o co w tym wszystkim chodzi? życie...

Może powiedz mu, że przerwa - to przerwa. Jakkolwiek głupie jest proponowanie 'przerwy' w związku jeżeli już zdecydowaliście się na nią to wypadałoby być konsekwentnym.
Jeżeli rozstaliście się po to aby się upewnić, że świat poza tym związkiem może być ciekawszy to dajcie sobie na to szansę - oboje. Ty zastanów się czy naprawdę On jest mężczyzną, z którym chcesz żyć. A jemu daj szansę aby przemyślał o co tak naprawdę mu chodzi...

Z doświadczenia wiem, że takie przemyślenia lepsze dają efekty kiedy myśli się w samotności. Spokojnie - jak zdecydujecie się być ze sobą na pewno się znajdziecie. A póki co może odwiedź rodziców albo wyjedź gdzieś na tydzień sama.

ech... macie rację...będę milczeć i zobaczę co z tego będzie. nie wiem, ja sama mam już mieszane uczucia...niby zależy mi na nim, nie chciałabym żeby miał kogoś ...ale z drugiej strony boję się ,że wracamy do siebie z przyzwyczajenia...a to właśnie przyzwyczajenie, brak tego czegoś było powodem rozstania:/ paradoks.

co racja to racja;D

kurde nie wiem:/ jak rozmawialiśmy o "nas" to ja mu powiedziałam, że jesli kogos pozna  i z kims będzie, i nagle stwierdzi, że  jednak mu lepiej byłoby ze mna lepiej to ja juz nie będe chciała z nim być...po prostu nie wyobrażam sobie takiego z związku. przez te 3 lata duzo nas łączyło, jesli będziemy z kims nowym i wrócimy do siebie to już nie będzie to samo:/ Bedziemy o tym pamietac ,że bylismy z kims innym. On to rozumie itd. ale twierdzi, że potrzebuję czasu, że tak mu jak jest tera jest dobrze. Poprsotu widze, że boi sie deklaracji:( a ja tak życ nie moge! z drugiej ztrony jakbym teraz kogos poznała to bym sie czuła jakbym go zdradzała...oszalec mozna z tymi chłopami!

koniec z tym:(

nie zamknę sie;) ale to wszystko jest takie skomplikowane. bo ja teraz tez nie wiem co do niego czuję..jest nam dobrze ze soba, bardzo dobrze nam sie rozmawia, dobrze sie ze sobą czyjemy itd. i chociaz mamy duzo znajomych to najlepiej sie ze soba czujemy. Obydwoje twierdzimy, że nie nie było nam tak z nikim dobrze...jednak takze chcielibysmy być w zwiazku ,gdzie ciągle jest się zakochanym...może taki nie istnieje??? moze zawsze tylko na początku czuje sie wielką fascynacje a póżniej to wszystko przemienia sie w zwykłe zycie i przyzwyczajenie? z tego co widze to tak jest i dlatego sie boje, że bedziemy żałowac tego, że nie bylismy razem..ble ble ble...

nie rozumiem - jak dla mnie to kompletny bezsens.
super się ze sobą bawicie, świetnie się rozumiecie, macie o czym gadać, łączy was pociąg seksualny, tęsknicie... ale postanawiacie się rozstać bo minęło zakochanie?

ono zawsze mija. zostaje miłość.

chyba, że to nuda. ale na nią można znaleźć inne lekarstwa - chociażby uprawianie razem sportu bądź jakieś hobby. można też znaleźć swoje pasje oddzielnie.

zastanówcie się co tak naprawdę jest problemem. bo być może wcale go nie ma.

Problem w  tym, że ja tez nie rozumiem juz tego:P. Ja chce byc znim, ale z drugiej strony nie chce jesli widze, że on mówi ze nie jest gotowy na stały związek. Jak byliśmy razem to w kradła sie w nasz związek monotonia i nie mielismy o czym rozmawiać itd. a teraz nagdle mamy i jest zajebiście!dziewczyny! ja już nie wiem , co mam o tym mysleć! najbardziej mnie zastanawia jego spospób myslenia!Ja boje sie , że jak znowu bedziemy razem to znowu zrobi się nudno, on tak samo się tego boi. Nawet mi powiedział, że teraz jest mu lepiej ze mna, jest tak jakoś "na luzie", bardziej doceniamy siebie itd. ...Boże a mówią, że kobiety są skomplikowane...

nio, muszę podjąć jakąś decyzje i w końcu pomyśleć o sobie:/ ale na serio mam metlik w głowie.

dzięki  SaveMe:) tak tez mysle o nim..porozmawiam, ale póki co to odpocznę od niego, bo narazie nie chce mi sie gadać. zmęczyłam sie tym wszystkim. buziaki! dzięki:)

bo on jednoczesnie chce miec i Ciebie i rozwniez zobaczyc jak
jest  z inna,a tak sie nie da.Moze przerwa,tak jak 'odpoczniecie' sobie od
siebie bedzie dobre?

nio i tak zrobiłam tzn. jak sie spotkaliśmy byłam oschła itp. On zapytał się czy kogos mam..  ,ale.bo tak się zachowuję, więc mu powiedziałam że nie, ale jeśli mamy się kumplować to nasze relacje będą tylko koleżeńskie. zobaczymy co czas pokaże. może dojrzeje;)

Kobiety zwariuje!!! zastanawialam sie dlaczego on mnie tak traktuje itd. okazalo sie ze on myslal, jak mu odmowilam takiej "bliskiej" znajomosci ze ja mam juz kogos!i dlatego balsie ze jak przyjde na impre to z noym koles i przed nim bede sceny odwalac ble ble ble..no jak sie spotkalismy wszystko mu wyjasnilam, i wiem na 100% ze mu o sex nie chodzi..ale...on potrzebuje wiekszej przestrzeni, bo stwierdzil ze czasmi go ograniczalam, i ze teraz potrzebuje luzu, ale nie ma zamiaru miec nowego zwiazku.fakt, jak bylismy razem to bylam czasmi cholernie zazdrsona..on ma duzo kolezanke, lubi gadac z ludzmi a czasem to jest wrecz za mily. jednka on tego nie widzi..uwqza ze chlopy to se cos powiedza i nie zwracaja na to uwagi, a dziewczyny zaraz w tym zdrade widza itd..no i moze ma racje:/ no ale teraz tez jestem zazdrosna!! bo wiem ze ma kolezanke z ktora mu sie podoba,, w sensie takim ze ma o czym z nia gadac, twierdzi ze to tylko kumpela..maja sie spotkac bo maja spolne hobby.ale jak ja mam nie byc zazdrosna? czasami mialam wrazenie ze flirtuje z nia, ona na !))% by chciala  z nim być:/ widze to po tym jak na niego patrzy itd.no i znowu jestem w punkcie wyjscia:( co sadzice o naszych relacjach?czy powinnam wyluzowac i nie byc chora z zazdrosci jesli mu ufam i wiem ze mozna mu ufac...dla niego nie istnieje cos takiego jak zdrada mentalna, dla mnie jednak tak:/

Sprytny z niego chłopak - zostawia sobie otwartą furtkę gdyby jednak zachciało mu się wrócić...

Mariola, daj mu ten luz o który tak bardzo prosi. Chodź do innych klubów, w inne miejsca. Zniknij na trochę z jego życia a gwarantuję ci, że jeżeli mu na tobie zależy lada moment zjawi się przez twoimi drzwiami.
A gadanie, że bardzo mu z tobą było dobrze i bardzo chciałby nadal (a jakże!) tyle, że przestrzeni mu brakowało i zbyt zazdrosna byłaś to dla mnie równoznaczne z 'z chęcią czasem cię odwiedzę i puknę ale mam również kilka koleżanek, więc nie wnikaj'.

Sorry.

Czyli zwalasz całą winę na siebie? W takim razie zmień swoje postępowanie i wrócicie do siebie...

Nie wydaje mi się jednak, żeby to było takie proste. Z czyjej inicjatywy się rozstaliście? I z czyjej inicjatywy spotykaliście się po rozstaniu?

Wiesz...przerabialam to tylko ze nasze"rozstanie"trwalo krocej:) tzn niby tam bylo "koniec zwiazku" ale spotykalismy sie razem i zachowywalismy sie jak wczesniej hmm chociaz nie do konca ,wiekszy dystans po prostu byl ktory nam jak najbardziej pomogl teraz jestesmy 3 lata i 8 mc razem mysle ze i tak bedziecie razem:) bo jakby mialby byc koniec to uwierz mi czulabys to kazda czescia ciala a tego raczej nie czujesz?:D dam Ci jedna rade,sprawdzona! olej Go delikatnie nie mowie zebys wyslala Go do diabla...ale daj mu czas na przemyslenie,niech zateskni!!!!!a zobaczysz ze zalezy mu na Tobie i na Waszym zwiazku...nie pisz smsow,nie dzwon nie gadaj na gg,niech zateskni tez i za tym,czlowiek z natury taki jest ze szybko przyzwyczaja sie do dobrego...ja kiedys balam sie bardzo takiego"olewania"bo myslalam ze mu nie zalezy itd,ale teraz wiem ze to taja "tajna" bron

3maj sie

zgadzam sie z Wami moje kobietki:) tzn juz raz zastosowałam ta tajna broń;) pisalam o tym już..ale on odebrał to tak, ze ja niby mam juz jakiegos kolesia i go olewam! wiec bede raczej czekala az to zawsze sie on pierwszy odezwie..bo jak nie bede mu odpisywac to znowu pomysli ze mam kogos albo cos. wiec chyba tak bedzie najlepiej.

ale ja sie boje tej romzowy:/ kiedys jak rozmawialismy to on powiedzial ze narazie jest mu tak dobrze..nie, wiem ja chyba go za bardzo ograniczalam:/ no i kurde jak ja mam z nim nie gadac jak on cos ciagle do mnie pisze? wiem, ze mu zalezy, tylko obawiam sie ze on nie dorosl jeszcze do takiego powaznego zwiazku. bylismy 3 lata ze soba, ale ja przed nim sie "wyszalalam" tzn. mialam bogatsze zycie towarzyskie, on nie..moze chce zobaczyc jak to jest z inna dziewczyna..;( nie wiem, ale chyba ma obawy. kiedys tez o tym rozmawialismy,powiedzialam  mu ze ja nie bede mogla juz byc z nim jesli on teraz z kims bedzie..nawet jesli ja kogos spotkam to nie wyobrazam sobie ze jesli stwierdze ze z nim bylo mi lepiej ze wrocimy do siebie...dlaczego? bo to nie bedzie juz ta sama milosc. poprostu zabija mnie mysl ze moze byc z kim innym, pozniej mu sie odwidzi i wroci do mnie...to nie bedzie to samo...nie chce tak i nie wiem czy moglabym wrocic do takiego zwiazku...

rozmawialismy...z jego strony to całkowicie inaczej wygląda, a mianowicie... stwierdził, że odkąd zerwalismy ,bardzie siebie dostrzegamy, że on bardziej docenia teraz moja osobowość, że wie, że jak byliśmy razem nie zawsze mnie doceniał itd,że teraz właśnie jak sie tak spotykamy jest tak jak on by chciał, żeby zawsze było...rozmawiamy, smiejemy się ,nie nudzimy się...pragniemy siebie, myślimy o sobie, tęsknimy i bardziej siebie doceniamy.Powiedział, ze nie chce byc z żadna dziewczyną, że nie zalezy mu na tym, żeby się przekonac jak jest z inną. stwierdził, że jest mu tak dobrze, ze taki "luźny zwiazek" narazie mu odpowiada.I , że na pewno mnie nie zrani, ani nie bedzie szalał z innymi laskami za moimi plecami..fakt faktem on taki nie jest, nawet dziwi sie swoim niektorym kolegom ze sa nie szczerzy wobec swoich dziewczyn.więc w czym problem? moze w tym, że my kobiety chcemy usłyszec te słowa "jesteśmy razem itd."chyba w tym tkwi moj problem..ze chcialabym stabilizacji jak było do tej pory.zastanawiam sie czy te słowa , ze jestesmy razem by cos zmienily..a moze wlasnie na gorsze,ze znowu przestane go doceniac...bo to raczej czesciej ja go nie docenialam, bylam znudzona, nie chcialo mi sie imprezowac...bo po co, mialam go i tyle mi wystarczylo, chociaz oboje sie nudzilismy i razem sie wszystko wypala. więc może lepiej jesli docenie to co teraz jest, to ze sie spotykamy, to ze mowimy sobie o wszystkim...moze to nasz nowy poczatek...moze uczucie sie odrodzi z czasem, bedzie jak bylo na poczatku..aha..bo zanim bylismy razem, to krotko sie znalismy,tak jakos spontanicznie zaczal sie nasz zwiazek, za szybko. czasmi nawet mowilismy ze szkoda ze sie najpierw nie kumplowalismy i że mało było tych "konskich zalotów" tylko od razu "razem".chcialabym, żeby wszystko sie dobrze skonczylo:)

no i nie wiem czy sie to dobrze skonczy:( czekam czekam i nic...kumplujemy sie dalej, nie wspolzyjemy juz ale zdarza aja nam sie jakies czułe gesty...czasami mysle ze wolalabym sie z nim poklocic i nie odzywac, moze wtedy by zatesknil, bo jak tak sie czesto widzimy to jest normalnie tak jak bylo w naszym zwiazku:/ mamy wspolnych znajomych wiec trudno zebysmy sie nie widzieli, zreszta...sami dla siebie jestemy dobrymi znajomymi bo duzo nas łączy...ale mnie to meczy:( czasami tak mi go brakuje, czuje sie zle sama,a z drugiej strony nie potrafilabym byc teraz z kims byc, bo czulabym ze go zdradzam! to jst chore!!!! nie wiem,co mam robic. nie mam juz sily;(