Mam 23 lata, jestem zwykłą dziewczyną. Nigdy nie miałam chłopaka i to bardzo mnie boli. Jestem miłą i życzliwą osobą, lubię pomagać, mam poczucie humoru i dystans do siebie, nie wstydzę się przyznać do błędu. Myślę, że mój charakter nie odstrasza. Może problem tkwi w wyglądzie? Nie uważam się za jakąś strasznie brzydką, za ładną też nie. Jestem szczupła 165/52, ciemne oczy i włosy. Staram się ubierać dziewczęco, baletki, dźinsy rurki, czasem sukienki. Niby faceci czasem zwracają na mnie uwagę, ale żaden nie podchodzi. Myślę, że nie mam "tego czegoś". Znam dziewczyny dużo grubsze i brzydsze, a są adorowane i często chodzą na randki. Koleżanka mówi, że jestem ładna, ale kto powie swojej przyjaciółce "jesteś brzydka"? Nikt.
W liceum byłam taką "szarą myszą"nie dbałam o wygląd, koledzy się ze mnie śmiali i dokuczali, przez to bardzo spadła moja samoocena. Gdy poszłam na studia zaczęłam się malować i i ubierac bardziej kobieco. Wciąż jednak jestem sama, nie umiem tak po prostu podejść do chłopaka i poderwać go, boję się że mnie wyśmieje.
Chciałam się wyżalić, może są tu dziewczyny w podobnej sytuacji. Będę wdzięczna za każda odpowiedź.