Narkotyki

Nazywane jest kryształem.
Wywołuje euforię, gagatliwość, jak większość białych proszków.
Muszę zacząć walkę teraz, a nie tłumaczyć sobie jak moi znajomi i większość ludzi, że raz na czas nie oznacza uzależnienia.

Nie, nie. To nie feta. To działa krótko, podobnie do kokainy. Pomieszane z mefedronem.
Wciągniesz, pięć minut zaczyna się w głowie przewracać, dostajesz poczucie euforii, zaczynasz dużo gadać albo zamykasz się  w sobie i masz swój świat.

Przerabiałem mefedron i wiem jak potrafi ciągnąć.
Przed Tobą są 3-5 dni, gdzie absolutnie musisz zająć cały swój wolny czas.
Jak będziesz miała 15 minut wolnego to sobie o tym przypomnisz i będzie znowu ciągnąć.
Musisz mieć zajętą głowę. Sauna - wypocisz się z tego. Spacery. Żadne imprezy bo nawet widok piwa będzie Ci przypominał o tym o czym masz zapomnieć. Czekolada żebyś nie wpadła w jakiś dół emocjonalny bo wierz mi, na głodzie może się coś takiego pojawić.
Pozdrawiam i życzę wytrwałości.

Jeśli nie czujesz ciągu to bardzo dobrze.
Ja już czułem, ale prędko się kapnąłem że to zaczyna być problemem.
Zmieniłem otoczenie, ludzi którzy mają z tym styczność nie widziałem już 3 lata i nawet o tym nie myślę.

No ale co, od imprez chcesz się uwolnić?
Prędzej czy później pójdziesz na imprezę i co wtedy? nie chcę być złym prorokiem...

Ja mam o tyle dobrze że imprez nie cierpię xD

Jesteś osobą uzależnioną, która wymaga terapii. To nie koniec świata. Najważniejsze, że już wiesz o swoim problemie.

Musisz pójść na konsultację psychiatryczną i psychologiczną. Nic strasznego. Zwykła rozmowa. Bądź szczera. Potem zadecydujesz czy chcesz się leczyć i w jaki sposób.
Trzymam kciuki.

Pozdrawiam

Jesli nie umiesz sobie poradzic zglos sie Po pomoc bo z crystal nie ma zartow.

Nie do końca nie potrafię. Kiedy jestem w domu, nie wychodzę do tego środowiska, jest wszystko w porządku. Nie mam czegoś takiego, jak ćpanie sama codziennie. Wiem, jest to nałóg, ale najpierw chcę sama sobie poradzić z tym wszystkim.

Jednym słowem ten narkotyk to pewnie jakaś mieszanka, gdzie nie wiadomo co wkładają... Sama nigdy nie brałam i nie będę, ale z tego co wiem, to jest jeszcze gorsze, bo nie wiesz co jest w środku, a są najgorsze chemiczne syfy, robią pewnie tak po to, by wyszło im taniej... Zdecydowanie musisz iść na terapię, im szybciej tym lepiej, zawalcz o siebie.

BlackAngel, nie chcę tu niczego wywlekać, ale przejrzałam inne Twoje wątki i kiedyś pisałaś np, że spróbowałaś dopalaczy z ciekawości. Widzisz, to nas różni, bo ja z ciekawości nic takiego nie próbowałam, po prostu mnie nie ciągnie i nie jestem ciekawa. Poza tym, piszesz, że to wpływa towarzystwa. Ja bym powiedziała tak- po prostu nie umiesz odmówić. Oni proponują, a Ty robisz , tak to najpewniej wygląda, pewnie podświadomie boisz się być gorszą. Widzisz, ja miałam nie raz proponowane np papierosy, ale nigdy nie ulegam, nawet nie próbowałam, nie licząc, jak miałam z 6 lat i pod nieuwagę mamy wzięłam, ale od razu mi wyrwała. A tak to nigdy. Tak samo z alkoholem, jak nie chciałam, to nie piłam, nawet jak towarzystwo było pijące. A jak był czas, że przez leki nie mogłam pić, to nie piłam nic. A taka dziewczyna piła np piwo i też okazało się, że piła mimo brania leków, co też lepiej przy nic nie pić i przez to namawiała mnie. Ja jednak powiedziałam jej wprost, że nie będę ryzykować, ona sobie piła, a ja nie. Dlatego wybacz, ale ja właśnie mogę powiedzieć, że nie spróbuję, bo ja mam inne podejście i charakter, nie ulegam tak łatwo wpływom.

Oczywiście, nie piszę tego, by Ciebie obrazić, tylko pokazać, że to co piszesz, że nie mogę być tego pewna jest nietrafiona. No bo ja już nie raz byłam wystawiona na to, że ktoś coś proponował, ale umiem odmówić, u Ciebie była silniejsza pokusa i rozumiem, bo jedni odczuwają silniejsze pokusy, inni mniejsze. Dlatego mówię o terapii, a przede wszystkim pracy nad sobą, bo nie wiem czy odcięcie od znajomych coś da. Ty przede wszystkim powinnaś się nauczyć takiego podejścia, że nawet jak towarzystwo to będzie robić, to Ty nie. Ja nie mówię, że ja jestem idealna, mam też słabość np słodycze i ich potrafiłam jeść za dużo i wiadomo, mam swoje słabości ogólnie, ale do narkotyków, papierosów itp nigdy mnie nie ciągnęło, więc umiałam odmówić jak mi proponowano. Tyle razy umiałam odmówić, więc po prostu to nie ulegnie zmianie, mam 22 lata, do tej pory nie jestem ich ciekawa i nie wiem co w tym ciekawego, więc raczej już ciekawa nie będę i mam tutaj poglądy, że naprawdę to jest nic nie warte. Dlatego po prostu mogę z bardzo dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że nie spróbuję i w moim przypadku jak widzisz to nie są czcze słowa. Tutaj jestem podobna do mojej babci, ona ma 70 lat, a nigdy nie paliła, też ją nie ciągnęło. Ja mam właśnie bardzo podobny charakter w tym względzie i ogólnie jesteśmy do siebie podobne.

No i nie to, że Cię krytykuję, ale mówię jak jest. Przede wszystkim musisz powalczyć ze swoim podejściem, bo jak mówię odcięcie od znajomych może wiele nie dać, jak nie zmienisz swojego podejścia. Sama sobie pomyśl jakie ładują tam świństwo, to nie jest tego warte. Skoro mówisz, że nie jesteś jeszcze uzależniona, to będzie Ci łatwiej. Musisz tylko pamiętać, że nie możesz dalej tego ciągnąć, bo naprawdę to bardzo niezdrowe, a uzależnić można się szybko, więc sama mogłabyś nie zauważyć. Najważniejsze, że chcesz z tym skończyć, bądź konsekwentna.

Jak ktoś ma mocny łeb to z heroiną wygra, a jak słaby to i po piwie popłynie.

Ok, życzę Ci powodzenia, cieszę się, że masz wsparcie najbliższych

Cynicznahipo, taka opinia, że nie sądzisz, żeby autorka sobie poradziła sama, jest nie na miejscu. Mówisz o władku a chodzi o mefe.
" większość uzależnionych"? przecież autorka mówi w każdym poście że nie czuje ciągu na co dzień. Czynnikiem wywołującym ciąg, są imprezy, z których to chce zrezygnować. Na siłę chcesz ją wepchnąć w objęcia monaru?

A ja uważam ze jeśli czuje POciąg do białego tylko na imprezach, to nie jest to uzależnienie i nie ma potrzeby żeby udawać się po tzw. pomoc, zwłaszcza że autorka dostrzegła swój problem i jeśli wierzyć jej zapewnieniom stara się odciąć od tego.

Dlatego też, zwróciłam swoją prośbę na forum, bo wiem, że nawet i tu ludzie są osoby, które miały z tym styczność.
Ucieczka.. Tak, owszem, jest to rodzaj ucieczki, nie zaprzeczam, ale po co mam iść w pokusę, lepiej zapobiegać W tym nie jestem sama, koleżanka miała ten sam problem, też uciekła i jest czysta już prawie dwa miesiące, po czym całkowicie jej się "tego" odechciało. Dlatego podążam jej śladem. Alkoholu nie pije, znalazłam zajęcie. Póki co jest dobrze, musi być dobrze.
Mazar, dziękuję, że rozumiesz. Widać, że sam przez to przechodziłeś, takich ludzi szukałam.
Nie zrozumie tego człowiek, który w tym nie siedział. Nie, że komuś coś zarzucam, ale dziewczyny nawet jak chcecie bardzo zrozumieć, to nie zrozumiecie, i byleście nie zrozumiały, bo to do niczego nie prowadzi.
Nie czuję się na tyle od tego zniewolona, żeby iść na terapię i oglądać ludzi, którzy w tym siedzieli lata, na co dzień. Nie wytrzymałabym tego widoku, słów, że dziennie muszę, że cały czas jestem na rauszu.

Muszę sprostować swoją wypowiedź odnośnie imprez. Kiedy idę na imprezę z koleżankami, które niczego poza alkoholem nie przyjmują, to wszystko jest dobrze, nie mam poczucia, że muszę.
Ale kiedy idę z tą drugą grupą, gdzie zawsze się zarzekamy, że już nie "lecimy" , wystarczą dwa drinki i już się zaczyna.

Jesli piszesz nie donca nie potrafie tzn ze nie potrafisz. I tyle. Wiec przestan pajacowac i iz po pomoc jesli chcesz zupelnie skonczyc. Powodzenia.

Dokładnie. Poza tym przecież uzależnienie nie jest koniecznie wtedy, gdy ktoś pije czy bierze codziennie. Można robić coś codziennie, ale być uzależnionym i np potrafić przestać, umieć to kontrolować. Można też brać czy pić rzadziej, ale być uzależnionym, bo jest problem, by z tym przestać, traci się kontrolę. W rodzinie mam osobę uzależnioną od alkoholu i ta osoba wcale nie piła codziennie, tylko np raz na parę miesięcy takie ciągi, gdzie tracił kontrole i nie mógł z tym skończyć przez te parę dni (to mężczyzna). Jak widać relatywnie pił rzadko, ale ja nie mam złudzeń, że to uzależnienie. No, ale ok to nie wątek o tym i nie chcę za wiele mówić o sobie i mojej rodzinie, bo to nie o tym.
Mimo wszystko jest to niepokojące i chcemy tylko uczulić, że autorka może sama sobie nie dać z tym rady. Czasem jest po prostu samemu zbyt ciężko, a to nie wstyd prosić o pomoc. Jeśli oczywiście jednak poradzi sobie sama, to też bardzo dobrze. No, ale jak będziesz czuła autorko, że jednak nie radzisz sobie, to idź do specjalisty.

BlackAgnel, myślisz, że skoro nie brałyśmy narkotyków to nie umiemy Ci poradzić? Nie trzeba brać, by umieć. Jeżeli jednak nie chcesz porad od osób, które nie brały, to mogłaś zaznaczyć to w pierwszym poście.

Ok rozumiem. Cieszę się, wytrwaj w tym
No ok, pamiętaj tylko, że nie każdemu pomoże silna wola. No i w razie czego pamiętaj, że nie jest wstydem prosić o pomoc. To normalne, nałóg nie jest łatwy do pokonania, więc czasem potrzebne jest chodzenie na odwyk, co nie jest niczym złym, wręcz przeciwnie, czymś bardzo dobrym, że człowiek szuka pomocy. Cieszę się, że u Ciebie ok.
Pozdrawiam