Dobry wieczor kochani
Pisze bo nie wiem co dalej...
bylam z chlopakiem 1,5 roku. Zakochalam sie jak nigdy, czulam ze to jest ten, ze to z nim chce spedzic zycie - moze to glupie ale czulam to.
Pod koniec listopada mnie zostawil bo stwierdzil ze ma mnie dosc. Bo od pazdziernika wszedl w nowe towarzystwoci tylko oni sie liczyli, nawet jak sie ze mna umawial to i tak mu cos wypadalo. I ktoregos razu nie wytrzymalam i zrobilam mu mega awanture ze po raz kolejny koledzy wazniejsi i stwierdzil ze to koniec - wczesniej widywalismy sie co drugi dzien a po pazdzierniku raz, dwa w tygodniu.
Do koncq grudnia stwierdzil ze zastanowi sie co czuje i mi powie czy chce byc ze mna - zaznacze ze stwierdzil ze mnie kocha i w ogole ale milosc to nie wszystko.
I ostatecznie stwierdzil ze jednak nie...
nie moge sie pogodzic z ta decyzja, nie wiem co dalej, przez 1,5 miesiaca egzystuje i wszystko jest bez sensu.. czekam z telefonem w rece kiedy sie odezwie, nie mam sily ruszyc sie z lozka.
Znajomi mnie wyciagaja z domu ale to nie to samo.. wszystko mi jego przypomina, spotykalam sie z innymi kolegami ale kazdy mial jedna wade - nie byl M. Kazdy mi mowil ze powinnam z M. zerwac ze zle mnie traktowall. Ale ja go tak bardzo kochalam.. nadal kocham...
Podobne tematy
No cóż dobrze Cię rozumiem, bo jestem na tym samym etapie. Radze poczytać rad mądrych koleżanek w podobnym wątku.
Do każdej nowej sytuacji potrzebny jest czas. Też mi ciężko się oswoić ale cóż... nie zmieni się tego co jest. Trzeba przyjjąć to na klate, zostawić smutki za sobą.
Kto wie - może gdzieś czeka na nas jeszcze ktoś interesujący? Może da sie jeszcze coś od życia zagarnąć.
Głowa do góry.
I uważam, że dobrze się stało w Twoim przypadku. Facet który przekłada kolegów nad dziewczynę nie jest wart. Powinien wiedzieć co jest dla Ciebie ważne i dbać także o Twoje potrzeby. Kiedyś zrozumie, że takie szczęście, które byś mu zapewniła nie da żaden jego koleszka.
Jego strata - nie Twoja.
Trzymaj się!
Jak widać ten facet nie był dla Ciebie, przykładowo mój chłopak powiedział że zdecydowanie woli spędzać ze mną czas a nie z jego znajomymi, co więcej kiedy mi naprawdę coś nie pasuje on potrafi się zmienić. A Twój były jak widać nie traktował tego związku poważnie, no kurcze kto jest ważniejszy dziewczyna czy jacyś tam nowi znajomi? Ja kompletnie nie rozumiem tego. Mi się wydaje że nie chodziło o awanturę która mu podobno zrobiłas a o to że po prostu poznał on kogoś innego. To jest bardzo trudne ale daj sobie spokój i nie myśl o nim, zaraz zapewne poznasz innego faceta. Głowa do góry 
Ale co mi po tym, że zdaje sobie sprawę że wiem że nie jest tego wart a mimo wszystko i tak jedno jego słowo i byłabym przy nim? Rozmawiałam z jego kolegą, który jest bardzo za mną i powiedział że nie wie żeby M. poznał kogoś i nawet jak kiedys gdzieś razem byli i miał okazje to nigdy z niej nie skorzystał. Nie wiem co ma mysleć. Tak bardzo lubiłam jego rodzine, jego rodzice też byli bardzo za mną, z jego mamą siedziałam i rozmawiałam jakby był to dla mnie ktoś bliski, dzwoniła do mnie żebym porozmawiała z M. bo ona do niego nie może dotrzeć, to ja po uroczystościach jej pomagałam oragnąć a nie M. tak bardzo chciałam żeby to był ten już jedyny.. zrobiłabym dla niego wszystko.. żeby tylko był szczęśliwy..
Ale co mi po tym, że zdaje sobie sprawę że wiem że nie jest tego wart a mimo wszystko i tak jedno jego słowo i byłabym przy nim? Rozmawiałam z jego kolegą, który jest bardzo za mną i powiedział że nie wie żeby M. poznał kogoś i nawet jak kiedys gdzieś razem byli i miał okazje to nigdy z niej nie skorzystał. Nie wiem co ma mysleć. Tak bardzo lubiłam jego rodzine, jego rodzice też byli bardzo za mną, z jego mamą siedziałam i rozmawiałam jakby był to dla mnie ktoś bliski, dzwoniła do mnie żebym porozmawiała z M. bo ona do niego nie może dotrzeć, to ja po uroczystościach jej pomagałam oragnąć a nie M. tak bardzo chciałam żeby to był ten już jedyny.. zrobiłabym dla niego wszystko.. żeby tylko był szczęśliwy..
Widocznie byłaś dla niego za "dobra", właściwie to tutaj nikt Ci chyba nic sensownego nie doradzi. Jego rodzice napewno zrozumieli to że wam nie wyszło. Skoro nie poznał nikogo to nie wiem jaka może być przyczyna. Bardzo często były te awantury? Nie wierze że ktoś z dnia na dzień mówi że nic z tego nie będzie przez taka kłótnie, przecież jak się kogoś kocha to czasem można przymknąć oko na pewne problemy
Klotnie byly od miesiąca... za kazdym razem mowil ze rozumie i ze sie zmieni i zmienial sie.. na 2 dni a pozniej bylo to samo. Ciagle cos, koledzy, praca, praca, praca i moze pozniej ja.. najgorzej ze wszystko mi go przypomina i zrobilabym wszystko zeby wrocic do tego co kiedys bylo ale nie wiem co mam zrobic.. sama chyba nic nie zrobie..
Przykra sprawa .. Takie sa uroki milosci . Nic innego Ci nie pozostalo jak tylko wycierpiec swoje i zapomniec , wiem ze cholernie boli ale trzeba przetrwac .Na darmo sa slowa pocieszenia ze nie byl Ciebie wart bo sama o tym doskonale wiesz . Sama powiedzialas ze wam sie nie ukladalo to moze lepiej ze rozstaliscie sie teraz niz pozniej , moze tak po prostu musialo byc .
- sosenek
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
wina pewnie jak zwykle lezy po dwóch stronach.
chłopak chciał mieć trochę prywatnego życia, a autorka zrobiła się zaborcza (sama napisalas ze zrobiłas awanturę ).
nie lepiej było o tym pogadac? jesli wszystko działo sie na przestrzeni listopada/pazdziernika to moze warto bylo okazac troche cierpliwosci i obserwowac rozwój wydarzeń?
jakies to wszystko dziecinne, ale mam nadzieje, że wszystko się ułoży (może zatęskni za tobą?)
Tzn zdaje sobie sprawe ze wina lezy po obu stronach, wiemdze oboje zawinilismy, a awantury robilam, bo jak za nastym razem slyszalam to samo to juz nie wytrzymalam. Na poczatku roxumialam ze moze cos wypasc i nie mialam nic przeciwko bo to nauralne ze mozd cos wyskoczyc czy jezli chodzi o prywatnosc to mial jej duzo, bo i z kolegami wychodzil sam i z kolezankami sie spotykal i tez nie mialam nic przeciwko ale ile razy moglam slyszec ze tak zobaczymy sie a w dzien spotkania ze nagle nie....
tak bardzo chciałam żeby to był ten już jedyny.. zrobiłabym dla niego wszystko.. żeby tylko był szczęśliwy..
O! I tu jest pies pogrzebany. On nie był "tym jedynym", to Ty chciałaś żeby nim był JUŻ. Ile masz lat, 20? Wkręciłaś się w niego, w jego rodzine w jego życie. Układałaś sobie w głowie Wasz ślub, dzieci, wspaniałą teściową i sielankowe życie. I teraz płacz, bo on Cię nie chciał. Skoro zrobiłabyś dla niego wszystko żeby tylko był szczęśliwy, to odpuść, bo on jest szczęśliwy teraz. Wnioskuje, że poszedł na studia, poczuł studenckie życie i dziewczyna mu była niepotrzebna, bo przeszkadzała. Chciał się wyszaleć i szaleje. Taka jest prawda i z tym się musisz pogodzić. Przejdzie Ci, wszystko zawsze przechodzi tylko musi minąć więcej czasu 