Rozmowa w związku - zapomniany czynnik.

zdecydowanie wolę "aferę" niż kiszenie się we własnych żalach. Przeraża mnie i zdumiewa niejednokrotnie, gdy czytam posty dziewczyn, które nie potrafią porozmawiać z partnerem/mężem o elementarnych sprawach, swoich problemach, wzajemnych żalach i różnych "ale" Co dziwne, widać to i w związkach młodych ludzi i tych już przynajmniej rocznikowo "dojrzałych" Aż chciałoby się zapytać, dlaczego w takim razie jesteście ze sobą?

To jest racja że nie potrafimy rozmawiać ze sobą i jest brak szczerości ja pracuję nad tym.

Ja też wolę "aferę" niż "kiszenie" Mój partner na początku miał z tym spory problem - on zawsze starał się unikać konfliktów, nawet jeżeli miały przynieść oczyszczenie. Na szczęście otworzył się w tej kwestii.
Rozmawiamy bardzo dużo i o wszystkim, nie ma u nas tematów tabu. Bardzo sobie to cenię w moim związku.
Niestety, obserwując związki znajomych czy chociażby czytając wątki na forum też często zauważam to, co Ty, Catwoman - ludzie nie rozmawiają ze sobą! Dla mnie to straszne i nie potrafiłabym być w takim związku - zamęczyłabym się, poza tym po prostu nie widzę sensu... Moja komunikacja z partnerem może nie jest doskonała, ale aby istniał związek musi być między partnerami dialog.

Ja czasem wolę przemilczeć, pomyśleć, odpocząć od problemu i za dzień, dwa - porozmawiać. Mój chłopak nie pozwala mi jednak tej metody zastosować - dla niego problem należy rozwiązać OD RAZU. Bywa to trochę męczące, ale od kilku lat skuteczne

Jesteśmy parą, ale także przyjaciółmi i rozmawiamy na prawdę o wszystkim. Bez tego nie wyobrażam sobie związku. Nasze rozmowy wyglądają niezmiennie od początku relacji - leżymy sobie na łóżeczku i gadamy, codziennie. Może to trochę śmieszne, ale ponad 3 lata minęło, a my dalej opowiadamy sobie nam jak minął dzień, po kolei co robiliśmy, mimo że mieszkamy razem teraz i piszemy dużo smsów

sorry, że to powiem, ale widocznie nie starasz się , na tym wlasnie polega rozmowa, kochanie chodź siądź ze mną pogadajmy, co się z nami dzieje - dlatego Wam nie wychodzi..potrzebna jest ROZMOWA, której u Was nie ma i najlepiej iść do kochanka. Nie rozumiem ludzi, którzy mają pretensje o coś czego nie próbują nawet naprawiać i mają czelność jeszcze tkwić dalej w tym małżeństwie. Czemu się nie rozstaniesz i jeszcze masz nadal pretensje i narzekasz? Czemu nie spojrzysz na siebie? A jeśli Ci źle to się rozstań - proste. WAŻNA JEST ROZMOWA W ZWIĄZKU, dlatego tak mnie denerwują takie odpowiedzi, choć zaznaczam, że każdy ma do niej prawo. Po prostu mnie irytują i ja również mam prawo się na ten temat wypowiedzieć

Bardzo wazne sa rozmowy nawet te trudne,niestety moj maz tajich rizmow nie lubi...poradzi mi moze ktos jak z nim rozmawiac zeby mi nie mowil ze ciagle sie czepiam

Mój były nie potrafił rozmawiać, 'rozmowa' z nim to często był monolog z mojej strony, albo zadawanie pytań i odpowiedzi mrukliwe. Wydaje mi się że faceci często mają problem z rozmową, nie wiem nie zdają sobie sprawy, że rozmowa to podstawa, tak się lepiej poznajemy, tak wyrażamy swoje uczucia, mówimy o tym co boli. Wiem już na przyszłość że potrzebuję rozmowy, i nie chciałabym mieć kolejnego faceta, który nie potrafi rozmawiać. Wole usłyszeć gorsze, pokłócić się i porozmawiać, niż przemilczać problemy - wtedy wracają z podwojoną siłą, bo wszystko się kumuluje.

Krótkie rozmowy w moim związku są. Czasem przed snem się rozgadamy, że przestać nie idzie. A co do większych, problemowych... Jak coś któreś z nas zrani, kumulujemy to w sobie i... "czekamy" do kłótni. I wtedy wszystko wychodzi, co gryzie jedno i drugie. Ale najważniejsze. W takich chwilach, gdy jest kłótnia i każde powie wszystko szczerze to potem jest pół dnia czy dzień ciszy i każde z nas wszystko analizuje i wyciąga wnioski. A to chyba najważniejsze

Iceni, ja przez to zakończyłam 2 letni związek. Bo udawał że problemu nie ma. A walki o związek jednostronnie nie wygram. Myślał, że się ułoży jak nie będzie zwracał uwagi na problem. Nie zauważał problemu = problemu nie było. Może po prostu mało dojrzały był...

Iceni nie skłonisz do rozmowy ja z moim partnerem po prostu nauczyłam się żyć i czytać między wierszami . To trudne ale trzeba walczyć póki się widzi sens walki o tą drugą osobe

W moim związku rozmawiamy o wszystkim i nieraz o niczym:) czy to coś poważnego czy innego zawsze staramy się omówić.Co prawda jak narazie nie mamy nie wiem jakich problemów...      Jednakże jeśli ma być z czegos afera-ostra kłótnia ma się zacząć to i tak wolę zacząć i wyrzucić z siebie to co myślę i co mnie gryzie(mówię tu o związku i ogólnie)

taki śmiech wspólny zbliża bardzo. Ja się uwielbiam z moim wygłupiać. Mamy coś takiego tylko swojego

Rozmowa rozmowie nierówna. Prawdziwa rozmowa to dialog, otwarcie na drugiego człowieka, a nie wymiana zdań. Takie rozmowy - otwarte, dynamiczne, z gotowością do zmian, do przyjęcia czyjegoś punktu widzenia - same w sobie zawsze są konstruktywne.