Jak wyglądały studia 40 lat temu?

Jak wyglądały 40 lat temu to dokładnie nie wiem, ale pamiętam sprzed 30 lat bo wtedy studiowałam.
Przede wszystkim - tak jak napisałaś - nie wszyscy szli na studia. Z różnych powodów.
Ekonomicznych - moja Mama (to było jeszcze wcześniej niż 40 lat temu) musiała zrezygnować ze studiów, na które już się dostała, bo umarł Jej ojciec, a Babcia nie była w stanie łożyć na Jej studia.
Zdolności. Nie wszyscy się nadają na studia (bez urazy) - i kiedyś i teraz. Tylko teraz i tak większość na studia po maturze idzie. Kiedyś szli ci zdolniejsi, wytrwalsi, odporniejsi na stresy.
Z mojej klasy licealnej na studia poszło mniej niż połowa. Z klas moich dzieci na studia poszli wszyscy.

Dziś można studiować cokolwiek. Niektóre kierunki studiów są dla mnie kuriozalne.

Dziś z uczelni (z większości kierunków) wręcz nie sposób "wylecieć". Płaci się za "warunek", za powtarzanie roku i już.
Kiedyś "wylatywało" się szybko. Na pierwszym roku w ogóle nie było mowy o "warunku" czy powtarzaniu roku. Pierwszy rok był "sitem".
Oczywiście byli też tzw. wieczni studenci, ale było ich niewielu.
Na moim roku, studia zaczęło ponad 300 osób. Skończyło niewiele ponad 100.

Stypendia naukowe dostawało się trudno.

Indywidualny tok studiów dostawali najlepsi studenci. Dziś ponoć mogą dostać ci, którzy sobie nie radzą (sic!).

Studentom nie przychodziły do głowy pomysły: skarga na asystenta czy egzaminatora bo za trudne kolokwium czy egzamin.
Gdyby komuś taki pomysł do głowy, to dziekan by go wyśmiał. Student miał się uczyć.

Akademiki były bardzo tanie (w stosunku do stancji) więc i dostać było trudno.

Nie wystarczała matura. Były egzaminy wstępne.

Słynne "punkty za pochodzenie". O ile jeszcze zrozumiałe było ich wprowadzenie zaraz po wojnie, to utrzymywanie ich przez cały (chyba) czas PRL-u, było nieporozumieniem.

Jakkolwiek to nie zabrzmi - studenci byli postrzegani jako pewna elita. Dziś chyba już nikomu takie określenie na studenta nie przyjdzie do głowy

Pamiętam czapki studenckie. Różniły się kolorem w zależności od uczelni i otokiem w zależności od wydziału. Nosiliśmy je z dumą.

Studiowanie w czasie Solidarności, a później stanu wojennego, to jeszcze inna historia.

Zgadzam się. Zwłaszcza, że matura wygląda jak wygląda.

Możliwe to jest, ale wymagałoby solidnych zmian.

Egzaminy były w większości ustne, ale to jednak zależało od specyfiki kierunku. Są kierunki, które wymagają i ustnych i pisemnych egzaminów (głównie kierunki ścisłe).
Natomiast, moim zdaniem, nieporozumieniem jest wprowadzenie wszystkich egzaminów pisemnych np. na prawie (czy innych kierunkach humanistycznych).
Zaliczenia - różnie. Niektóre były, jak to się określało, na prawach egzaminu czyli aby zdobyć zaliczenie trzeba było zdać dany przedmiot u asystenta prowadzącego ćwiczenia.
Niektóre zaliczenia były "wypadkową" ocen uzyskanych w ciągu semestru (z odpowiedzi czy kolokwiów) i obecności na ćwiczeniach.
Czy trzeba było zakuwać cały semestr? To znów zależało (i nadal zależy) od specyfiki kierunku.
Jak nietrudno się domyślić, na kierunkach humanistycznych wystarczało (i nadal wystarcza) wziąć się solidnie do nauki na jakiś miesiąc przed sesją. Chyba, że w trakcie semestru były kolokwia, albo asystent miał zwyczaj częstego pytania na ćwiczeniach.
Na kierunkach ścisłych to chyba nie jest możliwe (taki brak systematycznej nauki). Nie da się na miesiąc przed sesją opanować materiału z całego semestru. Pomijając już kwestię częstych kolokwiów, laboratoriów etc. To chyba nie uległo zmianie.

studiowalam na UMCS w Lublinie  koniec studiow 1979 rok i potem wyjazd za granice po zamazpojsciu.aby otrzymac paszport emigracyjny musialam zwrocic panstwu duza sume pieniedzy . obecnie potrzebyje zaswiadczenia o wplacie tej sumy na koszt ???nie wie czy UMCS czy tez Urzedu Miasta  lub temu podobnych instytucji . nie mam pojecia gdzie zwrcic sie o wydanie takiego dokumentu, czy ktos moze mi pomoc w uzyskaniu takiej informacji?

Z opowiesci moich profesorow wygladaly dosc podobnie, tylko oczywiscie z odpowiednim cofnieciem technologicznym i ustrojowym. W akademikach kwitl handel alkoholem, dziewczyny spedzaly wyklady na dzierganiu swetrow

Taaa całe życie słucham, jakie to studia kiedyś były trudne i elitarne. I że kiedyś matura to jak dziś studia. Szkoda, że za tymi wszystkimi opowieściami nie idzie wiedza, którą niestety tamci studenci z czasów PRL-u też nie świecą. Moi rodzice wtedy studiowali, pracowałam z osobami, które wtedy studiowały, i czasem byłam zażenowana, jak proste rzeczy muszę im tłumaczyć (i nie, nie dotyczyło to najnowszych technologii, tylko właśnie zakresu ich studiów i pracy). Oczywiście ludzie są różni. Są świetni specjaliści, którzy studiowali za dawnego systemu, a do tego mają lata doświadczenia. Ale są też, co tu dużo mówić, głąby. I wtedy, i dzisiaj. Gdyby rzeczywiście uczelnie chciały odsiewać tych, którzy nie ogarniają,to o wiele mniej osób kończyłoby studia. Wtedy też.