Jak wcześniejsze doświadczenia wpływają na późniejsze relacje?

Tak, jestem osobą, która w doświadczeniach wysuwa wnioski i bierze je pod uwagę. Myślę, że przez to boję się zobowiązań, ponieważ mój poprzedni chłopak strasznie na mnie naciskał i chciał zrobić ze mnie 'niewolnicę'. Zauważyłam, że mój pogląd na relację z partnerem od tamtego czasu bardzo się zmienił. Mam problem z poczuciem, że ktoś chce zrobić ze mnie marionetkę.

Szczerze mówiąc ja się do tego przyzwyczaiłam, nawet podoba mi się to, prócz trwogi o 'niewolnictwo'. Staram się być w pewnym sensie niezależna, choć czasem na siłę, bo przy kłótni słyszę 'zawsze musi być na twoim?', tak więc wniosek jest taki, że dla chłopaka nie jest to zbyt wygodne. Reasumując: to na pewno w pewnym stopniu niszczy związek, ale ciężko to zmienić... Ja nie chcę się zmieniać z już wspomnianej obawy, a facet nie potrafi tego zrozumieć i przekonuje, że nic takiego mnie nie spotka, co oczywiście w niczym nie pomaga.

Ja mam pamiętnik w którym nawet po drobnych relacjach wypisuję sobie wnioski. Dlaczego nie wyszło, co zrobiłam byc może źle a co zrobiłam bardzo dobrze. Gdy zrobiłam coś złego wiecej nie powtarzam błedów a gdy zrobie coś właściwego chwalę się za to i w kolejnej relacji powtarzam schemat. To wiele uczy. Np kiedys mialam chlopaka z uzaleznieniem i poznalam nastepnego ktory tez mial juz maly problem. Od razu sie wycofalam i nie żaluję. Innym razem zwiazalam się z rozwodnikiem ale zauwazylam ze zle zrobiłam bo kontakty z byla zona truly nasza relacje i zerwalam znajomosc wiec wiecej nie ma mowy o facecie kontaktujacym się z byłą. Na pewno są też minusy bo ksztaltują się urazy... Zrobiłam się uparta, zołzowata, zadzieram nosa że nie pozwole sobie na głowe wejść itp. Ato wynika z krzywd bo w koncu to nie latwe wyciagnac wnioski i isc dalej. Ciężko komuś zaufać i też nawet jak widze fajnego faceta to myśle że znow bedzie to samo, że skrzywdzi i bede musiala właczyć wewnetrzna "s...kę" i odejść. Ale myśle że lepsze to niż skakanie po facetach i nie wyciaganie zadnych wniosków, pakowanie się ciągle w to samo, popełnienie non stop tych samych błedów. Wierze ze doświadczenie daje mądrość. I modlę się żebym zawsze umiała tak postępować.

Oczywiście, że można czerpac z doświadczeń i pewnie chocby podświadomie się to czyni. Ja jednak wchodząc w nowe relacje (o ile cechuje je silne uczucie) mam wrażenie świeżości i wielu % nowości

No więc staram się by te negatywne nie wpływały. A w każdym razie by nie wpływały destrukcyjnie przynajmniej. Pytasz zarówno o seks, jak i relacje. Mi to udaje się to w tym pierwszym, bo uważam, że jest możliwe "odseparowanie" się od własnych złych doświadczeń, o ile nie były zbyt mocne. Gorzej bywa faktycznie z relacjami. Tu chyba więcej ludzi ma problem. Mogłabys doprecyzowac o jakiego rodzaju doświadczenia Ci chodzi? Zdradę? Porzucenie? Przemoc?
Pytam, bo od tego też uzależniony może byc stopień przenoszenia problemów z przeszłości do nowych związków...

tgk ja pamiętam.

Odnośnie tematu: często piszemy tu w różnych działach o doświadczeniach z przeszłości, ale takich, których same nie wybrałyśmy; o nie-takich rodzicach, o wykorzystywaniu seksualnym, gwałcie, tyranizowaniu.... Jak sądzicie, czy takie niechciane, nigdy nie wybrane "doświadczenia" znosi się gorzej czy lepiej niż te wybrane świadomie? (np. ilość partnerów seksualnych czy określone zachowania seksualne, toksyczny związek itp.)

Zgadzam się. Do sytuacji trudnych, nieprzyjemnych ale niezależnych od nas, na które nie mieliśmy wpływu łatwiej jest wrócić myślami, bo to przecież nie mój wybór, nie moja wina. Ja chcę przypomnieć sobie wstydliwe sytuacje z młodości, w których uczestniczyłam z własnej woli. Dlaczego mam z tym problem, dlaczego nie mogę przypomnieć sobie choć trochę dokładniej. Pamiętam tylko bardzo ogólnie. A przecież wspomnienia nie krępujące mnie pamiętam dużo lepiej. Jak to jest z Wami?

Cat, takie niezalezne od nas doswiadczenia sa bardzo zakotwiczone w psychice (nawet jezeli podswiadomie), bo budza poczucie strachu, bezsilnosci, gniewu. Nieswiadomie, chociaz o nich nie myslimy, moga na nas wplywac. Nie wiem, mnie latwiej sie pogodzic z tym, ze cos w zyciu sama z siebie glupiego zrobilam, niz, ze np. moja mama sie psychicznie nade mna znecala, kiedy bylam dzieckiem (do dzis, kiedy ktos podnosi glos, to mam instynkt ucieczki,i chociaz oczywiscie mu nie ulegam, tylko spokojnie konfrontuje krzykacza, to jest to baardzo silna reakcja).

Czy są jakieś skuteczne metody przypominania. Próbowałam skojarzeń, wypisywania na kartce pamiętanych faktów, by je potem uzupełniać. Ale jakoś niewiele to dało.

Potrzebne jest mi to dla samej siebie.

chyba nikt nie ma takiego problemu.

Wpływają i to bardzo!
Mam mamę, która jest socjopatką. Nie potrafię tworzyć bliskich relacji z nikim. Będąc z mężczyzną w wieloletnim związku zachowuje dystans. Robię to nieświadomie.

Pamiętam też, że mój pierwszy raz wspominam tak sobie. Niestety w seksie miałam wiele problemu z uczuciem "wykorzystywania", namawiania, problemy z orgazmem, non stop pretensje o zbyt małą częstotliwość zbliżeń. Hymm... choć to może być również wynikiem unikania prawdziwej bliskości.