Trudny wybór - ja on i jego dziecko

Faceta, który traktuje swoje dziecko jako "błąd młodości" i w sytuacji kiedy matka nie tylko nie utrudnia, ale wręcz dąży do utrzymania kontaktu - tego kontaktu unika -  bez chwili zastanowienia kopnela bym w 4 litery.
To nie jest facet, z którym warto wiązać przyszłość.

Też się tego obawiam. Kocham go i wydaje mi się że on mnie też ale nie rozumiem jego zachowania. On unika tego tematu jak ognia. Ma 24 lat aa zachowuje się ja małolat. Jest mi po prostu głupio gdy jadę do niego do domu. Jego rodzice mówią mi żebym się nie przejmowała bo małemu niczego nie brakuje wszystko jest załatwione i ta dziewczyna tylko sobie uroiła że musi z nim być jak to ujęli. Ja zastanawiam się jak ja bym się czuła na jej miejscu. Ja nie potrafię jej spojrzeć w oczy mam jakieś poczucie winy czy nie wiem jak to nazwać.

Wiążąc się z nim wiedziałam że ma za sobą kilka związków, znam go ze studiów ten sam rok ale inny kierunek. Wiedziałam też że nie jest zbytnio rodzinny ale nie do tego stopnia. Gdybym się przypadkiem nie dowiedziała to pewnie trzymałby to w tajemnicy

No, niczego... oprócz ojca. Widzę, że rodzice równie dojrzali i odpowiedzialni...

Jeżeli wiążesz z tym chłopakiem poważne nadzieje, to lepiej od razu daj sobie spokój. Takiego chłoptasia można - przepraszam, będę ordynarna - użyć w totalnej desperacji zamiast wibratora, do niczego więcej się nie nadaje.

usunięte przez moderatora
Nic nie usprawiedliwia faktu, że gość unika kontaktu z własnym dzieckiem.

Sama wulgaryzm - jeśli czegoś nie widzisz, nie znaczy, że to nie istnieje.
Myślenia widać nie staje, a kultura Twoja z nim współgra.
Jak chcesz dyskutować, naucz się posługiwac argumentacją w zastępstwie bełkotu.
Istnieje wiele rozmaitych możliwości, które takie postępowanie może usprawiedliwiać.
Nie chce mi się jednak prowadzić edukacji na prezentowanym poziomie.

Autorce pytania natomiast radzę nie słuchać nietrybów i podjąć wysiłek ustalenia stanu rzeczywistego.

Muszę i ja się wtracić ponownie - również nie widzę ŻADNEGO wytłumaczenia dla faceta, który nazywa swoje dziecko "błędem młodości". Rozumiem, że mogl się zrzec praw do niego (czy w ogóle o nie nie zabiegać) bo nie czuł się na siłach podołać ojcostwu i skoro miał być marnym ojcem to lepiej żadnym, ale taka sytuacja wymaga jasnej rozmowy dlaczego dziecka się wyparł - a nie sprowadzania tego do "błędu młodości".
Nawet gdyby matka miała na jego punkcie obsesje, czy była chora psychicznie to nie zwalnia go to z obowiązku bycia ojcem! To jest odpowiedzialność za drugiego człowieka zrodzonego przez jego fanaberie seksualna!

Rozumiem pijak, narkoman, jakąś recydywa, 14-latek - ok, nie czuje się na siłach być ojcem - ale normalny facet?

Do cholery! Matki porzucające swoje dzieci uważamy za patologię i psychopatki, a facet, który splodzil przypadkowe dziecko może odwrócić dupe i mieć gdzieś WŁASNE  dziecko? I to jest ok?
"bo mogę sobie wyobrazić powody do tego"
No niestety, ja jako matka - nie potrafię sobie wyobrazić racjonalnego powodu. 
Sorry.

Osobiście we mnie się gotuje, kiedy słyszę takie opinie, ze faacetowi wolno mieć gdzieś własne dziecko bo to był "wypadek podczas seksu". Bo nawet 20-latek nie jest taki głupi, żeby nie wiedzieć skąd się biorą dzieci.

Nic dodać, nic ująć, a N4VV udaje, że nie rozumie. Każdy wie, że są matki, które utrudniają ojcom kontakty z dzieckiem i każdy wie, jak trudno jest ojcom wywalczyć cokolwiek w sądzie. Ale Autorka wyraźnie opisała, że matka dziecka chce (aż za bardzo) kontaktu ojca z dzieckiem, za to jej partner: a) zataił przed nią posiadanie potomstwa, b) nazywa dziecko "błędem młodości", c) przebywa w pobliżu miejsca zamieszkania dziecka, ale nie próbuje nawiązać kontaktu, d) jego rodzice utwierdzają go w przekonaniu, że wszystko jest o.k., biegając za jego nową partnerką i przekonując ją, że "wszystko jest załatwione".

To tyle od nietrybicy.

No i własnie się pokłóciliśmy. Próbowałam rozmawiać z nim normalnie ale się nie da. Trzasnął drzwiami  i wyszedł. Nie odbiera telefonu nawet nie wiem gdzie teraz jest. Nie wiem co mam robic

Sama się dowiedziałaś , że ma dziecko. Tobie o tym nie powiedział. Więc skąd masz pewność, że nie okłamał Cie również z tym, że to miłość wakacyjna... Wakacyjna i przypadkiem mieszkają w jednym mieście? Nic mi się tu nie klei .  Z tego co widać skoro matka tego dziecka do Ciebie przychodzi to o coś walczy... Skąd ona w ogóle wie gdzie Ty mieszkasz... co śledzi go ? Nie chcę zakładać od razu że jest tak krytycznie, ale może oszukuje i Ciebie i ją. Jeżeli wiążesz jakieś poważne plany z tym facetem to współczuje Ci głupoty. I ona przyjechała do Ciebie z innego miasta ?

Wie gdzie mieszkam bo jego kuzynka się z nią przyjaźni. Ona ciąge wierzy że on się zmieni i wróci po studiach do rodzinnej miejscowości i się z nią zwiąże bo kiedyś jej powiedział że nie chce dziecka bo go będzie ograniczać a on musi się kształcić. Jest od nas młodsza ma 22 lata. Nie wiem czemu ona się jeszcze łudzi. Filip uważa że jest wobec niej fer a przynajmniej był bo nic jej nie obiecywał/ To typowy typ jedynaka i imprezowicza.

Jolu, obyś Ty i Wasze dziecko, nie byli kolejnym "błędem młodości"... Sama wiesz, że niezależnie od zabezpieczeń różnie może być, a przy takim typie to strach się bać.

Jestem w stanie zrozumieć faceta, który np. odpuszcza walkę o kontakt z dzieckiem kiedy to matka dziecka robi wszystko aby do tego kontaktu nie dopuścić. Baby potrafią być tu naprawdę wstrętne i jestem w stanie zrozumieć motywy w takiej sytuacji. Ale zwyczajnie nie pojmuję jak ktoś może tak beztrosko porzucić swoje dziecko i olewać je, kiedy matka o ten kontakt zabiega - tak może zrobić tylko człowiek z gruntu zły, a do tego będący durnym, nieodpowiedzialnym szczeniakiem. I to sprawa drugorzędna, czy ta dziewczyna się łudzi, czy nie, że on będzie jeszcze jej partnerem. Facet ma prawo nie chcieć i nie być z nią. Ale u licha jest dziecko! Jak nie chciał być ojcem, to było nie bzykać tej pani! Bo teraz, jak jest dziecko, to tekst, ze on niczego jej nie obiecywał jest, co najmniej żałosny. Dziecku też to powie?

Odpowiedz sobie czy czujesz się bezpieczna i szczęśliwa przy facecie, który nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności za swoje wybory. (Bo zakładam, ze nikt mu nie kazał pod jakąś straszliwą groźbą z tą panią współżyć, tylko była to jego decyzja.) Z facetem, który pozwala sobie z racji własnego egoizmu i wygody olewać własne dziecko. I w końcu z facetem, który nawet nie potrafi się względem Ciebie zmierzyć z tematem i rzeczowo wyjaśnić swojego stanowiska (o ile takie wyjaśnienie w ogóle istniałoby...), ale obraża się, że miałaś czelność go "przyłapać" na czymś tak karygodnym.

Uważaj, bo Ty kiedyś też możesz byc 'błędem'. O dziecku nie wspomnę.