Wątek dla wszystkich zastanawiających się jak odzyskać ex ... ?

1.Dlugo Ci zajelo wyleczenie sie?
2.Jak zabiles te nadzieje i ciagle czekanie na swoja byla?
3.Da sie kochac kogos mocniej niz te pierwsza dziewczyne?

w moim przypadku kontskt uciety calkowicie dal mi luz na glowie jednak nadzieja i jakiew oczekiwanie nie daje mi spokoju i to mnie trzyma w garsci nie umiem sie z tym uporac a to jest chyba ostatnia rzecz ktora mnie przy bylej trzyma. Przeszedłem przez etap ze zwiazek z byla nie mial sensu i nie widze sensu nadal moze kiedys jak sie zmieni w co wątpię. Bardziej mnie intryguje czy jestem w stanie cos tak zajebistego stworzyc z kims innym. Tak bezgranicznie cieszyc i dzielic szczescie z inna osoba. Ciezka sprawa w gruncje rzeczy. Najbardziej sie boje ze ona zechce wrocic w tskim momencie ze bede mial juz wszystko poukladane j ta swiadomosc ze miałaś czas wczes jej tyle czekalem a teraz.. a teraz to juz nic.

To ładnie jak w ciągu 1,5 roku zdążyła wyjść za mąż i urodzić dziecko. No dla mnie wiadomość, że związała się z typem było czymś w rodzaju ulgi, że już nie muszę czekać i się zastanawiać, czy ona nie zechce wrócić. Wprawdzie nadzieja jakaś dalej jest, bo gościu w ogóle nie jest w jej typie, a związek z nim z tego co widziałem był czymś w rodzaju zauroczenia nową sytuacją, że jest ktoś na miejscu, że skończył się 2,5 letni związek na odległość. Tak więc dalej ta nadzieja jest. Wiesz co, mi to forum otworzyło oczy pomogło przejść przez ciężki okres, za co też mam ogromny szacunek i staram się odpłacać tym samym. Jako ten silniejszy, bo mam już coś za sobą, staram się odwzajemniać pomagając tym co rozstali się bardzo niedawno. Fajnie, że są tacy ludzie jak Ty, którzy wnoszą od siebie to, co prawdopodobnie mnie czekać będzie, czyli ta ulga w pełni, że dobrze że się stało jak się stało i że głupotą byłoby wchodzić z tą osobą znowu w związek. Póki co często się takie myśli pojawiają, ale nie są czymś stałym, zmieniają się z tym takim "nie, nie, dajcie sobie szanse jeszcze", no dużo rzeczy tez powoduje, że tak się miotam w głowie. Co zapomnę to jednak to wraca poprzez np to, że jej przyjaciółka się do mnie odezwie i stwierdzi, że moja była to głupia pinda, która źle robi. Dlatego szukam drogi, jak odciąć się od takich rzeczy. Strasznie unikam, jak ognia, jednak przyciągam to wszystko, stąd moje pytanie jak takie rzeczy ubiłeś, bo nie wątpie, ze i u Ciebie się pojawiały.

Tak właśnie myślałem, odnośnie punktu trzeciego, że teraz człowiek kochać bedzie rozsądkiem, a nie sercem, bo serce jest głupie i później przez nie się cierpi. Choć miłość będzie nadal duża. Jeszcze raz dzięki za wpis

Zgadzam sie z Toba w 100, baaa w 200% !

Jakbyś jeszcze miał wątpliwości polecam zajrzeć do mojej historii: http://www.netkobiety.pl/t68767.html , ze szczególnym uwzglednieniem dzisiejszego posta, od razu odechce ci sie powrotów i błagania...

Mój brat mógłby się na ten temat wypowiedzieć. Więc tak:

"1. Łącznie byliśmy ze sobą 5 lat. Rozstawaliśmy się dwa razy. Pierwszy raz był najgorszy ponieważ razem studiowaliśmy. Musiałem ją codziennie obserwować. Patrzeć jak mizdrzy się z innymi facetami. Problem polegał na tym, że nie przepadałem za tymi studiami i ludźmi. Później dowiedziałem się, że takie traktowanie mnie sprawia jej przyjemność. Więc jej wygarnąłem. I nagle wszystko się odwróciło o 180 stopki. Chciała wrócić. Nie miałem jaj to się zgodziłem. Ze studiów z nią ostatecznie zrezygnowałem, ponieważ uznałem, że lepiej iść na coś innego. Później rozstaliśmy się drugi raz, już ostatecznie. Przez 4 miesiące byłem żywym trupem a wstanie z łóżka wymagało herkulesowskiego wysiłku. Odzywała się do mnie, ale ja wiedziałem, czym grozi kontakt, więc ucinałem rozmowy i sms. To mi pomogło. Po roku miała już nowego faceta. Trochę mi serce mocniej zabiło. Ale nic poza tym. Później dowiedziałem się, że są zaręczeni, ale mnie to już nie obeszło.

2. Przede wszystkim ucinanie kontaktu. Ciągłe zajmowanie się czymś. Najważniejsze: nie pchać się w kolejny związek od razu po rozstaniu. Nie szukać nigdzie pocieszenia. A już na pewno nie w w "tanich apartamentach". Bo to tylko pogarsza.

Po kilku miesiącach czekałem na nią "czekać". Po prostu zacząłem żyć na nowo. I nagle, gdy już wiedziałem, że ochłonąłem, zaczęły do mnie docierać wszystkie myśli o niej. Tzn. wszystkie jej wady. Wszystkie aspekty związku które mi się nie podobały. Cechy moje i jej, które po prostu sprawiały, że nie za specjalnie do siebie pasowaliśmy. Oczywiście, zaraz po rozstaniu tak nie myślałem. Jakby jej urosły wąsy do kolan i zmieniła płeć, to pewnie dalej bym uważał, że "do siebie pasujemy". Na wszystko musi przyjść czas. Zapomnisz o wszystkim, tylko daj sobie luzu. Spotykaj się z koleżankami, ale tylko na zasadach koleżeńskich. To cholernie pomaga zapomnieć i nagle uświadamiasz sobie, że z innymi dziewczynami rozmawia Ci się lepiej ;]

3. O pierwszej dziewczynie myślisz w ten sposób ponieważ byłą pierwsza. Razem DORASTALIŚCIE. Przynajmniej u siebie zauważyłem, że ma to związek. Więc będzie Ci siedziała w głowie, ale któregoś dnia pomyślisz sobie: "jak mogłem być z kimś takim?".

Pokochasz inną dziewczynę bardziej od tej pierwszej. Nie wierz w te bujdy, że pierwsza miłość jest prawdziwa itp itd. Teraz dopiero mam dziewczynę, która jest w stanie zrobić dla mnie wszystko i jest po prostu wspaniała. Nie zamieniłbym jej na żadną inną. Głowa do góry i do przodu. Jesteś facetem, masz jaja, więc nie daj się złamać. Chociaż bywa ciężko.

I przede wszystkim: NIE PRÓBUJ JEJ ODZYSKAĆ. Jeśli ona nawaliła to niech ona się stara, jeśli się nie stara to masz czarno na białym ile to było warte ;]"

Bardzo fajnie napisane,myślę,że wiele osób miało podobnie,czas to coś co pozwala na wszystko spojrzeć inaczej z dystansem i uświadomić sobie,że ten ktoś bliski nam latami/miesiącami nie był właściwym wyborem i rozstanie wyszło nam na dobre.
Twoje podejście do wielkiej miłości bardzo mi się podoba,często sami sobie wmawiamy wielką miłość a tak naprawdę jeszcze ona nas nie spotkała.
Pisałam wielokrotnie,że potrzeba trochę czasu żeby się podnieść i iść dalej,ale ważne jest żeby pozwolić sobie na odrobine "żałoby " po rozstaniu,nie udawać że nic się nie stało.

Michmo bardzo ładnie to ujałeś zresztą pozostali tu piszący także. Mi właśnie mija poł roku od rozstania, był w międzyczasie kontakt ale na szczęście nie błagałem o powrót chociaż miałem nadzieję że ona będzie chciała wrócić. Jednak nie chciała, może i dobrze bo jeśli miało to wyglądać tak jak wcześniej to lepiej już nie wracać do siebie.
Ogólnie to od dłuższego czasu wróciłem już do równowagi i nie myślę o niej jak to bywało na samym początku po rozstaniu.
Michmo gratuluje ze poznałem kogoś tu na forum i z tego co piszesz jesteście szczęśliwi oby takich historii więcej czego wszystkim samotnym włącznie ze sobą życzę:) trzeba się chyba więcej udzielać na forum to kto wie może jakaś niewiasta zwróci w końcu uwagę.

Ma się rozumieć   Nie powiem żebym sam już nie próbował zagadać żeby nie było ze siedze i czekam ale chleba jakoś z tego nie dało.

Sprawa najczęściej rozbija się o odległość - widać mieszkam w takim regionie gdzie same szczęśliwe pary są.

Zbieg nicków Będzie ok, musi, w końcu, wreszcie, kiedyś...

Ha ha ha i się wydało A tak na poważnie my się nie znamy

Tak, z tym,że ja jestem oryginalna życzliwa, z kropeczką nad z Zbieg, zbieg istotnie, z tym,że data rejestracji inna

Wiele czasu minęło od ostatniego wpisu a temat ciągle żywy. Osobiście nigdy nie wierzyłam w jakieś terapie zbiorowe ale od kilku dni przeglądam fora o podobnych tematach i uświadomiłam sobie, że nie jestem z tym sama. Łatwiej jest wiedzieć, że ktoś już to przerabiał i dał radę. Obecnie minęło kilka dni od kiedy zostałam zostawiona tak z dnia na dzień. Bardzo, bardzo mi źle. A rady najczęściej powtarzane to - brak kontaktu- wyciągam wnioski... właściwie narzucanie się nic mi nie da, nawet pogorszy bo stawiam się w jego sytuacji i wiem jak ja bym zareagowała. I pomimo, że teraz nadal nie wyobrażam sobie życia bez niego to WIEM, że każdy kolejny dzień jest lepszym od poprzedniego. Nie wiem czy uda mi się ponownie z nim być jednak chcę próbować i mam nadzieję, że tak będzie. Najtrudniejsza jest walka samej ze sobą, biorę ten telefon do ręki 300 razy na dobę i odkładam.. Proszę niech napisze ktoś jak przetrwać ten najtrudniejszy pierwszy czas i co z tego wynikło.

Dzięki...jednak jestem złym człowiekiem...Lepiej się poczułam mając świadomość, że komuś też jest/ było źle.

W wielu przypadkach, kiedy to telefon jest podstawowym łącznikiem do utrzymania kontaktu, dogadywanie się jest priorytetem. Mniejsze znaczenie ma wygląd, stan posiadania czy zwyczaje tej drugiej osoby.

Proponuję żebyś założył swój wątek, albo niech moderatorki zrobią z tego osobny watek, bo tutaj mało kto Ci odpisze.

OSTRZEZENIE
Przestrzegam przed strona meskiezasady.pl i ich pakietami. To oszustwo!!! Nie dają żadnych porad po zakupieniu pakietu