Czesc, nie wiedziałam gdzie zamiesicic moj watek wiec postawilam na psychologię chociaż nie łączy sie z tym tematem.
Mój problem polega na tym,że zupełenie jestem bezradna i nie wiem co robic dalej. Moj ojciec jest alkoholikiem, robi awantury, jest naprawdę źle, juz jest tak od kilkunastu lat,tylko ze jest coraz gorzej. Niestety mieszkamy w domu ktory jest wspolny i nie mozna go wyrzucic. Nie mamy bliskiej rodziny abysmy mogły gdzies zamieszkac,ani nikogo. Jesli chodzi i sprawy z policja to nie ma o czym nawet mowic, wtedy byłoby jeszcze gorzej,była taka sytuacja własnie i nie chce przechodzic przez to samo. Już myslałam o wszystkim ale podobno z każdej sytuacji jest jakies wyjście, dlaczego tutaj go nie widze. Nawet jakbysmy sie chciały wyporwadzic na mieszkanie jest zbyt drogie, z mamy pensji by nie wystrczyło, ja sie jeszcze niestety ucze. Mam poczucie obowiązku z tym cos zrobic,czuje sie odpowiedzialna a z drugiej strony bezradna i juz powoli trace nadzieje ze kiedys bedziemy normalnie zyc.
Może wiecie co mozna z tym zrobic?
Podobne tematy
Jedyne co przychodzi mi w tej chwili do głowy, to zwrócić się z prośbą o pomoc do jakiegoś stowarzyszenia zajmującego się takimi problemami.
Czesc, nie wiedziałam gdzie zamiesicic moj watek wiec postawilam na psychologię chociaż nie łączy sie z tym tematem.
Mój problem polega na tym,że zupełenie jestem bezradna i nie wiem co robic dalej. Moj ojciec jest alkoholikiem, robi awantury, jest naprawdę źle, juz jest tak od kilkunastu lat,tylko ze jest coraz gorzej. Niestety mieszkamy w domu ktory jest wspolny i nie mozna go wyrzucic. Nie mamy bliskiej rodziny abysmy mogły gdzies zamieszkac,ani nikogo. Jesli chodzi i sprawy z policja to nie ma o czym nawet mowic, wtedy byłoby jeszcze gorzej,była taka sytuacja własnie i nie chce przechodzic przez to samo. Już myslałam o wszystkim ale podobno z każdej sytuacji jest jakies wyjście, dlaczego tutaj go nie widze. Nawet jakbysmy sie chciały wyporwadzic na mieszkanie jest zbyt drogie, z mamy pensji by nie wystrczyło, ja sie jeszcze niestety ucze. Mam poczucie obowiązku z tym cos zrobic,czuje sie odpowiedzialna a z drugiej strony bezradna i juz powoli trace nadzieje ze kiedys bedziemy normalnie zyc.
Może wiecie co mozna z tym zrobic?
Tak. Ale to wymaga dośĆ poważnego wniknięcia w szczegóły. Nie wiem, czy to jest więc coś, o czym można pisaĆ na forum.
Jak zechcesz, to napisz na e-maila.
A czy Centrum Pomocy Kryzysowej wie o całej sytuacji? Niebieska karta została założona?