prosze o wytlumaczenie

Może hormony

Bardzo inteligentnie.

Wracając do tematu- optymistyczna wersja jest taka, że to pewnie hormony. Z doświadczenia wiem (nie swojego), że ciąża to stan, w którym na ogół wszystko jest bee. Słońce źle świeci, drzewa dziwnie rosną, chłop nierozgarnięty, wszystko za głośne, śmierdzące, irytujące i drażniące. Ale spokojna Twoja- to przechodzi.

Bardziej psychologiczna (pesymistyczna wersja)- jak pojawia się ciąża- to juz pozamiatane, odwrotu nie ma. Dopadła Cię panika i strach, że to juz tak serio na poważnie, a może niekoniecznie byłaś gotowa na takie boom. Ponoć też przechodzi, trzeba tylko oswoić się z myślą.

To maja byc te wasze dobre rady? I nie poprzewracalo.mi sie w.dupie.moze tobie w glowie ze tak.mowisz............i chce dobra tego dziecka .......sama nie wiem co sie ze mna dzieje........net facet moze tobie by chodzilo o kase ale.nie mnie.........

Co wy z tymi hormonami? Kobieta niewolnicą hormonów...

A jakby autorka napisała coś takiego (zamieniam tylko ładunek emocji - z minusa na plus):

ale od kad dowiedzialam sie ze jestem w ciaxy nie potrafie z nim juz normalnie rozmawiac,uwielbiam w nim doslownie wszystko jego glos, rozmowa z nim, no poprostu wszystko;( nawet smsy ktore od niego dostaje(a wczesniej to nie lubiłam)sad nie wiem co ze mna jest nie tak:( on nie robi nic bym czula sie kochana, nie wspiera mnie w ogóle a nie potrafie zrozumiec tego, dlaczego kocham wszystkoco zwiazane z nim od momentu ciazy:(

Też byście pisali/pisały farmazony o hormonach czy pisałybyście po prostu, że jest w gościu zakochana?

Wracając do naszego przypadku - dziewczyna po prostu nie kocha chłopaka i to jest rozwiązaniem tej całej zagadki - podświadomie zdaje sobie sprawę, że oprócz dziecka nic już więcej od niego nie chce...

to hormony,sama tak miałam w ciazy,był moment kiedy swojego faceta moglabym wyrzucic przez okno
i nie ma to nic wspólnego z nie kochaniem go,po prostu tak to się dzieje czasami

Dziewczyny macie racje:)to nie jest tak, ze go nie kocham bo kocham bardzo i mialam pelna swiadomosc decydujac sie na ciaze. Moze faktycznie to hormony tak jak mowicie:( mam.nadzieje, ze to przejdzie bo nie chce sie na nim w jakikolwiek sposob wyzywac itd:( on tez juz ma anielska cierpliwosc do mnie ze po tych wszystkich slowach ktore mu powiedzialam( ze mnie drazni, irytuje,), to ze nadal chce ze mna byc......wszystkim dziewczyna za dobre rady i wsparcie dziekuje:* a facetom jesli maja to komentowac w stylu, ze" w du***" sie ni poprzewracalo, albo ze zdecydowalam sie na dziecko ze wzgledu na alimenty to wiecie co??? Lepiej sie nie udzielajcie na forum.....

Mega zrozumienie bije z postów facetów w tym temacie.
Bo to przecież dla nas taka mega przyjemność gdy faktycznie rządzi nami coś tak banalnego jak hormon. No my, kobiety mamy z tego tylko frajdę....
Brak słów.

To co robi ciąża z organizmem i psychiką kobiety to totalna rewolucja. I każdy przechodzi to inaczej.
To kobiety święte prawo.

Za to nie jest świetym prawem imputowanie niewypowiedzianego.
Możesz wskazać, gdzie napisałem, że macie frajdę albo nie macie prawa?
Brak słów.

Uderz w stół, a nożyce się odezwą.
Pogrubiłam istotne zdanie w temacie - według mnie. Ja nie mam zamiaru łapać kogokolwiek za słówka, starta czasu.

A czy Twój narzeczony to ten sam, który jakiś czas temu Cię zostawił bez słowa wyjaśnienia? Nie pisałaś, jak się to później potoczyło, jak się stało, że nadal jesteście razem. A to ważne, bo być może wyszły na jaw jakieś nie do końca uświadomione żale.
Może warto byłoby to przegadać z psychologiem.

Oczywiście hormony w ciąży mają duży wpływ na kobiecą psychikę, no ale bez przesady. Nie sprawiają, że ukochany człowiek ot tak bez powodu staje się nam obojętny czy wręcz czujemy do niego awersję. Choć pewnie mogą wzmacniać pewne emocje... może mniej w nas psychicznych hamulców.

Ale ważna, naprawdę ważna jest tutaj analiza całego Waszego związku. Może on miał poczucie winy, że Cię zostawił i próbował Ci przesadnie nadskakiwać, co po jakimś czasie rodzi w nas niestety niemiłe uczucie przesytu (jak to mówią "kota też można zagłaskać")... i teraz w okresie może to pod wpływem hormonów wylazło... a może też chłopak zaczął jeszcze bardziej się starać?

Co do komentarzy męskich. Są niegroźne. Oni też pewnie latali czy będą latać za swoimi paniami spełniając ich ciążowe zachcianki czy fochy.

Tak czy siak, takie komentarze, choć na pierwszy rzut oka wydają się niemiłe, czasem są bardziej skuteczną terapią niż głaskanie po głowie. To takie męskie "ogarnij się, weź się w garść do cholery i nie szukaj dziury w całym, masz faceta, który Cię kocha, który o Ciebie dba i cieszy się z Twojej ciąży, to to doceń, nie każda kobieta ma tyle szczęścia." I to jest racja.

No i myślę, że skoro się tu pyta, to powinno się z szacunkiem przyjmować różne opinie. Nie każdy będzie radził w taki sam sposób. Doceń, że chcą się wypowiadać. Nie musisz przecież się z nimi zgadzać. :)

No tak....to ten sam.....wrocil do mnie mimo ze poczatkowo nie dawalam mu juz szans.....ale staral.sie bardzo naprawde bardzo. I tez sie mi wydaje ze wlasnie w ten sposob probuje mi wynagrodzic to ze wtedy tak olal mnie bez slowa.....(podobno chcial sobie wszystko przemyslec),