Mężczyźni szybko przychodzą i odchodzą.

Ja jestem troche starsza od Ciebie , mam 25 lat ale wiem dokładnie o czym mówisz , bo mam tak samo. Tylko u mnie dochodzi teraz taka presja że moje koleżanki powychodziły za mąż , albo wychodzą , układaja sobie życie a mi jakos ciężko znaleść kogoś z kim mogłabym być.Może to jest kwestia tego że jestem zrażona do facetów bo byłam bardzo bliską ślubu jak mój narzeczony znalazł sobie koogoś innego. I tak od 2 lat jestem sama i tez jakoś nie umiem sobie nikogo znaleźć.Jedyny facet do którego coś poczułam to sie okazało że on tego nie czuje i dostałam kosza. A ci z którymi nie wyobrażam sobie być bo nic nie czuję i nie chce z nimi być to latają za mna jak szaleni .

MissyLady mam podobnie, jestem w tym samym wieku, co prawda moje najbliższe koleżanki są raczej wolne, jedna w związku, ale patrząc szerzej kobiety w moim wieku wychodzą za mąż, rodzą dzieci, a ja niedawno zakończyłam 4letni związek i znów jestem sama. Nie wiem nawet czy jestem gotowa na nowy związek.
Magnetic nie chcę przesądzać spraw, ale moje doświadczenie mówi mi, że chłopaków raz się ma raz się nie ma, a przyjaciele są zawsze. Może dlatego jest mi łatwiej, nigdy nie miałam problemu, że nie miałam się z kim spotkać bo moje przyjaciółki mają takie samo zdanie. Ale faktem jest bywałyśmy w różnych dłuższych krótszych związkach, przeżywałyśmy razem zakochania, rozstania, i tylko my ciągle jesteśmy 'razem'. Nie panikowałabym na Twoim miejscu masz dopiero 20 lat. Jak napisałam miałam faceta 4 lata, planowałam wspólną przyszłość a on mnie zdradził, rozstaliśmy się. Teraz w wieku 25 lat, nie mogę nawet myśleć o ślubie, dzieciach, na to przyjdzie czas. Nie zatrzymasz przy sobie nikogo ot tak ( mnie się nie udało, mimo że naprawde wiele serca wkładałam w ten związek) Po prostu trzeba trafić na tego jedynego Teraz zbieraj doświadczenia, przydadzą się kiedyś na pewno.

To samo tyczy się mężczyzn. Mi też na chłopaku zależało, a on mnie olewał. Ludzie chyba nie lubią jak mają za łatwo i gdy zaczynamy się starać oni nas olewają i to się tyczy kobiet i mężczyzn. Ja teraz spotykam się z chłopakiem, który się bardzo stara, a nie potrafię do niego nic nie poczuć, a ten ostatni który prawie nic nie zrobił, by ze mną być, działał na mnie jak lep na muchy. Nie wiem już co o tym wszystkim myśleć. Najbardziej mnie martwi, że nie wychodzą mi żadne relacje na dłużej, tylko pospotykam się jakiś czas i nagle koniec.

Zgadzam się z Wami

Ja mam lat 30 i podobne doświadczenia, zazwyczaj interesowali się mną faceci którzy zupełnie nie interesowali mnie.

Ostatnio podobał mi się ktoś, bardzo długo, ponad 3 lata. Nigdy nie mówił że kogoś ma, aż wreszcie odważyłam się i pocałowałam go i wtedy się przyznał i złamał mi serce po raz pierwszy. Później jak się widzieliśmy twierdził że już tamtej nie ma, odczekałam trochę, i znowu spróbowałam, tym razem odwzajemnił pocałunek , powiedział że mu się podobam, że myślał o tym od jakiegoś czasu już i inne komplementy. Nawet pytał czy bym coś więcej chciała  z nim, w sensie seks. Byłam w Niebie. Jednak już na kolejnym spotkaniu kiedy się upomniałam o zaproszenie na Andrzejki które mi obiecał, znowu wszystko zniweczył twierdząc że z tamtą był, jest i będzie, że nawet planują kupić dom. Wbił mi nóż w serce, mam łzy w oczach codziennie. Co z tego że się starałam, dałam mu czas.

To czyjś wątek, nie mój, ale czy ktoś mógłby skomentować czy on się zachował w porządku??? Bo zdania moich znajomych są podzielone.

Facet ma 40 lat, jest po rozwodzie , bezdzietny.

Wykorzystał mnie chyba tylko w taki sposób żeby się dowartościować mną, no może na krótkie, brzydko mówiąc "macanko" i umył ręce. Jak zobaczył że żarty się skończyły i się upominam o swoje to od razu defensywa i wyśpiewał wszystko, wręcz mógł sobie oszczędzić teksty jak to się kochają kiedy zobaczył jak bardzo mnie zdenerwował a nawet zaczęłam płakać. Nawet nie chciał ze mną rozmawiać!!! Na sms o spotkanie, odpisał mi że nie ma potrzeby ze mną rozmawiać chyba że na temat pracy, która nas łączy.

Ta jego kobieta to jakaś rozwódka z dzieckiem. Podobno na jakiś czas się odsunęła od niego bo miała kłopoty z byłym mężem, wtedy chyba się taki chętniejszy zrobił i się podlizywał do mnie, chociaż nigdy nie w taki jednoznaczny sposób żeby w razie czego nie wyjść na winnego. Przy całowaniu twierdził że tamto dawno zakończone, a teraz ?? nagle kupują dom!!!...

Jedni mają wszystko , drudzy nic. Widać tamta robi z nim co chce, każe czekać, zajmuje się czym innym. Są razem od ponad 2 lat, ludzie ok 40  a nie mieszkają razem. Ona ma do tego dzieciaka którym on przecież mógłby pomóc się zająć. To jest mega podejrzane. Ja jestem uczciwa, zdecydowana, ale mnie ma w D..... . To bardzo boli.

To mnie właśnie zastanawia czy przyczyną porzucenia jest to że zbyt mocno się staramy, czy to nie ma większego wpływu i związek prędzej czy później by się rozleciał lub nawet będąc w nim byśmy byli nieszczęśliwi, niespełnieni.
Przecież jeśli się kocha to chce się dać drugiej osobie wszystko, jest się gotowym do kompromisów wyrzeczeń, a z drugiej strony jeśli kochana przez nas osoba tak samo nas kocha to jest gotowa na to samo i nie będzie chciała tylko wyciągać ze związku nic nie dając.

Mi się wydaje że obie osoby powinny kochać się nawzajem i wtedy nie ma większych problemów że komuś zależy, a drugiej stronie nie, a bycie w związku gdzie trzeba kontrolować uczucia bo druga osoba może wykorzystać je przeciwko nam na dłuższą metę nie uda się bo nadal będziemy czuli że nie jesteśmy kochani.
Ja sam już nie wiem o co w tym wszystkim chodzi , czy spotkanie na swojej drodze osoby potrafiącej kochać daje szanse na szczęśliwy związek czy nawet wtedy trzeba trzymać uczucia na wodzy.

Też myślałem że to jest proste, była chemia, nie było nikogo trzeciego, zabrakło jednak odwzajemnienia szacunku i zaangażowania z jej strony, to nakręcało spiralę że ja się coraz bardziej starałem a efekt potrafił być odwrotny. Prawdopodobnie źle trafiłem i mam nadzieję że to nie jest norma w związku że jeśli facet się stara to dziewczyna w końcu będzie go olewać.

Do Flogger i Addana

Ja takich sytuacji nie rozumiem że było wszystko w porządku i ktoś zabiegał a jak druga strona się zaangażowała to im przeszło.

Podobno mężczyźni mają strach przed zaangażowaniem a u Kolegi tak postąpiła kobieta.

Ciekawe, może trafiliście na typ osób których bawi sam proces zdobywania albo tak jak poznali was lepiej, coś im zaczęło przeszkadzać..?

Czy któreś z was dostało na to jakieś wyjaśnienie?

W mojej sytuacji "zawiniła" osoba trzecia i wtedy jest jeszcze gorzej bo zazdroszczę tamtej że może mieć takiego faceta o którym ja mogę tylko pomarzyć, wy chociaż macie jakieś niedomówienia, wtedy można mieć dłużej nadzieję i tak jest chyba lepiej.

widocznie to nie było prawdziwe uczucie.

tak, to może być wytłumaczenie. Są mężczyźni jak i kobiety, których głównym celem jest zdobycie kogoś, a potem tracą zainteresowanie. Druga opcja jest taka, że po prostu w miarę poznawania się jedna z osób dochodzi do wniosku, że to nie jest to czego szukał/szukała i dlatego traci zainteresowanie. Nie chciałabym oczywiście uogólniać.

nie zazdrość, to chyba najgorsze co może być. Powiedz sobie, że skoro on wybrał inną to jego strata, a nie Twoja:) Niedomówienia wcale nie są fajne, tak samo jak złudne nadzieję. Ja wolę zostać przedstawiona przed faktem niż się domyślać, robić sobie nadzieje. To tylko sprawia, że człowiek dłużej ciągnie coś co już dawno powinien zakończyć.

jest wielu wartościowych facetów, tylko ich jeszcze nie spotkałyśmy;) ja osobiście trafiałam na samych typków, którzy nie byli zainteresowani mną na poważnie. Na początku myślałam, że coś ze mną jest nie tak, ale z czasem patrząc obiektywnie na to wszystko to moją winą było tylko to, że dawałam im za dużo serca i niczego nie wymagałam. Na nas przyjdzie też czas, że znajdziemy kogoś wartościowego;)

To nie był strach tylko takie jej podejście że facetowi musi zależeć i powinien się podporządkować. Zdrowy rozsądek mówił mi swoje, a serce swoje myślałem że starajac się uda mi się ją zmienić i przekonać do siebie, bywały chwile szczególnie na początku gdzie czułem że jej jednak też na mnie zależy ale później widać jej przeszło, najważniejsze było dla niej pokazanie że ma nademną władzę bo wiedziała że ja kocham.

Ja też próbowałam w Internecie ale faceci tam to albo prostacy, albo nie dbają o siebie (twarzy nie wymieni ale jak można się tak zaniedbywać że facet 30 lat a brzuch jak piłka, ramiona jak u komara itp), albo oszuści (w związkach, w wolnych związkach, żonaci). Odechciało mi się próbować stamtąd.

Marzyło mi się zawsze poznać partnera przez pracę, żeby ktoś mnie polubił jako osobę i docenił jako kobietę. Ten którym się ostatnio interesowałam był poznany przez pracę, były rozmowy i jak sądziłam szacunek i sympatia, a postąpił ze mną jak z zabawką więc się moje marzenia nie spełniły.

Marzę o partnerskim związku, gdzie będę miała przyjaciela i kochanka w jednym, gdzie mnie nikt nie wykorzysta, bo będzie doceniał i się cieszył że mnie ma. Pisałam już nawet do wróżki czy mnie coś takiego spotka bo wokół pustka i mi to mocno ciąży.

Gdzie tu kogoś normalnego poznać? Czy ktoś ma jakieś rady?

flogger, polecę Ci coś, jest taki, nie wiem jak go nazwać, mówca? , pick-up artist? Paweł Grzywocz, udostępnia publicznie swoje filmiki, porady dla facetów, jak rozpoznać czy kobiecie zależy czy nie.

Zakochana kobieta:
- szanuje faceta
- nie bawi się nim
- nie porzuca bez powodu

Jeśli wymagała od Ciebie dowodów że nad Tobą władze, tzn że nie szanowała Twoich uczuć i chciała się dowartościować (kobiety często tego potrzebują bo nawet te piękne często maja kompleksy), tak sądzę.

Mileniutka robisz zle podejscie wiem ze facet cie zranil porzucil co nie znazvy ze mamy sie zmieniac i teweraz sie nie bedziesz starala  tylko stosowala ta metode uciekania i gonienia niech sie fscet tylko stara. To nie jest dobre bo jak trafosz na porzadnego to tez bedzie chcial zobaczyc ze ci zalerzy na zwiazku a wtedy musisz sie starac i pokazywac a nie udwawac uciakajaca w ten spsob nie zatrzytmasz faceta> A jak sie staralas i uciekali od ciebie to znaczy ze nie byli odpowiedni dla ciebie. Zawsze mowie ciezko jest trafic na odpowiednia osobe gdzie obojgu bedzie tak zalezalo to prawie jak traf w totkta .

Floger tez i koinbety sa nie fer czlowiek kocha mysli ze ona tez a za plecami  sie umawia i klamie ale to nie id plci zalezy.

Dzięki za informację.  Ja za to byłem na każde jej zawołanie, zawsze mogła liczyć na pomoc. Tak nie od płci to zależy, dla mnie to był na prawdę zimny prysznic nie myślałem że kobiety potrafią takie być.
Rzeczywiście szanse na znalezienie odpowiedniej osoby w swojej okolicy są nikłe.

Jaka była odpowiedź wróżki?
P.S. Mogłabyś także mi wysłać te materiały. Z góry dziękuję.

A czy ktoś zadał sobie pytanie dlaczego ktoś odchodzi, kogo kochasz? Co nas naprawdę kręci i pociąga w innych? Ktoś pisał w związku musi być chemia. Ale dlaczego z czasem gdzieś znika?
Pewne jest to, że większość lubi ludzi ciekawych, trochę tajemniczych, którzy czarują niebanalnymi pomysłami, którzy mają szacunek do siebie i innych, którzy mają pasje, którzy są trudni do zdobycia i wreszcie których lubią inni ludzie. Jak zacznie się związek i osoba, której na nim najbardziej zależy zacznie łamać podstawowe zasady, to długo on nie przetrwa. Nie można oddawać wszystkiego co się ma na starcie. Nie można zamknąć się tylko w swoim towarzystwie odcinając od innych. Nie można każde popołudnie spędzać w ten sam sposób. Nie można spotykać się tak często, jakby się tego chciało - zawsze musi być niedosyt. Zawsze musi być to napięcie, oczekiwanie, niepewność. To nakręca tą drugą stronę, każe jej starać się, zabiegać, robić wysiłki... Zawsze warto zrobić dwa kroki do przodu i jeden do tyłu. Jest takie przysłowie chińskie: długą ścieżką zajdziesz dalej, krótką możesz spaść ze skał.
Może komuś się to przyda... Często łatwo powiedzieć, ale trudniej zrobić. Ale przynajmmniej warto się starać

Widzę, że mamy podobne problemy.
Trzeba czekać na miłość i tyle. Ale tak siedząc w miejscu się nic nie zdziała.
Ja znowu mam super kandydata na partnera, ale nie czuję żadnego pociągu do niego, nie mam ochoty się z nim całować, kochać no nic, a on patrzy na mnie z taką miłością w oczach i z taką nadzieją, że coś  tego będzie. Wiem, że z rozsądku powinnam z nim być, bo by mnie kochał, dbał o mnie i nie raniłby mnie tak jak poprzedni faceci, ale w sercu nie czuję nic żadnej iskierki, to dopiero jest problem.

Dla pocieszenia powiem Ci, że mam dosyć podobny problem. Różnica jest tylko taka, że po 2 latach związku (to było w gimnazjum!) zostałam tak z dnia na dzień rzucona jak śmieć, nie mogłam się pozbierać przez dłuższy okres czasu. Później kiedy z upływem mijających miesięcy, lat wyleczyłam rany to nie byłam zbyt specjalnie zainteresowana mężczyznami, związkami, odpychałam to wszystko od siebie jak najdalej.. skupiałam się na sobie, przyszłości i wolności, którą polubiłam. Moje bliższe koleżanki były już w kilkuletnich związkach albo zmieniały facetów jak rękawiczki, a u mnie zero zmian. Niestety z czasem coś we mnie zaczęło się domagać tej cholernej miłości, bliskości, namiętności, tego ukochanego.. i tu jest problem, bo chyba go brak. Co z tego, że jest pełno facetów którzy się mną interesują, jeśli oni mnie nie. Nawet On, który mnie porzucił ubiega się o mnie po dzień dzisiejszy co jest smutne. I sytuacja ma się też odwrotnie..co z tego, że ja zainteresuję się kimś jak ten ktoś nie zwraca na mnie uwagi. I tak już jest przez dobre 2 lata.. czasami potępiam swoje zachowanie, że odrzucam ich tak wielu, ale przecież chyba nic na siłę, prawda? Przecież ten ktoś ma mnie zainteresować, oczarować, sprawić, że będę myślami cały czas z nim.. Ja już sama się w tym wszystkim gubię i nie wiem co jest słuszne, a co nie. Czy jestem zbyt wymagająca? Czy może to strach przed kolejnym odrzuceniem? A być może po prostu przyzwyczaiłam się do tej samotności.. albo dobrze robię czekając cały czas na tego jedynego.
Co do sylwestra to niestety mam podobny problem, bo wszystkie moje znajome postanowiły go spędzić ze swoim ukochanym, więc zostałam sama..spędzę go w pustym domu, z butelką wina (czy bardziej prawdopodobne, że z kilkoma butelkami), przy komputerze, oglądając dołujące filmy. Zapowiada się super zabawa.

To hcesz się ze mną dopiero w październiku umówić??

Do wróżki napisałam dla zabawy, chciałam zapytać o tego z pracy. Wywróżyła mi że nic dobrego mnie z jego strony nie czeka, że cokolwiek wyjdzie tylko jeśli sama zawalczę. Określiła go jako nie szukającego zobowiązań a tu ZONK- ma babę i to dzieciakiem  w zestawie:(

Umówiłabym się na pewno przed upływem tych 10 m-cy byle z kimś fajnym, wartościowym.'

też prawda, pociągający

Ja dziś mam stresujący dzień. Jutro czeka mnie ważna rozmowa w pracy, chodzi oczywiście o kasę. Zamiast relaksu w cudzych ramionach , jak zwykle dawka ćwiczeń.  Wypróbowałam jedno z ćwiczeń z nowej płyty pewnej znanej trenerki i ludzie!!! Wypróbujcie ćwiczenie gdzie trzeba się podpierać na rekach, tzw "deskę", całą sekwencję, zapomnicie na chwilę o wszystkim, łącznie z samotnością. Ja jestem w formie a się trzęsłam jak galareta.

Powodzenia w pracy (zapewne piszę to poniewczasie). Wczoraj wysłałem do Ciebie e-maila. Jeżeli nie odpowiesz na niego-zrozumiem.

ładnie, ktoś tu planche robi, ile wytrzymujesz anjess83, już nawet bez dodatkowych ruchów, tylko nisko i statycznie?

a żeby nie był kompletny offtop

miłość, będziesz znajdował/a ją i tracił/a, bez końca, z każdym znalezieniem i z każdą utratą będziesz pełniejszy/a niż wcześniej

tak czytam Wasz wątek i miałam swego czasu podobnie, związki mi się zaczynały i kończyły w polu. do tego większość była toksyczna.
ktoś tam napisał, że jak dwoje ludzi się kocha to wszystko musi być ok. g... prawdo. dajcie sobie dalej wkładać siano do głowy, a na pewno czeka was feeria szczęśliwych związków. Szczęśliwe związki mają ludzie, którzy i sami umieliby być szczęśliwi. Podstawa udanego związku to dwoje dojrzałych ludzi, z których każde przede wszystkim kocha samego siebie i darzy swoją własną osobę szacunkiem. Nie znam lepszej recepty na szczęśliwą miłość. Jeśli kochasz siebie- wcześniej cyz później zjawia się ta właściwa osoba.
Inaczej, żebrząc o uczucie drugiej strony, obarczając drugą połówkę głodem akceptacji, uczuć, potrzeb - albo zmusicie ją do ucieczki albo wpędzicie w depresję. Dziwicie się, że ktoś ucieka od bluszcza emocjonalnego?

W 100% zgadzam się:)kiedy jest się pogodzonym samym ze sobą, desperacko nie szuka się partnera na życie, mając trzeźwe spojrzenie można odróżnić kiedy facet/kobieta jest wartościowy/a i czy warto angażować się w znajomość,bo to widać,niestety człowiek z natury będąc stadny z obawy przed samotnością,pomimo przesłanek,widocznych znaków niczym rac na niebie brnie w znajomość z góry skazaną na porażkę.Dojrzałość=uczciwość.Taki z tego wniosek,że często na naszej drodze stają mentalne dzieciaki,które boją się odpowiedzialności i jak dzieci ratują się ucieczką. Zastanawiałam się ostatnio nad tym skąd tylu niedojrzałych mężczyzn w okół,czy warto angażować się w znajomość z singlem-kawalerem po 30-tce (miałam szczęście do wiecznych chłopców,z problemami emocjonalnymi,tchórzami)czy lepiej znaleźć partnera wśród starszych facetów po przejściach,którzy wiedzą więcej o życiu,są zdolni do kompromisu,miłości.

do: słonecznik30
Moj obiekt zainteresowania był po rozwodzie, a robił dziwne podchody, przez 3 lata znajomości (zawodowej co prawda, ale dużo rozmawialiśmy) ze mną ani razu nie wspominał o swojej ukochanej ani o jej dziecku któremu zakładam że tatusiuje. Niby nie kawaler, niby po przejściach a też widać dziwne akcje lubi i się dowartościować czyimś kosztem,