trudny wybór...:( rozum czy serce?

Hej. Mam 18 lat. Dwa lata temu poznałam chłopaka duzo starszego niz ja na poczatku było super podobalo mi sie ze jest taki opiekunczy i dojrzały jednak jak to zwykle bywa po jakims czasie przestalo byc tak kolorowo. Roznica wieku zaczela przeszkadzac ja chcialam sie bawic wyglupiac poszalec a on juz nie... Do tego wszystkiego on mieszka daleko wiec widzelismy sie 1-2 razy w miesiacu przez ok 3 dni. Prawie caly czas byłam sama nigdzie nie wychodzilam bo nie  mialam z kim (kolezanki były ze swoimi chlopakami) wiec wiekszosc czasu spedzałam sama w  domu zamiast spedzac czas jak normalna nastolatka... Kilka razy udało mi sie go namowic na dyskoteke ale i tak bawilam sie sama z kolezanka bo on wolal siedziec i pić piwo. Z jednej strony go rozumiem w sumie jego juz to nie kreci. Wiem ze to glupio zabrzmi ale denerwowało mnie ze nie był w ogole o mnie zazdrosny ani troche mogłam robic co chciałam nawet kilka razy pozwolił mi pojechac na dyskoteke z kolegą moze inna dziewczyna by ie cieszyła ali mi bylo bardzo przykro... przeciez ja na jego miejscu nigdy bym tego nie zrobiła... W koncu specjalnie probowałam wzbudzic w nim zazdrosc zeby zobaczyc czy mu na mnie zalezy ale niestety mogłam sie spotykac z innymi chłopakami pozwalał mi na to twierdził ze ma do mnie zaufanie... Ja nadal poznawałam innych i on o tym wiedzial bo nigdy przed nim nic nie ukrywałam. Poznałam chłopaka w moim wieku mieszkajacego nie daleko spotykalismy sie czesto na poczatku ot tak tylko razem uciekalismy z lekcji siedzielismy do 3 rano na dworze jednak caly czas kochałam tamtego. Nie widziałam sie z nim prawie 2 miesiące juz tłumaczył sie ze ma duzo pracy i nie ma kiedy obiecał ze przyjedzie 1 czerwca kilka dni wczesniej powiedzial ze jednak 21 w tym momęcie miarka sie przebrała zerwałam z nim od razu... moze to tylko kilka dni ale ja juz mialam dosc bycia samej. caly dzien spedzilam w łóżku płacząc. na drugi dzien spotkałam sie z tamtym rozmawialismy dlugo tłumaczył mi ze dobrze zrobiłam zrywajac z Jackiem bo nasz zwiazek nie mial sensu.  Za nie dlugo poprosil mnie o chodzenie , zgodziłam sie mialam nadzieje ze w ten sposob zapomne o byłym. Niestety nie umiem dzwoni do mnie ciagle a ja nie umiem nie odebrac tesknie za nim. Była jeszcze sprawa wakacji byłam umowiona z Jackiem ze pojedziemy na dwa tygodnie nad morze wszystko bylo juz zaklepane i zapłacone nie wiedzialam co mam zrobic... nie dalo sie juz tego odwolac i nie chcialam go zostawic na lodzie... pojechałam , obiecalam Grześkowi że nie zrobie nic glupiego i bedziemy spac oddzielnie. Miałam nadzieje ze po powrocie dokonam wyboru albo jeden albo drugi poniewaz caly czas byłam rozdarta. Nad morzem było nawet fajnie tylko troche sztywno Jacek probował mnie odzyskac starał sie jednak caly czas mialam w sobie jakas blokade i nie dopuszczalam go do siebie. Grzesiek pisał i dzwonil do mnie codziennie. kiedy wyjazd dobiegał konca zaczeło mi sie jakos smutno robic nie chcialam wracac wiedzialam ze bede tesknic za Jackiem. Nie wiem co mam zrobic wrocilam juz do domu spotykam sie z Grzeskiem codziennie ale ja od poczatku nie czuje do niego tego czegos co kiedys czułam do Jacka nawet nie jestem w nim zakochana... W sumie minely ponad dwa miesiace jak zerwałam z Jackiem ale nadal tesknie. wrocic do niego?? zaproponował mi zebym poczekała jeszcze rok az skoncze liceum i zebym zamieszkala z nim i zaczela studiowac tam. Ale pojawiaja sie problemy bo po pierwsze on nadal mieszka z mama i jest pod jej dyktando ona jest bardzo miła i lubie ją ale Jacek sie za bardzo jej slucha i to mnie denerwuje ,a po drugie ja nie chce kolejnego roku spedzic sama... szkoda mi młodosci na to z reszta jaka mam gwarancje ze mieszkajac z nim bedzie dobrze ze nam sie ułozy... Wszysstko jest takie poplątane. Nie chce skrzywdzic Grzeska i nie umiem zapomniec o Jacku... Rozum mowi żeby zostac przy grzesku bo wiadomo młodszy i jest caly czas przy mnie ale serce kaze wrocic do Jacka... Ja juz nawet nie jestem pewna czy go nadal kocham... Moze lepszym wyjsciem byłoby odizolowac sie jakos od jednego i drugiego??  wiem ze postepuje nie fer... i zle sie z tym czuje... caly czas o tym mysle... potrzebuje rady od kogos kto spojrzy na to z boku... Co robić??:(