Savoir vivre w związku

Myślę, że to jest związane z dobrym wychowaniem W OGÓLE. Jak ktoś jest cham i prostak na codzień, to nie oczekujmy, że kobiecie zaraz drzwi otworzy albo przepuści w drzwiach.

Ja nie oczekuję jakiegoś szczególnego traktowania przez mojego faceta. Wystarczy mi, że zwraca się do mnie z szacunkiem, nosi ciężkie siaty i jest opiekuńczy. Natomiast kwestia odwrotna jest taka- nigdy w życiu, pod żadnym pozorem nie pozwoliłabym, żeby mój chłopak nosił moją torebkę, kiedy jest ciężka. Nawet gdyby ważyła tonę i miałabym ją za sobą ciorać po asfalcie. Dość często zauważam takie sytuacje na ulicy i mimo, że może jest to tam jakiś wyraz opiekuńczości, to dla mnie jest on nie do przyjęcia.

Sytuacja jest o tyle złożona, że nie wymagam odsuwania mi krzesła za każdym razem, kiedy chcę usiąść, ani otwierania drzwi samochodu. Potrafię się bez tych uprzejmości obejść i nie czuję się z tego powodu lekceważona. Za to przepuszczanie w drzwiach, odciążanie mnie w różnych czynnościach- super. Na wszelkiego rodzaju wyjściach, imprezach wiem, że zawsze ta druga osoba ma mnie na uwadze i sprawia, że czuję się bezpiecznie i dobrze.
I tak samo jest w odwrotnej sytuacji- bo mimo iż nie jestem szczególnie za równouprawnieniem- facetowi szacunek i opieka też się należy.

Ja przepuszczam w drzwiach, ale jak jest ciemno to idę pierwszy(po co na jakimś nieznanym terenie ma się babka przewrócić?) co do zamawiania to zawsze jest kelner, ale jeśli nie to pół na pół, na imprezach mam oko na kobietę zawsze, wiadomo że się ufa itp, ale czy za rogiem nie kręci się jakiś podejrzany typ to nigdy nie wiadomo,
drzwi do auta sporadycznie otwieram, bo praktycznie żadna nie przechodzi próby testu --- otwiera się drzwi jej, ona siada i sobie czeka a nie pomyśli żeby klapnąć ręką i facetowi te drzwi otworzyć - tak to wygląda,
Wszystko co ciężkie - wózki czy kosze w markecie to wiadomo, tak samo jak problem jakiś techniczny albo usunięcie np.gryzonia itp to się robi. Też jak idę do kościoła to pod rękę, bo wiadomo, że kobiety to lubią, tak samo jak dbanie o nie w przypadku wyjścia gdzieś...

Ja wychodzę z założenia, że nawet kota można zagłaskać na śmierć, więc nadmiar uwagi i troski też nie jest wskazany, ale są sytuacje, w których lubię poczuć się kobietą, a przede wszystkim zwyczajnie lubię, kiedy mąż pokazuje mi, że jestem ważna - jak choćby to przepuszczanie w drzwiach czy pójście do kelnerki po lód, którego zapomniała dodać do napoju. Nigdy natomiast nie przyszło mi do głowy, że nie mogę sama otworzyć sobie drzwi samochodu czy powinnam stroić fochy, kiedy nie poda mi płaszcza albo kurtki. Owszem, gdy odbieramy nasze rzeczy z szatni, to zwykle robi to mąż, wówczas podając mi także moje okrycie.
Na imprezach jednak oczekuję, że jeśli facet idzie tam ze mną, to nie powinien upić się w sztok, bo wcale nie wydaje mi się fajne późniejsze odprowadzanie go (czytaj: ciągnięcie/targanie) do domu.

Mam podobnie - dla mnie też jest to nie do przyjęcia. Torebka nie bywa tak ciężka, aby kobieta nie mogła jej nosić sama, a jeśli mimo wszystko jest, to wypadałoby przejrzeć zawartość, a nie oczekiwać, że będzie to robił mężczyzna. Dla mnie wygląda to po prostu fatalnie i kompletnie niemęsko. Zresztą ogromnie dziwię się facetom, którzy się na to godzą.

Tak.

Tak.

Czasem. Tylko dlatego ze wie ze nie przepadam. Ale czasami ja sie zgadzam na to zeby mezowska chec opieki zostala zaspokojona.

Tak.

Tak.
I nawzajem.

Tak.

Nie.
Nawzajem sie soba zajmujemy.

Zamowienie sklada ten kto zaprasza.
Jak ja zapraszam to po konsultacji ja je skladam a jak on zaprasza to on sklada.

Uwazam ze jest dobrze.