Witam,
nie wiem czy nie pomyliłam działów ale jeżeli tak proszę o przeniesienie. Moim problemem jest samotność, jednak nie chodzi o to że jestem singlem. Jestem w związku jednak ostatnio przechodzimy kryzys i ta samotność jeszcze bardziej na mnie działa.
Czy jest możliwe nie mieć przyjaciół? Ja tak mam. W moim życiu jest raptem z 2 koleżanki z czego jedna mieszka bardzo daleka a z drugą nie mogę porozmawiać o wszystkim z powodu jej długiego języka. Zwyczajnie jej nie ufam. Jeżeli chodzi o rodzinę to też nie mam co liczyć. Moja mama nie żyje a tato jest w złym stanie psychicznym i przebywa w zakładzie. Nie liczę wujków, cioć i kuzynostwa bo z dniem śmierci mojej mamy wszyscy się ode mnie odsunęli. Właśnie wtedy gdy ich potrzebowałam. Do tej pory miałam wsparcie w partnerze ale jak wspominałam mamy kryzys i nie potrafię już z nim rozmawiać jak dawniej. Nie pracuje więc nie mam możliwości poznania nowych ludzi. Co powinnam zrobić? Jak otworzyć się na ludzi? Jestem trochę nieufna i nieśmiała więc i to nie ułatwia mi wszystkiego.
Czy ktoś z was też jest tak samotny?
Podobne tematy
Witam,
Czy jest możliwe nie mieć przyjaciół? Ja tak mam. W moim życiu jest raptem z 2 koleżanki z czego jedna mieszka bardzo daleka a z drugą nie mogę porozmawiać o wszystkim z powodu jej długiego języka.Nie pracuje więc nie mam możliwości poznania nowych ludzi. Co powinnam zrobić? Jak otworzyć się na ludzi? Jestem trochę nieufna i nieśmiała więc i to nie ułatwia mi wszystkiego.
Czy ktoś z was też jest tak samotny?
Witaj!
Odpowiedź na to pytanie jest jedna - TAK, można nie mieć przyjaciół. Chodzi tu o rozgraniczenie pomiędzy "przyjaciel" a "kolega" (odpowiednio w wersji damskiej). W moim życiu, podobnie jak w Twoim, niewiele jest osób które wiedzą "prawie wszystko". A znaki na ziemi i niebie wskazują, że tak pozostanie na bardzo, bardzo długo. Dlaczego? Bo dwa razy się zawiodłem na osobach, którym ufałem. Powiedziałem sobie, że teraz "Ci sprawdzeni i zaufani zostaną a pozostali - maksymalnie daleko ode mnie". Tego się będę trzymał - nikogo do siebie nie dopuszczać. A żebym to uczynił to musi na prawdę pokazać, że mu/jej na mnie zależy. Na mnie a nie na "do rany przyłóż". 
Jak wynika z mojego wcześniejszego wywodu - mam tak samo: nieśmiały, nieufny (nawet bardzo) i... zamknięty w sobie. Różnimy się tylko tym, że ja studiuję, mam wysokie wyniki w nauce i od pewnego momentu - świadomie odrzucam wszystkie życzliwości, miłe słówka a przez grzeczność jedynie odpisuję i zachowuje się jak się powinno zachować. Bo już się przejechałem na takich właśnie "zalotach". Dlatego powiedziałem KONIEC.
Wniosek z poprzednich akapitów - wg mnie to ja jestem tak samo samotny (odróżnia nas to, że ja nie mam dziewczyny).
Pozdrawiam,
Kerty
Witam,
nie wiem czy nie pomyliłam działów ale jeżeli tak proszę o przeniesienie. Moim problemem jest samotność, jednak nie chodzi o to że jestem singlem. Jestem w związku jednak ostatnio przechodzimy kryzys i ta samotność jeszcze bardziej na mnie działa.
Czy jest możliwe nie mieć przyjaciół? Ja tak mam. W moim życiu jest raptem z 2 koleżanki z czego jedna mieszka bardzo daleka a z drugą nie mogę porozmawiać o wszystkim z powodu jej długiego języka. Zwyczajnie jej nie ufam. Jeżeli chodzi o rodzinę to też nie mam co liczyć. Moja mama nie żyje a tato jest w złym stanie psychicznym i przebywa w zakładzie. Nie liczę wujków, cioć i kuzynostwa bo z dniem śmierci mojej mamy wszyscy się ode mnie odsunęli. Właśnie wtedy gdy ich potrzebowałam. Do tej pory miałam wsparcie w partnerze ale jak wspominałam mamy kryzys i nie potrafię już z nim rozmawiać jak dawniej. Nie pracuje więc nie mam możliwości poznania nowych ludzi. Co powinnam zrobić? Jak otworzyć się na ludzi? Jestem trochę nieufna i nieśmiała więc i to nie ułatwia mi wszystkiego.
Czy ktoś z was też jest tak samotny?
Ja się chętnie zaprzyjaźnię. Zainteresowana?:-)
nieufnosc i niesmialosc baedzo przeszkadza w otworzeniu sie na ludzi, dlatego trzeba sie jakos przelamywac,ale zlotego sposobu nie znam 
Ja się chętnie zaprzyjaźnię. Zainteresowana?:-)
Promyczku oczywiście że jestem zainteresowana
nieufnosc i niesmialosc baedzo przeszkadza w otworzeniu sie na ludzi, dlatego trzeba sie jakos przelamywac,ale zlotego sposobu nie znam
Nie ufam bo już miałam do czynienia z psełdo przyjaciółkami. Jednak zawierając nową znajomość nie jest tak że całkowicie się zamykam. Ta moja nieśmiałość nie jest aż tak zła bo czasami potrafię odezwać się pierwsza do drugiego człowieka. Jednak nigdy nie potrafię utrzymać znajomości bo gdy tamta osoba milczy ja już myślę że nie chce mojej przyjaźni.
no ja tak samo, od razu czuje sie taka odepchnieta, ale czasem to mylne myslenie