skończyć że sobą?

Naprawde liczysz na to, ze ktos Ci tu napisze "tak, samobojstwo to najlepsze wyjscie"?
Wez sie w garsc, jesli chorujesz, idz do lekarza.

Masz tylko jedno zycie, docen je.

Nie masz siły udawać- nie rób tego, nie zmuszaj się do rzeczy, których robić nie chcesz. Nie musisz udawać, masz prawo czuć się źle.

Fakt, że piszesz o samobójstwie na forum świadczy o tym, że nie chcesz się zabić, walczysz dalej o to życie czyli gdzieś w Tobie głęboko siedzi siła, której potrzebujesz. To już jakiś krok, to dobrze.

Jeśli unikasz spotkań, znajomych, nie masz siły na codzienne, zwykłe funkcjonowanie to zgłoś się do psychiatry zanim wpadniesz w głębszą depresję. Nie potrzebujesz żadnego skierowania, po prostu znajdź lekarza u siebie w okolicy i zapisz się na wizytę. Antydepresanty działają cuda, wierz mi.

Wiem że wielu z was mnie krytykuje, mówi że jestem głupia, gowniara która ma głupie problemy. Nie chce jej się żyć a przecież nie jest źle.
Wiem że jestem niedojrzała. Pisząc tutaj nie chcialam żeby ktoś z was powiedział mi "zabij się, Idz i się zabij!" chodziło mi tylko o to żeby się pozbyć kamienia jaki noszę. Wygadać się.
Wiem że lepiej jest skomentować jak "cynicznahipo" ja to wszystko wiem..
Ale czasem przychodzi moment kiedy sobie nie radzimy, nawet myśli są za mocne żeby się opanować. Ja mam tak często, tak. Nie radzę sobie ze sobą.  Mhm, powinnam pójść no psychologa. Kiedyś już byłam.u 2 pań. Jedna była że szpitala w którym leżałam, a do 2 wysłała mnie szkola, "bo było ze mną bys nie tak". Nie chodzi tu o jakąś przemoc czy coś w tym stylu, nie,  ale moja psychika zaczęła siadać.  ta pani nie umiała mi pomoc, rozmowa o pogodzie, fajnie, ale chyba nie o to chodziło. Znowu do mnie wszystko wraca. Obwinianie się o niektóre sprawy. Ja nie umiem żyć . Zawiodłam swoich rodziców na kilku polach. Czuje jakby mnie nie kochali, jakbym była im zbędna. Pojawiam się jak coś chcą. Wtedy jest córeczka. Oni wiedzą że coś się ze mną dzieje, ale nie wiedzą co. Nie rozmawiam z nimi o moich problemach. Mam ich dość jak tego życia. Ojciec by zaraz wszystkim powiedział że jestem nienormalna. Że się leczę u psychiatry. Matka by mi do końca życia wypominala to km się dzieje. Nie raz miałam tego dowód. Mecze się w tym domu. Z tymi ludzmi.
Kiedyś powiedziałam koleżance o części moich problemowi, powiedziala że "inni mają większe problemy i żyją." wysmiała mnie, to że sobie nie radzę. Komentowała mnie i moje problemy, śmiała się z nich, porównywała do swoich innych super przyjaciół. Może im pomaga ale mi nie, chociaż nazywała się moja przyjaciółka. Może i mam głupie problemy, może podstawowy to problem ze sobą. Ale czy ja nie zasługuje żeby mnie wysłuchać? Trzeba od razu krytykować i napadać mnie?
Nienawidzę siebie bo jestem głupia, brzydka, do tego nie umiem żyć i nie mam odwagi się zabić. Pomimo że chciałabym wyłączyć- nie umiem.

Zglos sie do doktora pierwszego kontaktu. Masz objawy depresji klinicznej. Albo jeszcze lepiej, sproboj poradnii zdrowia psychicznego. Co najwazniejsze, powinnas wyraznie powiedziec o swoich myslach samobojczych.

Zamiast krzywdzic siebie, zacznij sie leczyc. To sie da.

Nie da się do Ciebie napisać na pw, a szkoda.
Jeśli chcesz - odezwij się sama do mnie, napisałabym Ci parę rzeczy których nie chcę wywlekać publicznie.

Nie sądzisz, że to się wzajemnie wyklucza..? ^^'
Jak ktoś specjalnie nawiązuje kontakt, żeby nawrzucać, to nie jest szczególnie mądre działanie...

Problem w tym, że jestem w pracy, w domu będę za jakieś 3h i wtedy odpowiem, bo tu nie mam gg.
Wyślę Ci też namiary, jak mnie złapać, jak jestem w pracy, bo ostatnio spędzam tu 13h dziennie.