Czy wierzycie w sny?

Witaj, ja obecnie przeżywam rozstanie połączone z kłamstwem więc mój były śni mi się własciwie co noc. Do tej pory odbierałam swoje sny jako jakies przekrzywienie rzeczywsitosć bo jak sama mówisz snia sie zwykle głupoty. Uważałam że śni mi się to czego się boję albo czego gdzies tam w srodku chce. Do czasu kiedy przysnil mi sie moj były z inna dziewczyną (wtedy też pomyślałam że tego sie po prostu boję), jednak pozniej zobaczyłam w internecie jego zdjecie z dziewczyna dokladnie w takiej scenerii jak w moim śnie. Teraz nie biore wszytskiego na serio z tego co mi sie przysni bo co noc scenariusze sa nawet sprzeczne ze sobą, ale zaczęłam wierzyć w intuicję. 
Pozniej przeczytałam książkę Potęga Podświadomości tam sny są przedstawione jako pewna wskazowka dla nas, a dobre podejście do nich pozwala uzyskac odpowiedz na zadawane przez nas pytania. Potrzeba jednak chyba wprawy aby ocenić co jest wskazówką a co wynika z naszych pragnień i lęków. Polecam lekturę. Pozdrawiam

Czy wierzę w sny? Owszem,ale nie we wszystkie.Miałam kilka lat temu sny zwiastuny.
Które sprawdziły się co do joty....

Mam nadzieję że tak właśnie będzie, jednak może to być wynik tego że takiego obrotu sprawy byś oczekiwała i po prostu Twoj umysł zafundował Ci wizualizację Twoich pragnień. Mi też się śniło że mój były przepraszał mnie za to co zrobił i wymyślał jakieś głupie tłumaczenia. Ostatniej nocy śniły mi się ich wspólne rozmowy więc całkowite przeciwieństwo. Właściwie nie wiadomo już o co chodzi
Musisz poczekać na bieg wydarzeń jeżeli chcesz jego powrotu nie zaszkodzi o tym myśleć podobno podświadomości mogą na siebie wpływać więc możesz go do siebie przyciągnąć.

Podpisuję się pod wyżej napisanym poście.
Sny to wytwór naszego mózgu i tyle.
Gdybym miała brać każdy sen na serio, pewnie dawno zwariowałabym

Jeżeli chodzi o mnie, to myślę że sny są naszymi ukrytymi myślami, czymś siedzącym w naszej podświadomości, czasami głębiej niż trzeba. Po rozstaniu nie jadłam nic, ciągłe nudności, bezsenność... Później myślałam że mi przeszło, przestałam za nim tęsknić bo wiedziałam jaki z niego dupek, zdradzał, okłamywał, niszczył życie (dosłownie i w przenośni), ja jednak ciągle nie mogłam jeść, wciąż te same symptomy co wcześniej ale śnił mi się po nocach, był obok, mówił że chce spędzić ze mną życie. Po tygodniu sny przestały mnie nawiedzać i wszystko ustało, powoli wracam do ludzi, staram się jeść normalnie, choć mam niedowagę i naprawdę cieszę się z głupich rzeczy typu zjedzenie tosta bo mój obiad składa się z pomarańcza, ewentualnie jabłka. Moja rada, warto czasem zinterpretować sen jako ukryte pragnienia, obawy. Kiedyś wierzyłam a teraz wiem