stanie zaakceptować życie w wolnym związku? Niekiedy ludzie po rozwodach już nie chcą brać ślubu. Jest między Wami duża różnica. Pytałaś czy chce mieć jeszcze dzieci? Jakie ma plany? Może on szuka jedynie przyjaciółki do spędzania czasu? Ty myślisz o nim poważnie, jako o kandydacie na partnera życiowego - zapytaj wprost jakie on ma podejście w tej kwestii do Ciebie.

Po rozwodzie jest parę ładnych lat. Nie mieli dzieci. Rozwodu kościelnego nie ma. Ale myślę, że unieważnienie ślubu kościelnego jak nie ma dzieci nie jest jakoś trudne. Mnie też bardzo na ślubie kościelnym nie zależy. Wystarczy ślub cywilny. W mojej rodzinie jest kilka przypadków, gdzie jest różnica wieku między małżonkami i żyją tylko ze ślubem cywilnym i są szczęśliwi. Dlatego kwestia formalna nie ma zbyt dużego znaczenia dla mnie. Jest między nami 15lat różnicy, ja mam trochę inne podejście do życia, ja chciałabym usłyszec deklaracje, a On po prostu ze mną jest. Może tutaj tkwi problem, że ja potrzebuje słów, a On czynami to okazuje.
Jestem dorosła i biorę pod uwagę fakt, że może to byc tylko przelotny romans, no ale cóż jak nie spróbuje to nie będę wiedziec... poza tym jest mi dobrze
Spędzamy z sobą czas, coraz więcej wspólnych tematów mamy, żyję chwilą, już jakiegoś ciśnienia na "wyznanie miłości" nie mam. Czas pokaże co z tego wyjdzie

Wybacz, ale muszę porobić za Adwokata Diabła.

A co będzie jak za pół roku mu motylki miną (a miną na pewno) i powie Ci "papa", tłumacząc, że przecież nic Ci nie obiecywał, nic nie deklarował?

Co do babci, powiedz jej normalnie. Wszystkich nie zadowolisz, a życie Twoje, skoro wszyscy Was akceptują, to jedna babcia nie powinna być dla Ciebie problemem.

Zbierz się dziewczyno w końcu na rozmowę! Facetowi jest tak po prostu wygodnie. W tygodniu robi co chce a w weekendy ma towarzystwo. To dziwne że po tak długim czasie nie zaproponował Ci wspólnego mieszkania. Człowiek który kocha TĘSKNI!!!
Rozwodnik to nie jest jakiś inny rodzaj człowieka - też ma uczucia, też potrafi kochać i też chce być szczęśliwy z tą jedyną. Może jest mu z Tobą dobrze ale nie czuje na 100% że to jest to? A może przekona się o tym jak Cię straci? Zobacz jak fajnie zadziałało gdy go olałaś.
Generalnie z mojego doświadczenia wynika że zakochany facet stanie na głowie aby zdobyć kobietę w której się zakochał a u was jest jakoś tak niezobowiązująco-weekendowo-koleżeńsko.
Wyjaśnij to bo zwariujesz!!!

Jedno pytanie: czy powiedział ci, że cię kocha?

Wiem że faceci rzadko to mówią.

Jeśli nie powiedział... To ile w takim razie warte są jego plany na wakacje i hipotetyczne imiona dzieci? Moim zdaniem on szuka kogoś, z kim będzie się mógł spotykać niezobowiązująco, dobrze się bawić i kogoś, kto nie będzie chciał deklaracji. To błąd, że szczerze i otwarcie nie porozmawialiście o jego małżeństwie i o przyczynach rozwodu. To nie jest tak, że "było, minęło". Sama jestem po rozwodzie i mój partner wie prawie wszystko (z wyjątkiem kilku bolesnych, intymnych szczegółów) o moim związku z eks. Musiałam mu powiedzieć, by świadomie zdecydował, czy chce się pakować w relację z kobietą po przejściach, poranioną. Bo rozwód zawsze rani. Może facet, z którym się spotykasz też ma takie rany? Może nie chce się deklarować, bo się boi?

- Jak przeprowadzić tą rozmowę, żeby nie wyszło, że mi zależy i że chce jakiejś deklaracji. -

A czy nie uważasz że po tak długim czasie masz pełne prawo wymagać deklaracji?
Za mało w siebie wierzysz. Musisz się szanować, wtedy mężczyźni też będą Cię szanować. Gdybyś od początku ustaliła jasne zasady - na początku poznajemy się ale później albo poważny związek albo szukaj sobie dalej naiwnej to byś dzisiaj była w innej sytuacji. Facet lubi zdobywać, nie docenia tego, co dostaje zbyt łatwo. I już go tak nie żałuj. Sama jestem po rozwodzie i wiem jak to jest. Jeżeli wcześniej źle trafił to tym bardziej powinien docenić taką fajną dziewczynę jak TY. Więc niech się deklaruje. Nie zaszkodzi jak go postraszysz że go zostawisz. Jak mu zależy to będzie się bardzo bardzo starał żebyś z nim została. UWIERZ W SIEBIE.

Zaczęłam trochę niepewnie, od razu wyczuł strach w moim głosie, zapytał co się dzieje, ja się rozpłakałam i powiedziałam, że nie wiem co mam myśleć o naszym związku, ze już jakiś czas jesteśmy i że obawiam się, że stoję na kruchym lodzie, wtedy mnie przytulił i powiedział "głuptasie jesteś dla mnie najważniejsza na świecie, kocham Cię" Dziewczyny zwariowałam, oszalałam, jak czekolada się rozpłynęłam...
Do tego dnia było tak, ja do Niego jeździłam, spotykaliśmy się na mieście... od tego dnia jest tak dwa weekendy u mnie, moja mama Go zaakceptowała, babcia ma opory, ale już się przełamuje... w najbliższy piątek wizyta u Jego rodziców, woooo pędzimy z prędkością światła za niedługo nasz pierwszy wspólny urlop... Miód malina, tydzień w objęciach pana P.
Ciekawa jestem tylko jak długo ta idylla będzie trwać. Nie żeby następny powód do zamartwiania sobie znalazłam, ale zawsze tak jest, że coś po drodze musi się wysrać...
Z byłą żoną rozwiódł się przez "różnice zdań", jej zdradę (co jest w papierach zapisane, sprawdziłam) i zatajenie o podwiązaniu jajowodów... to była ważna kwestia, dlatego unikał deklaracji, bał się, że ja młodsza, bardziej rozrywkowa, pobawię się nim i tak samo Go kopne w du**
Na chwile obecna biorę pigułki, przez najbliższe 2 lata chcę się zabezpieczać, chcę dokończyć studia, w tym momencie moja kariera nabrała tempa, realizują swoje plany, ich częścią jest pan P. Nie jest zbyt szczęśliwy mówi, że wcześniej myślał o dziecku, ale poczeka...
"dla mnie po siedmiu chudych latach, zaczęła się te tłuste" super

Pozdrawiam Was!

Gratuluję. Jak miło czyta się takie posty. Życzę dużo szczęścia i miłości

Szczęście jakie mnie spotkało jest przeogromne, każda z nas na to zasługuje trzymajcie się dziewczyny!!! posyłam każdej odrobinę mojej pozytywnej energii

Ech, fakt budujące to jest nawet dla mnie byłoby gdybym ...jakoś negatywnie (z osobistych i świeżych pobudek) takich portali nie kojarzył .
Wybacz Autorko tych - jakże tu rzadko pojawiajacych się - pozytywnych przekazów za moją "łyżkę dziegciu".
Czy Twój wybranek przestał definitywnie "istnieć" i szukać na wspomnianym randkowym portalu?

Witajcie raz na jakiś czas będę tu wpadać, żeby napisać co u mnie. Chcę dzielić się tym ogromnym szczęściem jakie mnie spotkało... Każdej życzę tyle radości...ja teraz rozkwitam, szaleje ze szczęścia, nocami nie śpię z wrażenia... wszystko jest bajkowe, oczywiście kilka małych nieporozumień było, ale jesteśmy dorośli i umiemy rozmawiać, a godzenie się jest zawsze najfajniejsze na chwilę obecną planujemy ślub skromny, tylko najbliższa rodzina i przyjaciele, data już wybrana... miód malina po prostu Powodzenia każdej z Was życzę

Witam wszystkie drogie Panie dzisiaj lukrowania nie będzie, fakt faktem u mnie w ostatnim czasie to tylko miód i mleko się leje, ale grzmoty też są, żeby za słodko nie było, uczymy się siebie i to jest najfajniejsze. Związek na odległość zawsze jest wielka fikcją, przy każdym spotkaniu staramy się być idealni a w życiu codziennym zawsze jest inaczej, a to chrapanie przeszkadza, a to wychodzi szydło z worka i poznajemy największego bałaganiarza na świecie, a to popołudniowy leń jest tak wielki, że nagle tęskni się za mamą i jej gotowaniem... Są plusy i minusy, ale trzeba nauczyć się z nimi żyć. Myśmy zdecydowali się na taką próbę generalną mieszkania ze sobą. Liczymy, że do sierpnia polubownie wszystko załatwimy nauczymy się siebie. Póki co dwie gigantyczne burze zaliczyliśmy, i to jest najfajniejsze, że dały nam one bakcyla do dalszych zmian. Jutro pakujemy walizeczki i jedziemy nad morze.... na taką dłuższą randkę Dziewczyny walczcie o siebie, bo warto   Pozdrawiam i życzę fajnych, miłych i rodzinnych świąt