Okres letni trochę mnie dobija. Jak wiadomo dużo pracy mało rozrywki i jakiś wypadów.
Od kiedy się wprowadziliśmy do nowego domu(starego) ciągle coś tu 3ba robić.Remont,a teraz przygotowywanie się do zimy.
Wozenie drzewa,cięcie,dziabanie,a że narazie czekam na pracę zajmuje się tym sama. Chłopak wraca po 16tej i robi to ze mną.
Takie pracę trwają do samej nocy-dzień w dzień.
Jest mi smutno bo nie mamy wogóle czasu dla siebie.Ani gdzieś pojechać oderwać się ani pożadnie porozmawiać czy też przytulić się na dłużej... Taki tryb mnie dobija tyle,że wiem iż to konieczne i minie niedługo.
Czy ktoś z Was ma podobnie?jak znosicie ciągłą pracę i brak takiej bliskości nie cielesnej koniecznie-bo wiadomo zmęczenie daje się we znaki.