Ból po tragicznej śmierci psa.

To straszne co napisałaś,bardzo smutne.Ale musisz uświadomić sobie,że to co się stało nie było z Twojej winy!Nie mogłaś przewidzieć co zrobi twój tata.Byłaś wtedy jeszcze dzieckiem.A jeśli chodzi o Boga ,to ktoś za to zapłaci,gdy trafi na tamten świat.

P.S Jeśli bardzo kochasz psy-tak jak Ja, to można dla nich coś zrobić:)

Rozumiem Cię doskonale.Sama do tej pory mam taką traumę.Dawno temu mój ówczesny chłopak podarował mi szczeniaka owczarka niemieckiego.Trochę zamieszania z tym było,mama nie bardzo była chętna bo już wyobrażała sobie jak za rok idę na studia i ona zostaje z psem,który na dodatek nie bardzo się jej na spacerach słuchał.Kiedy zaczęly się ferie zimowe postanowiliśmy z chłopakiem wyjechać na parę dni na narty.Chłopak zaproponował by psa na ten czas zostawić u jego rodziców mających dom na wsi.
Okazało się,że psiak,najprawdopodobnie z tęsknoty uciekł i parę kilometrów dalej zabił go samochód...
Czułam się potwornie przez wiele lat.Myślę,że jedynym sposobem na to jest "odkupienie" swoich win przez zaopiekowanie się jakimś psem bardzo potrzebującym domu.Uwierz,że i Ty poczujesz się lepiej gdy zobaczysz,że dałaś szczęście jakiemuś psiakowi.

Do ojca chyba bym się nie odezwała.Ktoś kto jest tak okrutny nie zasługuje by traktować go po ludzku.

Szczerze to trochę naiwne. Ilu ludzi ginie każdego dnia mordowanych lub umiera w męczarniach chorując? Nie mamy na to wpływu.
Ale każdy może być wolontariuszem i pomagać.
Ojciec nie jest aż takim potworem jak ci się wydaje.
Jesteś wegetarianką???
Nie?
To w twojej wypowiedzi jest dożo obłudy, ludzie mordują zwierzaki i je jedzą ty pewnie też. Ale lepiej ubrać się w szatki osoby wrażliwej na bul innych istot i uspokoić swoje sumienie.
Ludzie na wsiach traktują zwierzęta ja przedmioty nie jak istoty żywe. Obserwuje to każdego dnia.
Moim zdaniem żeby mieć psa  powinno sie ubiegać o zezwolenie. Jeżeli jest kundelkiem od razu kastrować. To widzę u siebie na wsi jest chore jak traktowane są właśnie psy. Koty mniej bo kot łapie mysz jest potrzebny, psy głodują są bite, siedzą w mikro kojcach. Chore ale tak jest od wieków i potrzeba bardzo ostrych kar i zmian w prawie bo inaczej nic się nie zmieni.
Masz wyrzuty sumienia to odkup winy, pomagaj zwierzętom jak możesz.

Ale co to za porównanie o umieraniu ludzi?? autorka straciła kochaną jej sercu istotę plus maluchy, opiera swój ból po stracie kogos do kogo żywiła ogromne uczucie, jak możesz to porównywać do obcych nieznanych osób które umierają  z jakimi nie mamy wytworzonych żadnych więzi? Czemu ma bardziej opłakiwać i przezywać śmierć  kogoś nieznanego obcego  ,od straty istoty która kochała i była przywiązana ?
Tak poza tym nie pisz ,że na morderstwo/zabijanie ludzi nikt nie reaguje, bo reakcja i wstrząs zawsze jest, każdy jest wdzięczny ,że to nie był nikt z naszych najbliższych , bo ból byłby wtedy niedopisania i normalnemu człowiekowi żal osób ,którzy byli uczuciowo związani z ofiarą tragedii

Moja droga okrucienstwo mnie porusza i to w kazdej sytuacji, ale ja osobiscie tyle przeszłam ze takie sprawy są dla mnie na prawdę błache. Wspolczuje Tobie, ale nie przemawia do mnie to co napisalas. Byc moze jestes bardzo wrazliwą kobietą, ale to było juz dawno i nie powinnas do tego wracac. Teraz o cierpieniu zwierzat duzo sie mowi, mysle ze jest i tak lepiej , bo kazda razaca sytuacja jest wlasnie zglaszana przez chociazby sasiadow. Nigdy bym nie dopuscila do tego zeby ktos znecal sie nad zwierzetami. A za okrucienstwo , takie czy inne wszyscy poniesiemy karę.

To może dorzucę swoje trzy grosze do tej dyskusji. Fakt, że Autorka ciągle wraca do tych tragicznych wydarzeń, niezwykle pozytywnie o Niej świadczy. Dowodzi, iż jest obdarzona cechą w dzisiejszych czasach nie do przecenienia. Empatią. Żadne cierpienie ludzkie, czy też zwierzęce nie jest błahe. Wszystkie są ważne.