Era uczuć internetowych

możliwe

Z facetem którego znałam ze szkoły nawiązałam znajomość  przez internet; o dziwne spotkaliśmy się w wyjątkowych okolicznościach- było późno a on przyszedł do mojej babci domu. On dotykał moich włosów, a ja swoją głowę 3małam na jego kolanach. Tydzień później posprzeczaliśmy się. Nie rozmawialiśmy ze sobą prawie miesiąc. W szkole mówił mi 'cześć' wtedy kiedy mu się przypomniało, a czasem uśmiechał się tak uroczo. Odezwał się potem na nk. Mamy wspólnych znajomych, więc jak był dzień naszego miasta to spędziliśmy ze sobą trochę czasu. Był troszkę wredny i zazdrosny. Za tydzień będziemy na tych samych urodzinach znajomej. Najbardziej boli mnie to, że on sprzeczając się ze mną napisał, że nie ma sensu rozmawiać ze sobą twarzą w twarz, bo nie mamy ponoć na tyle poważnych tematów. Skomplikowana historia, ale myślę że to dlatego że on miał skomplikowaną przeszłość ze skomplikowaną panią. To wszystko jest takie dziwne, ale kto powiedział że będzie łatwo ?

no ja tak wywnioskowałam z jego gadki, a właśnie na real równie sympatycznie nam się rozmawiało, no bo przecież nie leżałam tam tylko

no i w szkole na przerwach też rozmawialiśmy trochę, zwłaszcza w sklepie

hehe, no właśnie on mi trochę zawrócił w głowie, bo jest on naprawdę bardzo inteligentny, u żadnego chłopaka nie widziałam tak bogatego zasobu słownictwa i jednocześnie posiadania dobrego poczucia humoru
a on jest nawet o rok młodszy ;o
tylko te słowa jego były dziecinne, a reszta ok, no nie wiem

Miłość wirtualna jest dobrym pomysłem, pod warunkiem, że w pewnym momencie przenosi się w real i tam pozostaje. Ludzie którzy korespondują ze sobą np. na linii Zakopane Gdynia i nie bardzo mają jak do siebie dotrzeć fizycznie, a poza tym wiedzą, że nie porzuciliby swojego życia dla tego kogoś, tak na prawdę się oszukują. Wytwarzają sobie świat nierealnej korespondencji, która jest miła i zagłusza ból ich serca. Ale tak na prawdę to nie można się zakochać w kimś kogo się nie poznało. Kocha się jakieś wyobrażenie a przy okazji uniemożliwia ułożenie sobie życia z kimś w realnym świecie łudząc się, że trzeba być wiernym komuś po drugiej stronie kabla. Poza tym łatwiej przez maile czy gg czy smsy podtrzymywać taką sztuczną relację, bo nie bierze się udziału w żadnych sytuacjach społecznych. Nie dochodzi do żadnych naturalnych sytuacji. Jest po prostu wymienianie poglądów, ale nie ma okazji do reagowania na cokolwiek. Więc nie sprawdza się jaki ktoś jest w życiu. Poza tym łatwiej pisać o swoich problemach. To trochę jakby się pisało do jakiegoś anioła stróża, który jest idealny i zawsze pocieszy. Bo przecież się go nie widziało, tak na prawdę ma się go w głowie. Sama mam to za sobą, dlatego więcej bym się na to nie wzięła.

Wtedy jak był u mnie i w ogóle też nie grzeszy słownictwem. Nie wiem, co w niego wstąpiło.
No cóż, zobaczymy jak to będzie. Po imprezie zdam relacje jak się zachowywał

Witaj Hedeluxe:=) Ja swoją miłość poznałam przez Internet i nie żałuje, bo dziś jest moim mężem.:=)))

więc na imprezie zostałam do w pół do pierwszej, a nie na całą noc jak inni ;p

ten chłopak był dla mnie wredny, ale robił to specjalnie, nawet powiedział, że lubi mnie drażnić, bo mnie lubi- gadał np. że taki koleś z mojej klasy jest moim chłopakiem, a wiedział dobrze że ja za nim nie przepadam.

był motyw, że pozwolił mi siedzieć u niego na kolanach i siedziałam chwilę, a potem powiedział "albo nie, bo Pasula będzie zazdrosny" (to ten chłopak, którego nie bardzo lubię)

ogólnie było sympatycznie, ale nie wiem dalej co ta wredota ma że jakoś dażę go szczególną sympatią

a no i był jeszcze taki motyw, że coś tam powiedziałam mu, że mówiłam mu to wcześniej u babci i on się zapytał wtedy jakiej, no to odpowiedziałam, że mojej, a on na to że nie pamięta - yyyy mam nadzieję, że w ogóle to pamięta, że był tamtego wieczoru wtedy u mnie, albo znowu pokazał swój wredotyzm

ja też tak uważam, że znowu pokazał swoją wredotę wiesz jeśli chodzi o tą kwestię, czy jest przystojny, to mogę powiedzieć że w sumie po dłuższym zastanowieniu to jest przystojny, ale jakoś wcześniej nie zwracałam uwagi na jego wygląd, bo spodobał mi się poprzez charakter, no a jak wiadomo to potem oddziałuje na to drugie   no ale zapytał się mnie o ojca z taką troską, bo wie że z moim tatą nie mam nie wiadomo jak super .

mówiłam mu o tym- czasem nie musiałam nawet bo on mówił "tak wiem... jestem wredny i niedobry" .
na necie też mnie drażnił, bo on po prostu to lubi, no nic zobaczymy, co dalej- no ale jak mówiłam, szczególnie go jakoś lubię   jeżeli chodzi o wygląd, to podoba mi się to, że jest wysoki, bo i ja jestem dość wysoką dziewczyną (172cm), no a on ma 11 cm więcej
ma też ładne, lazurowe oczy

chyba tak
a Ty jak poznałaś swojego mężczyznę i jaki on jest?- też taki wredota ?

przyznam się, że fascynują mnie faceci przy których czuję się "maleńka"- tj. mają nade mną w pewien sposób przewagę a nie pozwalają na to żeby to ja wszystkim rządziła a oni mieliby mi oddawać świat

a to gdzieś wyczytałam w Twoich postach, że to był nabytek Twojej przyjaciółki
a powiedz mi kochana, czy przez to relacje z tą koleżanką nie osłabły w dużym stopniu? dzięki niej poznałaś tego swojego?
2 lata to naprawdę długo w tym wieku

ja zakochałam się w takim chłopaku - kochałam go długo, to była miłość nieszczęśliwa, bo on mieszkał 60 km ode mnie, wiem że on też coś tam do mnie czuł, ale oboje wiedzieliśmy, że nie dalibyśmy rady i on próbował to jakoś zakończyć żeby mnie nie ranić, jednak mimo wszystko został w moim sercu, żaden facet jakoś po nim nie zafascynował mnie w miarę mocno żebym mogła o nim zapomnieć w ten sposób by moje cierpienia się skończyły, aż w końcu pojawił się ten chłopak i jakoś polubiłam jego osobę- nie zakochałam się w nim, ale naprawdę mnie fascynuje i to uczucie jest dosyć ciekawe
a zaczęło się od tego, że powiedział mi pierwszy "cześć" na ulicy, potem nasza klasa, gg i rozmowy w szkole itd...
resztę to już mniej więcej znasz :*

hehe nie no masz rację - o tym pierwszym to nigdy nie zapomnę, ale nie pozwolę żeby mnie ranił; zawsze gdy go widzę trochę mocniej mi serducho bije, wiesz emocje i te sprawy, teraz wydaje mi się inaczej, że jak go zobaczę to już będzie normalnie (nie no zawsze tak mówiłam a jednak pikawa potem była) ; no ale jak mówiłam chyba te ziółko mnie wyleczyło z niego, mimo tego, że się w nim nie zakochałam (jeszcze)

i miekna kolana hehe zobaczymy jak zobaczysz to pisz bo jestem ciekawq jak to bbedzie jeszcze jeszcze wszystko spoko tylkoo zeby umiał rozmawiac z toba tak samo na realu jak przez internet to by było cudownie
noelle no troszke odbiegłysmy ale tak sie rozmow potoczyła jakos w iternecie kazdy moze byc kim zechce i wykreowac siebie od nowa. w naszym srodowisku wiekszosc ludzi ma juz wyrobiona o nas opinie a tu mozemy byc zupełnie anonimowi ludzie zawsze wybierali prostsza droge ... npłatwiej jest sie z kims umowic przez internet niz na zywo kiedy musimy spojrzec komus w oczy i narazic sie na potencjalne odrzucenie przez ta druga osob3e. ja osobiscie nigdy nie miałam zwiazku przez internet moze dlatego ze bliskosc tej osoby jest u mnie na pierwszym miejscu poprostu musze miec kogos do kogo moge sie przytulic a nie tylko rozmawiac