Witam! Mam 21 lat a mój mąż 28 i naduzywa alkoholu.. Jeździliśmy już duzo razy po szpitalach, bo mial ataki. Ma podejrzenie rozpoczynającej się marskości wątroby.., ostre zapalenie trzustki... a mimo to dalej pije.. Niedawno byl na odwyku dwa miesiace ale to nic nie dalo... Ja mu ciagle pomagalam, odwiedzałam go, zawoziłam go na mitingi.. Do tego ma zabrane prawko z powodu alkoholu.. Przeczytałam, że aby alkoholik wytrzeźwiał musi mieć swoje dno.. ale czy on dna juz nie ma? Na dodatek zostawilam go bo juz nie mialam sily na to i mieszkam u rodziców. Minąl miesiac i mówi ze chce abym wrocila, ze teskni, ze nie umie beze mnie życ... Tylko boj się, ze wroci i bedzie tak jak bylo... Obiecuję też ,że nie bedzie juz pil... Nie wiem co o tym wszystkim myslec..
Podobne tematy
Mogę Ci powiedzieć jedno z mego dlugoletniego doświadczenia. Ja nie odeszlam od męża alkohlika bo nie mialam dokąd, takie były czasy.Odeszłam po 32 latach małzeństwa 2 lata temu. Zaczynam swoje życie od nowa na obczyżnie. Jesli zrobilaś ten krok i odeszłaś, nie wracaj. Nie wierz, ze coś się zmieni. To będa tylko takie krótkie chwile pełne nadziei . To zabija człwieka , ta huśtawka życiowa. Spróbuj zacząc żyć swoim życiem.Powodzenia
Na pewno nie wracaj od razu. Koleżanka wyżej ma racje. Z drugiej strony nie można przekreślać kogoś, tym bardziej, że potrzebuje pomocy. Skoro mówi, że się zmieni, że nie może bez Ciebie życie to niech to udowodni - pół roku, rok, a może dłużej. W każdym razie ja polecam trzymać dystans.
Mozna i tak , chociaż niezbyt w to wierzę ,ze się zmieni. To ciężka choroba i niestety nieuleczalna. Musisz zdac sobie sprawę, że ciągle będziesz żyć w niepewności. To Ty musisz ocenić czy warto. 
Mozna i tak , chociaż niezbyt w to wierzę ,ze się zmieni. To ciężka choroba i niestety nieuleczalna.
Może się zmienić, ale to On musi tego chcieć.
Jutro ma przyjechać konkretnie porozmawiać... Na razie nie chcę wracać tylko taka niepewność też jest męcząca... Bo lata mijają... rok po roku. Dzieci nie mamy. Myślałam aby mu powiedzieć, ze albo będzie chodził na mitingi i do poradni odwykowej to jest szansa na zmiane, bo jeśli nic by nie robił to szczerze wątpliwe czy uda mu się wytrwać w trzeźwości. Przed ślubem lubiał wypić nie powiem, ale nigdy nie myśłałam, że to tak w tygodniu...
Ja jak poznałam swojego narzeczonego też byl wjecznie pijany, ale w pewnym momenicie zaczelo mi to przeszkadzac i go zostawilam, wystarczyly trzy miesiace aby sie zmienil i do dnia dzisiejszego nie mial ani kropli alkoholu w ustach, on wie ze jesli znowu zacznie pic odejde chodz nie mam zabardzo do kad ale i tak bym go zostawila.
Będzie pił,to choroba,a chorobę leczy się do skutku. Skieruj wniosek do wydziału rodzinnego Sądu w Twoim obrębie o podjęcie przymusowego leczenia antyalkoholowego w warunkach stacjonarnych-szpitalnych jeśli nie zgłosi się dobrowolnie na leczenie.Możesz też zgłosić sprawę komisji alkoholowej działającej przy Ośrodkach Pomocy Społecznej-zbierze się zespół interdyscyplinarny w postaci wykwalifikowanej kadry różnego sektora-mąż otrzyma wezwania na rozmowę,Sama również nawiąż kontakt z psychologiem,aby wyeliminować objawy współuzależnienienia.Trzeba działać inwazyjnie i zdecydowanie.
Może niech się zapisze do jakiejś grupy wsparcia którzy pomogą mu w jakiś sposób