Samotność- jak sobie z nią radzić ? 40 +

Idę przez życie sama już tak długo, że nie pamiętam ile to lat.
Mam dorastającego syna i małą córeczkę. Zatem na brak obowiązków nie narzekam.
Dobrze radzę sobie finansowo. Wykonuję zawód, który jest moją pasją. Raz jest lepiej, raz gorzej, jak to na rynku pracy.
Próbowałam z kimś się związać, szukałam w otoczeniu, przez internet przez wiele lat. Nie wyszło. Pogodziłam się z losem.
Mam paru znajomych, choć nie są to przyjaciele.
Rozmawiam sama ze sobą.Myślę, że to depresja, ale taka uleczalna. Wystarczyłaby rozmowa z kimś bliskim, ale nie mam nikogo takiego.
Czy wiecie, jak sobie radzić z samotnością ? Skąd brać siły, gdy pojawiają się problemy ? Jak milczeć, gdy chciałoby się choć trochę z kimś porozmawiać,   a nikt nie chce ciebie słuchać ?

Rowniez jestem sama,ale nie czuję się samotna.Mam cudowna rodzine i przyjaciol sprawdzonych od lat.Inwestuje w swoj rozwoj i na razie niech tak bedzie.

samotna wśród ludzi. mam to od wielu już lat. kiedyś zabiegałam o względy innych . teraz z wiekiem to się zmieniło. jestem jaka jestem. pod względem charakteru się nie zmieniłam. mimo upływu lat czuję pustkę. dla mnie samotność to jak nieuleczalna choroba na którą nie ma dla mnie lekarstwa. staram się z tym żyć chociaż jest to dla mnie jak kula u nogi. staram się nie użalać nad sobą bo to nic nie da tylko uczę się żyć z tą samotnością w zgodzie. w duchu ją przeklinam. to jak zaraza która zżera moją duszę. mimo tego staram się żyć normalnie.