Czy powinnam powiedzieć "STOP" przyjaźni?!?!

Borysek napisał/a:

Tak to właśnie jest..... znajomośc koleżeństwo przeradzające się w przyjaźń gdy poznamy dośc dobrze drugą osobę czujemy coś więcej i wtedy stoimy przed trudnym wyborem idziemy dalej czy się zatrzymujemy. Wybór należy tylko i wyłącznie do was.

Właśnie.. i to jest najgorsze.. ;/ Wybrać ścieżkę - dalsza przyjaźń , czy jednak inną ścieżkę - spróbowanie miłości..

Witam mam problem..

Em - Jest moim jedynym najlepszym przyjacielem, znamy się od ponad roku czasu, chociaż może aż nawet i więcej.Szczegół.
Sprawa wygląda tak:
On i ja, jesteśmy po bardzo niefajnych związkach, jego - kobieta zdradziła, natomiast mnie -facet okłamał,zdradził i pobawił się jak szmacianą laleczką.. Po przez Nasze "wspólne lecz oddzielne" cierpienie,smutek,żal.. zaczęliśmy Siebie bardziej rozumieć, każdego dnia przechodziliśmy tak samo..jak to w sumie przy złamanych sercach...Jedno drugiemu pomagało..Jak to bywa w Przyjaźni..

Dostawałam od niego już przeróżne teksty np. "Nie mam żadnej na oku. Bo być może ja jestem Twoją partią","Głupieje przy Tobie" i wiele innych..Ale zawsze odpowiadałam " Em - nie, nie..Nas łączy przyjaźń i nic więcej"

I kilka dni temu.. właściwie w Sylwestra..wiem wiem.. każdy pijany itd..Ale po Sylwestrze zostałam u niego jeszcze na kilka dni (dzieli Nas 148km ), nie współżyliśmy razem - nie umiałabym.Ale całowaliśmy się,moglibyśmy robić to cały czas.. w trakcie spania oczywiście na oddzielnych łóżkach.. dawał mi swoją rękę - łapaliśmy się za dłonie i tak zasypialiśmy.. Opiekował się mną a ja nim..zaczęłam się uśmiechać przy nim..poczułam to co szczęście, co to stabilizacja..mimo tego że to było chwilowe. ;/
Nie wiem czy powiedzieć "stop" tej przyjaźni, nie chce znowu cierpieć,płakać ale też czuje po Sobie że coś do niego poczułam..więcej niż etap Przyjaźni.. Nie chce też tego zepsuć.. Nie wiem co mam zrobić..

Proszę o jakąkolwiek pomoc.. radę ;/
Pozdrawiam.

Cyklon napisał/a:

Jesteście idiotkami. To co dla was jest przyjaźnią naprawdę jest miłością, a to co nazywacie miłością, jest  naprawdę zauroczeniem, albo pożądaniem i tyle. To dlatego żeby być z takimi jak wy, nawet jeżeli człowiek was kocha, trzeba się starać wzbudzić w was pożądanie i namiętność (stąd tyle głupkowatych zachowań i tekstów u mężczyzn - nie każdy to potrafi z natury), bo inaczej nie potraficie się z kimś związać. Przykre to.

A co złego jest w pożądaniu osoby, którą się kocha? Przecież to właśnie po to między innymi ludzie wiążą się w pary, po to, aby uprawiać seks. Porozumienie dusz, niekończące się rozmowy, wspólne spędzanie czasu? ok to jest fajne i jak najbardziej potrzebne. Ale seks też jest fajny. Nie rozumiem co złego widzisz w fizyczności, pożądaniu? Po co chcesz wiązać się z kobietą skoro nie masz ochoty na uprawianie z nią seksu? Jeśli naprawdę tego nie potrzebujesz, w co nawiasem mówiąc nie jestem w stanie uwierzyć, to poszukaj kogoś, kto ma takie samo podejście do tych spraw i wtedy będziesz szczęśliwy.

Dziękuję za pomoc.

Dużo osób ma tutaj rację..
Najlepiej przeczekać i nie pakować się w miłość, aby nie niszczyć przyjaźni.
Przyjaźń jest na całe życie, a miłość.. sami wiecie - nie zawsze, przychodzi i odchodzi.

Dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam.

natolinka napisał/a:

Yomii napisał/a:

Witam mam problem..

Em - Jest moim jedynym najlepszym przyjacielem, znamy się od ponad roku czasu, chociaż może aż nawet i więcej.Szczegół.
Sprawa wygląda tak:
On i ja, jesteśmy po bardzo niefajnych związkach, jego - kobieta zdradziła, natomiast mnie -facet okłamał,zdradził i pobawił się jak szmacianą laleczką.. Po przez Nasze "wspólne lecz oddzielne" cierpienie,smutek,żal.. zaczęliśmy Siebie bardziej rozumieć, każdego dnia przechodziliśmy tak samo..jak to w sumie przy złamanych sercach...Jedno drugiemu pomagało..Jak to bywa w Przyjaźni..

Dostawałam od niego już przeróżne teksty np. "Nie mam żadnej na oku. Bo być może ja jestem Twoją partią","Głupieje przy Tobie" i wiele innych..Ale zawsze odpowiadałam " Em - nie, nie..Nas łączy przyjaźń i nic więcej"

I kilka dni temu.. właściwie w Sylwestra..wiem wiem.. każdy pijany itd..Ale po Sylwestrze zostałam u niego jeszcze na kilka dni (dzieli Nas 148km ), nie współżyliśmy razem - nie umiałabym.Ale całowaliśmy się,moglibyśmy robić to cały czas.. w trakcie spania oczywiście na oddzielnych łóżkach.. dawał mi swoją rękę - łapaliśmy się za dłonie i tak zasypialiśmy.. Opiekował się mną a ja nim..zaczęłam się uśmiechać przy nim..poczułam to co szczęście, co to stabilizacja..mimo tego że to było chwilowe. ;/
Nie wiem czy powiedzieć "stop" tej przyjaźni, nie chce znowu cierpieć,płakać ale też czuje po Sobie że coś do niego poczułam..więcej niż etap Przyjaźni.. Nie chce też tego zepsuć.. Nie wiem co mam zrobić..

Proszę o jakąkolwiek pomoc.. radę ;/
Pozdrawiam.

Dzieli Was 148 km - nie wiem więc,czy warto "pakować" się w coś więcej niż przyjaźń,która też jest bodaj najważniejsza w życiu. Nie spiesz się z żadnymi deklaracjami,zobaczysz co przyniesie czas.Czasami odległość nie ma znaczenia, a czasami odległość potrafi wiele zniszczyć. Oboje jesteście po tzw "przejściach" więc póki co nie pakujcie się w coś co nie jesteście stwierdzić w tej chwili z całą pewnością.Bo chyba nie chcest tego przechodziś po raz drugi?- zresztą sama o tym wiesz najlepiej.A jeśli z tej przyjaźni wyniknie coś więcej - super,ale na to należy poczekać i nie spieszyć się zbytnio.

Nie no 148 km to przepaść..... ludzie przecież to godzina jazdy samochodem   Co wy tacy ograniczeni?

Autorko postu - nie idź na skróty i nie czekaj na nasze rozwiązania. To TWOJE życie i TY bierzesz za nie odpowiedzialność. Weź zatem tę odpowiedzialność i otwarcie porozmawiaj z facetem, a nie szukaj odpowiedzi na forum!