Studniówka - pamiętasz swoją?

Na studniówkę specjalnie mi się nie śpieszyło, ale mój ówczesny chłopak chciał rewanżu (za jego studniówkę, na której byłam) więc postanowiłam się przemęczyć ;p
Alkoholu oczywiście oficjalnie nie było, ale każdy przyniósł swoją butelkę, którą gdzieś trzymał. Ja upiłam się na samym początku dzięki czemu nie musiałam się jednak "przemęczać"

Co do kolorów i krojów, wtedy (prawie 13 lat temu) panowała jednak czerń - jedna tylko koleżanka miała sukienkę w kolorze ciemnoniebieskim. U mojego chłopaka (2 lata wcześniej) jedna dziewczyna odważyła się (i tego słowa używano potem w komentarzach ) przyjść w czerwonej sukience- tak to 100% czerń a sukienki były za kolano. U mnie długość była przeróżna, ja miałam extra krótką, ale zwykle dziewczyny miały do ziemi - nie ze względu na wrodzoną skromność, a na elegancję- to miała z założenia być suknia balowa, zatem długa.

A przed.... koniecznie solarium, fryzjer. Od znajomej sąsiadki wiem, że dziś jeszcze nie tyle solarium co kosmetyczka. Ja skorzystałam jedynie z solarium- makijaż i fryzurę zrobiłam sobie sama.

No i czerwone majtki! Że niby na szczęście!

U nas chyba nikt się nie wychylił i wszystkie dziewczyny miały czarne sukienki, przeważnie tuż przed lub za kolana, ale zdarzyło się kilka długich, bardzo krótkie zresztą również. Fryzurę i makijaż zrobiłam sobie sama, zresztą jak większość z nas .
Czerwone majtki lub podwiązka, ja miałam podwiązkę . U nas mówiło się, że czerwone majtki przynoszą szczęście na maturze. Z tego co pamiętam, nawet wtedy nie miałam czerwonych, a maturę zdałam śpiewająco .

Moja studniówka odbyła się w szkole. Wtedy nie było zwyczaju urządzania jej w innym miejscu. Tańce były na sali gimnastycznej, jedzenie w klasach.
Stroje obowiązkowo granatowo-białe. Długo jeszcze potem nienawidziłam granatu
Przygotowaliśmy występ artystyczny - parodię każdego z nauczycieli - było ostro, ale kulturalnie.
W przygotowaniu studniówki brali udział rodzice. Oni też "pilnowali" w jej trakcie. Musiałam ubłagać mojego Ojca (był w komitecie rodzicielskim) żeby jednak na studniówkę nie przyszedł.
Oczywiście alkoholu oficjalnie nie było, nieoficjalnie - wiadomo Nie widziałam jednak nigdzie zalanych - może ktoś ich gdzieś litościwie odholował.
Papierosy oczywiście też były zakazane - w toaletach było siwo od dymu.
Nie pamiętam jaka była cena, ale zapewne niewielka.

Moje dzieci miały studniówkę w budynku Muzeum Narodowego.
Dzieci znajomych w Zamku Królewskim.
Koszty spore, na pewno nie wszystkich było stać

Studniówka w szkole chyba lepsza. Wiążą się z nią jedne z ostatnich szkolnych wspomnień.

A jak z osobami towarzyszącymi? luc mogliście zapraszać kogoś "z zewnątrz" czy bawiliście się we własnym gronie?
Nie wiem jak jest teraz, ale za "moich czasów" raczej każdy przychodził ze swoją sympatią, a jak ktoś nie miał, to często zapraszał kolegę/koleżankę twierdząc, że samemu głupio

Oczywiście, że były osoby z zewnątrz
Chyba nawet większość osób "towarzyszących".

Moja córka na studniówce była z chłopakiem, syn był sam. Ale chłopakom w takiej sytuacji zawsze łatwiej

Potem na tej samej sali, na której się bawiliśmy studniówkowo, pisaliśmy maturę.
To też miało swój urok.

Z tego co pamiętam, nie było u nas żadnego rodzica na studniówce. Jedynie nauczyciele, którzy po ....niedługim czasie również znaleźli się w stanie wskazującym Ale nie było żadnych kartek, pozwoleń- każdy sam musiał sobie jakiś transport załatwić.

Studniówkę miałam rok temu, odbywała się ona w sali weselnej poza miastem. Szczerze mówiąc nie wspominam jej z jakimś wielkim zachwytem, mimo, że moim partnerem był mój chłopak

Zespół był świetny, śpiewali i grali całą noc najnowsze piosenki- uczniom się podobało, nauczycielom średnio. Żałuję że nie zapamiętałam nazwy zespołu, bo gdybym miała brać kiedyś ślub to właśnie przy takim zespole chciałabym się bawić na weselu

Jedzenie było smaczne, ale było go ZA DUŻO! Studniówka była na trzy klasy + nauczyciele i osoby towarzyszące, jedzenia zaś było tyle, z wykarmić by się dało kilka pułków wojskowych. Nawet bez objadania się, nie było szansy wszystkiego spróbować. Stół z kanapkami, fontanna czekoladowa z owocami, masa ciast, półmiski z jedzeniem ciepłym i zimnym, trzy zupy... Można było pakować żarełko do domu, ale mimo to masa jedzenia się zmarnowała. A szkoda, bo gdyby było mniej potraw koszty imprezy byłyby mniejsze.

Nie wytańczyłam się. Nie jestem osobą, która śmiga całą noc na parkiecie, nie umiem tańczyć, mój partner również nie przepada za pląsami, ale jednak tej nocy chcieliśmy się pobawić, bo taki bal już się nie zdarzy. Niestety, moja kieca okazała się za długa i przy szybszym tańcu wszyscy wkoło mi ją deptali. Było niewygodnie, nie chciałam jej podrzeć, więc większą część studniówki spędziłam przy stole.

Rocznik przede mną z mojego liceum mieli studniówkę w eleganckiej sali, 30 km od szkoły i za 400 zł od pary! Dlatego nasz rocznik się zbuntował i chcieliśmy, aby wróciły studniówki w szkole - udało się. Tydzień przed stroiliśmy salę, ćwiczyliśmy poloneza, mnóstwo przygotowań i opuszczonych dzięki temu lekcji Sukienki były przeróżne - od prostych miniówek, do długaśnych sukni balowych. Niektóre dziewczyny nawet przebierały się po części oficjalnej. Kosztów nie pamiętam, ale było to max 300 zł za wszystko. Sukienkę szyła mi ciocia, więc nakupiłam materiałów za 100 zł i stworzyła mi na prawdę świetną kieckę!

Jeśli chodzi o alkohol, to dyrektor ogłosił, że będą sprawdzane wcześniej nasze szafki, więc pożyczyliśmy kluczyki od młodszych klas i problem się rozwiązał Z alkoholem na studniówce nie wygrają

No tak, jak sala gimnastyczna mała, to niedobrze. Wtedy trzeba szukać czegoś poza szkołą U nas sala była przeciętnych rozmiarów, mieliśmy II tury studniówki.

mlodzi ludzie sobie moga chciec..jak sobie sami za to zaplaca. Poki co sa na garnuszku rodzicow i szczerze nie podoba mi sie ta tendencja w stylu "zastaw sie a pokaz sie", wychodzaca wlasnie od niektorych doroslych. A co z mlodymi, ktorych nie bedzie stac na taki koszt? Maja sobie odpuscic te istotna w ich zyciu chwile zabawy?

Uwazam, ze studniowka, to jeszcze zabawa "szkolna" i w takim charakterze powinna pozostac. Weseliska i bale karnawalowe to inna para kaloszy. Na nie czas przyjdzie nieco pozniej.

Moja studniowka bardzo przypominala te jaka opisala luc i jak patrze na swoje zdjecia z tych tancow, to wierzyc sie nie chce jak siwetnie sie bawilismy w "mundurkach" i pod bystrym okiem naszych psorow:)

Ale i tak najbardziej w pamieci zapisaly sie otrzesiny w pierwszej klasie - Boze, jak oni nas, kotow, torturowali:)

Nie jestem do końca przekonana, że młodzi wolą studniówki w hotelach. Ja swoją studniówkę miałam 4 lata temu i tak jak pisałam - buntowaliśmy się jak chcieli nam zrobić w jakimś lokalu, woleliśmy naszą salę gimnastyczną! Chyba, że przez 4 lata tak wiele się zmieniło, co byłoby możliwe...

Moja z kolei była w kameralnym miejscu, całkiem przyjemnym, miła sala, jedzenie wyglądające na przepyszne, jednak ze stresu niczego tam nawet nie tknęłam, więc nie wiem, czy było równie dobre, jak dobrze wyglądało... Co do miejsca itd. nie mam więc zastrzeżeń. Jednak nie wspominam jej dobrze... Bo poszłam na nią sama, bez osoby towarzyszącej. Wszyscy mnie namawiali, bym mimo to poszła, że inaczej będę żałować. No i się dałam namówić. I siedziałam potem jak ten kołek, jak piąte koło u wozu, czekając niecierpliwie, aż minie trochę czasu, by rodzice nie pytali, co tak szybko- wstydziłam się, że nie umiem się bawić na własnej studniówce... w końcu zadzwoniłam po ojca, miał zadzwonić, jak podjedzie. I siedzę, czekam, czekam,czekam na ten telefon, trochę poszłam potańczyć z dziewczynami na parkiet z tych nudów... nagle patrzę, a komórka wyłączona- bateria się wyładowała. Włączyłam, cudem załapało i na ostatku baterii patrzę, a tu ojciec już 20 minut temu dzwonił- kilkanaście połączeń nieodebranych. Wybiegam, ojciec wkurzony, że musiał tyle czekać, a że mróz był, to jeszcze auto nie chciało odpalić, echhh...

Nie wiem dokąd to społeczeństwo zmierza.

To u mnie na całą szkołę nie kojarzę ani jednej osoby bez osoby towarzyszącej Jeśli ktoś nie miał kogo wziąć, to znajomi znajomych itd, niektórzy poznali się w dniu studniówki dopiero

U nas podobnie, chyba wszyscy przyszli z kimś spoza szkoły, w każdym razie nie kojarzę nikogo, kto przyszedłby sam. Studniówka jest przecież takim wydarzeniem, w którym chciałoby się, aby uczestniczył chłopak czy dziewczyna, a nawet jeśli ktoś jest sam, to i tak bierze ze sobą przyjaciela czy znajomego), nie tylko, aby nie odstawać, ale też, aby się lepiej bawić. No nie wiem, jakoś nie wyobrażam sobie inaczej .
Wcześniej robiliśmy półmetek (nazywany przez niektórych połowinkami) i było dokładnie tak samo .

Swoją drogą 400 zł od osoby, czyli para musi wówczas zapłacić już 800 zł, to jest straaasznie dużo! Więcej niż płaci się za gości na weselu!

Ja studniówkę mam za 4 dni
Impreza jest w hali sportowej przerobionej na coś w rodzaju sali w restauracji. Nie miałabym nic przeciwko studniówce w szkole, koszty by się obniżyły. Płacimy 450 jeżeli ktoś idzie z osobą towarzyszącą z zewnątrz, a 300 jak idziemy z kimś z klas trzecich.
Co do sukienek, z tego co wiem od koleżanek, długie są rzadkością. Czarny oczywiście nadal najpopularniejszy, ale chyba nie tak jak kiedyś, ponieważ wiele osób ma granatowe, kremowe, czerwone itp.
No i obowiązkowo czerwona podwiązka.

Ja miałam studniówkę jakieś...5lat temu? W Muzeum Narodowym. Ja postawiłam na klasykę,czyli długa czarna sukienka która mi się jednak nie podobała:D w ogóle nie byłam zadowolona ze swojego wyglądu,mimoze że i fryzjer,i kosmetyczka (tą akurat"Zafundowała mi siostra"jako że jest kilka lat starsza i stwierdziła,że za jej czasów takie rarytasy jak kosmetyczka na taki bal były rzadkością i s ama z tego skorzystać nie mogła). Byłam z kolegą, bawiłam się wybornie do samego rana, byliśmy wręcz źli kiedy posiłki przerywały nam muzykę i możliwość zabawy! A jako, że Kraków - tuż po imprezie poszliśmy skakać koło pomnika Mickiewicza na rynku,aby szczęście na maturze dopisało:) Alkohol po stołami był, ale ja mało spożywałam. Raczej nikt w toalecie nie skończył;) Do tej pory z chęcią wracam do filmu z tego balu i oglądam z uśmiechem:)
edit:oczwiście nie obyło się bez czerownej bielizny. Podwiązka musiała być!

No przecież właśnie o to chodzi jak ktoś był z osobą z klas trzecich ( czyli taką, która ma studniówkę w ten sam dzień) to płacił 3 stówy, tak jakby tylko za siebie.
Jeżeli ktoś szedł z kimś poza szkoły to wtedy 450 zł.

Studniówkę będę wspominała bardzo dobrze, choć strasznie chciało mi się spać i miałam ku temu uzasadnione powody i byłam zmęczona.  Dodatkowo na drugi dzień musiałam wstać o 7.30, czyli spalam jakąś godzinę
Dużo potańczyłam, nie było czasu nawet zrobić zbyt wielu zdjęć, tylko te klasowe.

Na studniówkę poszłam sama .Trochę się martwiłam z tego powodu .Ale miałam szczęście spotkać Adama z którym przetańczyłam całą noc.Swietnie tańczył i kochał muzyke podobnie jak ja.Dzięki,Adam .Było super...

W roku, kiedy ja miałam studniówkę ze szkoły obok zginęli w wypadku samochodowym maturzyści - w nocy przed studniówką. Nasza się odbyła, ale w ich szkole odwołali całkowicie i odbyła się dopiero przed samą maturą. Wiadomo, że śmierć, tragedia i w ogóle, ale większość była niezadowolona z faktu odwołania studniówki, ponieważ po prostu nie znała tych chłopaków, łączyła ich tylko wspólna szkoła...

Catwomen- Jestem za. Po zakończeniu roku szkolnego, organizowana przez uczniów- nie szkołę. Wydaje mi się że dla obu stron (nauczyciele, uczniowie) było by tak lepiej. Można by wtedy pozbyć się tego dystansu zawodowego. ;p

Gorzej jeśli nie będzie z czego. Studniówka się w stypę zamieni

Ja tam żadnego uroku nie widzę

Moja studniówka - UWAGA - odbyła się bez osób towarzyszących. Taki szkolny "zwyczaj". Oczywiście nasz rocznik był ostatnim, który podtrzymał tradycję Moja studniówka była dość smutna, bo kilka dni wcześniej mój ówczesny chłopak wyjechał za granicę. U mnie w klasie było trzech chłopaków, na całą szkołę kilkanaście, także głównie ludzie bawili się w kółeczkach. Wcześniej obowiązkowo fryzjer i kosmetyczka, chociaż nie było dla kogo się stroić Nauczyciele siedzieli piętro wyżej, kilkoro pobawiło z nami. Alkohol we własnym zakresie Nie pamiętam, ile kosztowała.
Sukienki krótkie, różnokolorowe. Ogólnie nie wspominam jej najlepiej, nie byłam zbyt zżyta z klasą, chłopak wyjechał, nieciekawy powrót do domu. Ot tyle, było minęło

Moja studniówka 3 lata temu była na wynajętej sali bankietowej i bardzo nad tym ubolewam. Nie czułam specjalnie jej klimatu prócz stresu na początku przed polonezem (ahh te spadające buty ). Nie mieliśmy co prawda wyboru, bo dyrekcja szkoły nie zgodziła się na organizację studniówki na sali gimnastycznej (zmieniona podłoga i te sprawy), ale myślę, że i tak nowocześni i nowobogaccy rodzice ostatecznie zadecydowaliby, że ma być poza szkołą. A to niestety psuje klimat i to bardzo. Prócz tego, że byli wokół prawie sami znajomi to nie to samo co organizowanie studniówki, ubieranie sali jakiś czas wcześniej, ustawianie stołów itp. Moje siostry miały studniówki ponad 10 lat temu i samo wczuwanie się w tą organizację to było już coś.. Dla mnie osobiście moja studniówka nie była jakimś wielkim wydarzeniem, które wspominałabym latami...

Nie będę zakładać nowego tematu, ale podepnę się pod już istniejący.

Być może widzieliście, jeśli jednak nie, to polecam uwadze studniówkowy taniec maturzystów z Białej Podlaskiej. Internauci są zachwyceni, a wyświetlenia na YouTube rosną z godziny na godzinę i na tę chwilę licznik zarejestrował ich już prawie 230 tysięcy.

Dążę jednak do tego, że choć do tej pory tradycją na każdej studniówce było odtańczenie poloneza, to coraz częściej uczniowie decydują się na walca czy inne, czasem znacznie bardziej oryginalne, tańce. Jednym słowem być może tradycyjny polonez powoli zaczyna odchodzić do lamusa?
Gdybyście Wy sami mieli dziś możliwość zdecydować, to postawilibyście na poloneza czy poszli w coś mniej tradycyjnego?

Edit:
Ups, wyświetleń jest już 245 tysięcy .

Studniówkę miałam w 2011 r. Z nauczycielami wf ćwiczyliśmy poloneza, a z nauczycielami tańca podstawy tańca towarzyskiego, ponadto moja klasa walc angielski na pokaz studniówkowy. Na studniówce najpierw wybrani uczniowie tańczyli poloneza z dyrekcją i nauczycielami, a potem były polonezy klasowe. Jedna klasa tańcząca jako ostatnia polonez zakończyła tańcem "rozrywkowym" - mieszaniną tańców latino, disco . Wszyscy byliśmy zaskoczeni, podobało nam się, bo dzięki temu kolejny polonez nie był taki sam. Potem był walc wiedeński z nauczycielami. Ogólnie nauczyciele tańca ostrzegali nas, że wiedeński jest trudniejszy niż angielski i po wiedeńskim gorzej tańczy się angielski, bo wydaje się za wolny, ale dyrekcja chciała wiedeński, więc był. Przed kabaretem nasza klasa zrobiła pokaz - może nie byliśmy perfekcyjni, ale zaskoczyliśmy ludzi i miło wspominam tamtą historię .
Z tego co zauważyłam wśród swoich znajomych, to część z nich, którzy tańczyli turniejowo, na swoje studniówki robili pokazy ze swoim partnerem turniejowym. Fajnie to wychodziło, ale moim zdaniem bardziej urokliwe niż solówki są formacje .
Wydaje mi się, że polonez na studniówkach był, jest i będzie, a wszelkie walce, tanga i salsy są elementem dodatkowym a nie substytutem . W każdym razie pokazy wymagają ćwiczeń i chęci .  Nie muszą zawierać skomplikowanych figur, wystarczą podstawy, ale opanowane do niemal perfekcji i zsynchronizowane dadzą efekt "wow" .

Mam za sobą kilka stopni szkoły tańca i osobiście za trudniejszy uważam właśnie angielski, ale to on skradł moje serce, bo - zaznaczam, że w moim subiektywnym odczuciu - jest też zdecydowanie bardziej efektowny, o elegancji nie wspominając.   
Swoją drogą wszyscy nauczyciele, z którymi tańczyliście, znali kroki?

Pełna zgoda. Na mojej studniówce też mieliśmy pokaz profesjonalnej pary, ale formacje 'robią' lepszy efekt wizualny .

Swojego poloneza pamiętam jak przez mgłę i gdyby nie to, że mam kilka zdjęć, to zastanawiałabym się czy to w ogóle wydarzyło się w tym życiu . No może poza tym, że kiedy go ćwiczyliśmy, to zapadła decyzja, że z przyczyn technicznych będziemy mieszać się wśród uczniów, czyli nie tańczymy z zaproszonymi osobami towarzyszącymi. Mój taneczny partner na początku był z tej opcji wyraźnie niezadowolony, ale potem jakoś podejrzanie szybko stwierdził, że to był jednak baaardzo dobry pomysł .

Różnie to bywa. Na przykład u mojego syna na studniówce poloneza tańczono z osobami towarzyszącymi, ale wcześniej oczywiście odbyło się kilka prób. Przy czym technikum było typowo męskie, więc siłą rzeczy te partnerki trzeba było skądś wziąć. Z kolei u mnie na trzy klasy męskie przypadała jedna damska, przez co tylko połowa z nas w ogóle brała udziału w tańcu.

Nieee... zdecydowanie nie narzekają , wręcz przeciwnie - jeśli im się upiecze, wyraźnie się z tego powodu cieszą, przynajmniej większość.

Tu jeszcze jeden studniówkowy walc, tym razem w wykonaniu tegorocznych maturzystów z Łochowa. Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem, jak pięknie ci młodzi ludzie trzymają ramę .