"Stare" panny młode :)

RozalkaA ja co prawda wyszłam za mąż krótko przed 30. ale znam starsze panny młode I ...to jest zupełnie naturalna sprawa!! I że masz już więcej niż 18 lat, domyślam się, że stawiasz jednak na małżeństwo, a nie na ślub jako najważniejszy

A chcesz tak bardziej uroczyście,z zadęciem,czy raczej skromnie w mniejszym gronie?

A czy mogę zapytać, czy to Wasz pierwszy ślub, złudzenie i RozalkaA ?

Moja rodzicielka w tym wieku wyszła za mąż. Na zdjęciu oboje "młodzi" są szczęśliwi i radośni... Maman w skromnej garsonce i z nieśmiertelnymi goździkami w garści...
Co to znaczy być "panna młodą" dla Ciebie?
Pytam, bo mama koleżanki dla odmiany pojechała do ślubu cywilnego (w czasach socjalizmu była to obowiązkowa formalność przed ślubem kościelnym) wprost od mycia podłogi w domowej kiecce i bez żadnego przygotowania (fryzury czy makijażu) - tak z marszu...
Na ile dzień ślubu więc, to WAŻNY dzień dla Ciebie...? Wszak nawet do "głupiego" teatru jakoś "odświetniej" się szykujemy, tym bardziej więc, chyba WŁASNY ślub zasługuje na jakąś oprawę?
Grunt abyś Ty czuła się komfortowo i wygodnie Dużo szczęścia na nowej drodze życia

Wiesz co, no bo to jest tylko formalność. Decyzja zapadła już wcześniej

Zupełnie niedorzecznych

dobry wszystkim wieczór
pokusiłam się o napisanie tutaj kilku słów bo... w zeszłym roku byłam własnie "starą" młodą panną
mam 42 lata, od pół roku jestem "zalegalizowaną" żoną mojego "zalegalizowanego" męża
byłam panną z odzysku
mój pierwszy ślub był typowy- stare auto z kwiatami, biała suknia, wesele, goście, zdjęcia w ładnym miejscu
drugi ślub był bez fanfar
wyglądał "ciut" inaczej: owszem wbiliśmy się w coś eleganckiego- mąż w garnitur ja w długą sukienkę ale...
to tyle jeśli chodzi o odświętność
do ślubu pojechaliśmy ze wszystkimi gośćmi ( w liczbie 6 wraz ze świadkami + 1 dziecko) dwoma taksówkami
w ostatniej chwili poddając się sugestii pani prowadzącej ceremonię poprosiliśmy to dziecko- 7-letniego chłopca o podanie nam obrączek na poduszeczce
zdjęcia robiła nam utalentowana w tej dziedzinie koleżanka
po ślubie PIECHOTĄ przeszliśmy z urzędu do parku i tu niespodzianka- pokaz bractwa historycznego
pospacerowaliśmy po parku popstrykaliśmy zdjęcia sobie i sobie z bractwem
i wróciliśmy taksówkami do domu
w ogrodzie zrobiliśmy grilla, po grillu i torcie własnoręcznej produkcji już w mniej oficjalnych szatach wędrówka po pubach, w jednym z nich, w którym dość często bywamy, znajomy DJ (jeśli można tak nazwać siwego faceta po 60-siątce) złożył nam życzenia i puścił jeden z ulubionych kawałków, do domu dotarliśmy późno w nocy bardziej upojeni radością z udanej imprezy, której większa część była spontaniczna, niż jakimkolwiek napojem wyskokowym
tak wiec mój ślub i wesele były baaaardzo nietypowe
a jednak o wiele lepsze niż pierwsze, tradycyjne i zaplanowane w każdym calu

dodam jeszcze, że ślub był dla nas formalnością, bo razem jesteśmy od długiego czasu, a ślub był nam potrzebny z pewnych powodów o których może kiedyś coś wspomnę

dziękuję

Tez bym chciała mieć taki ślub.Prosty i skromny.Bez fanfar.Tylko z białej sukienki bym nie zrezygnowała,taka fanaberia.

moją fanaberią była fioletowa sukienka i stroik we włosach, a mój mąż miał fioletową koszulę i krawat w fioletowy motyw

i super
bo co jest w końcu ważniejsze? ślub jak z bajki czy to aby po ślubie życie było bajką? bajką na miarę naszych możliwości i potrzeb oczywiście

Ja byłam taką "starą" panną młodą kilka lat temu - miałam 34 lata i powiem wam, że też czułam pewien rodzaj "zakłopotania" jak RozalkaA
Kupowanie białej sukni odbyło się w jednym salonie, weszłam popatrzyłam i .... zdecydowałam Głupio myślałam sobie wtedy, że taka stara i nie powinnam tak przebierać w sukienkach jak dwudziestka a to był błąd!!!! Teraz bym oglądała, przeglądała i wybierała do bólu . To duża przyjemność
Było skromne przyjęcie dla najbliższych 20 osób i piękny stary kościół i było tak kameralnie. Moja sukienka nie należała do najtańszych ale nie była też koszmarnie droga - bardzo mnie zachwyciła a Pan młody miał też dobry elegancki garnitur - kosztował sporo ale warto, bo facetowi na dłużej wystarcza
Do ślubu pojechaliśmy samochodem męża, ku nieszczęściu teściowej nawet nie białym no starym! Koniec imprezy ok godz 21.00 goście do swoich domów a my, do naszego wynajmowanego mieszkania - z którego wychodziliśmy razem i tutaj też nieszczęście teściowej, bo powinien on przyjechać po mnie, choć od roku razem mieszkaliśmy

Tak więc podsumowując, nie ważne w jakim wieku ale ważne z kim Czasem warto poczekać na tego jedynego, żeby później być szczęśliwym.
Z całego serducha tego wam życzę
Zorganizujcie wszystko wg własnego gustu i potrzeb, to ma być WASZ dzień a nie uszczęśliwianie rodziny czy znajomych

Tak, to bedzie nasz pierwszy ślub   tak długo czekałam na kogoś takiego jak mój narzeczony...tak długo. Ale było warto Mam dobrego, opiekuńczego i KOCHANEGO SKARBA. Wiem, że czekałam właśnie na Niego....