Z narzeczonym biorę ślub, ale wciąż myślę o innym

Witaj!
Przede wszystkim musisz sie zastanowić czego naprawdę chcesz.  Jeśli kochasz swojego narzeczonego to zerwij kontakt z tamtym. Jeśli jednak nie jesteś pewna tego ślubu to nie niszcz życia sobie i jemu.
Granie na dwa fronty nie jest w porządku- tak nie można. 
Zagubilas się,  ale lepiej abyś póki czas zeszła na właściwy tor.

Co czujesz do chłopaka z którym chcesz wziąć ślub?

Gdyby to chłopak napisał post, że chce wziąć ślub z jedną a spotykać się z drugą - nazwałabym go k... i powiedziałabym, że nie kocha żadnej z nich. Nie zaczyna się nowego związku dopóki nie skończy się poprzedniego, bo to po prostu nieuczciwe (żeby nie powiedzieć ostrzej).
Sama musisz jednak odpowiedzieć sobie na te pytania i zdecydować według własnego sumienia.

Nie spotykam się z nim łaczą nas tylko sms i rozmowy przez gg

Po co to ciągniesz?
Skoro nie potrafisz się zdecydować - to powiedz o tym narzeczonemu i przełóżcie datę ślubu.
Małżeństwo wymaga fundamentów opartych na uczciwości, dlatego mocno się zastanów zanim cokolwiek zrobisz.

Panu X nie powiedziałam z prostego powodu chciałam mieć z nim kontakt, a narzeczonemu ponieważ nie chciałam z nim o tym rozmawiać chciałam zapomnieć nie wracać , wszystko było ok dopóki się nie odezwał choć mam dziwnę wrażenie że może on wie stąd jego nagłe zainteresowanie moją osoba..

Możliwe że jest tak jak jak piszesz że wróciłam ponieważ on mnie zostawił , byłam szcześliwa chciałam tego ślubu , a teraz gdy się odezwał mam mętlik w głowie.

Nie pisz, proszę, postów jeden pod drugim, bo jest to sprzeczne z regulaminem naszego forum. Jeśli chcesz coś dopisać, użyj opcji ,,edytuj".
Z góry dziękuję i pozdrawiam, Mod. Olinka

Moim zdaniem sprawa jest jasna... nie kochasz swojego narzeczonego!
Teraz jest pen x, po slubie bedzie pan y.
Jestes z tych kobiet ktore lubia ciagnac kilka srok za ogon., albo jeszcze nie trafilas na kamien.
W Twojej sytuacji, nie widze zadnych podstaw do brania slubu, chyba ze tak bardzo chcesz zniszczyc zycie swojego narzyczonego.
Wyjdzie z tego to co pisze Opiekunka.

Ty chciałabyś zjeść ciastko i mieć ciastko, ale tak się nie da. Podobnie jak nie da się zbudować zdrowego, mocnego związku na czymś, co nie ma solidnego, opartego na szczerości i uczciwości, fundamentu.

podzielam opinie wyżej, od siebie dodam jeszcze, że Pan X nie traktuje Cię poważnie, bawi się Tobą i manipuluje.
z tej mąki raczej chleba nie będzie i jeżeli dla niego przełożysz ślub to zobaczysz, że kiedyś będziesz żałować,

tego chcesz?
szkoda chyba narzeczonego i waszej miłości na rzecz czegoś co jest wielce niepewne, wątłe i kogoś ryzykownego  prawda?

nie chce mieć dwóch , gdybym chciała nie było by mnie tutaj , poprostu się zagubiłam.. Nie spotykam sie i z tym i z tym

Mam wielki żal do Pana X , nie mogę go za wszystko winnić bo sama z nim piszę utrzymuje kontakt , po tych wszystkich opiniach zastanawiam się czy nie porozmawiać szczerze z Panem X , wykrzyczeć wszystko co czuje.. że robi mi wodę mózgu i zakonczyc to bo jak ktoś wyżej napisał "nic z tego dobrego nie będzie " zostawie wartosciowego człowieka i skrzywdzę go przez kolesia który sam nie wie czego chce , raz mu o tym pisałam to napisał mi że on wie że taki jest i nie nadaje się do związku , ale jestem jedną osobą w jego życiu sranie w banie.. chce nabrać odwagi na to wszystko bo wiem że tak postępować nie mogę dłużej

Marlenko - przełożenie ślubu to nic złego, poza tym tutaj chodzi o Wasze życie przecież. Jeśli macie być razem to i tak będziecie. Ja w ciągu pare dni zdecydowałam odejść, podczas, gdy wszystko było już ustalone, opłacone, do tej pory czasem słyszę jeszcze gratulacje - to zabawne, bo muszę mówić, że niestety, ale ślub został odwołany i nie jesteśmy już razem.

Porozmawiaj z narzeczonym szczerze, nie widzę lepszego rozwiązania, jednak przed tą rozmową zastanów się dobrze nad tym co dla niego czujesz, bo jeśli nie czujesz nic to po co zabierać chłopakowi czas? Slub to coś ważnego, coś na całe życie.

wiem dlatego mnie to tak męczy , moi rodzicę nie są już razem i obiecałam sobie że moje życie z kimś bedzie inne, lepsze , dlatego mam wielkie wyrzuty sumienia że myśle o nim , że jestem na każde zawołanie pana X tak sie z tym zle czuje , znajomi mi wciaż powtarzają że trafiłam dobrze że tamten nie był dla mnie, zreszta co ja z tamtego zwiazku miałam widziałam go raz na tydzien raz na dwa , nie mam miłych wspomnień a jednak mam ten "sentyment" czy jak to mam nazwać jestem jak ma problem pomagam mu doradzam

Piszesz, że nie chcesz, aby w Twoim życiu nie powtórzyła się sytuacja, jak jest u rodziców, ale mam wrażenie, że niestety tak może być jeśli się nie zdecydujesz na rozmowę. Uważasz, że lepiej będzie jeśli za rok lub dwa będziecie się rozwodzić? I myślisz, że wtedy ludzie nie będą gadali?

betheone, a w którym dziale jest Twój wątek?

zgadzam się w 100% z tym, co napisałaś

Po tym wszystkim co tutaj usłyszałam , stwierdzam że głownie to moja winna nie potrzebnie dałam od nowa wkrasc się do mojego życia Pana X , mam nadzieje że uda mi się to zakonczyć całkowicie bo nie chce stracić tego co mam , jest mi ciężko z tym ale nie mogę dłużej tego tak ciągnąć

A wiesz że taki miałam pomysł ale kartka Pana X była by prawie pusta w tych plusach , ja sama nie wiem co mnie tak do niego ciągnie.. wczoraj rozmawialiśmy napisałam mu że musze zaczać żyć swoim życiem , a on swoim napisał mi że nie chce mnie  stracić , napisałam mu że szczerze że boje się jeszcze coś do niego czuje a on mi na to że on wie dlatego nie chce mnie stracić nosz k**** , albo ja jestem chora albo on , nie zrezgnuje szczesliwego życia z kimś kto sam nie wie czego chce albo wie a bawi się mną

Jak dla mnie to sprawa jest jest prosta... Albo jeden albo drugi!
Piszesz, że nie chcesz stracić narzeczonego.. to po cholere rozmawiasz z Panem X ?! Jedno przeczy drugiemu. Jesteś niedecydowana i sama nie wiesz czego chcesz od życia. W całej tej historii najbardziej szkoda mi narzeczonego, który żyje w nieświadomości jaką ma obok siebie kobietę.
Wybacz za szczerość, ale tak to wszystko wygląda.

Szczera rada? Przestań ich okłamywać. Panu X powiedz prawdę, że masz narzeczonego, a narzeczonego poinformuj, że nie możesz na razie za niego wyjść, bo nie masz poukładane w głowie. Jak faceci się dowiedzą, jak sprawa naprawdę wygląda, to rozwiążą Twój dylemat za Ciebie.

Ale Ty tego nie zrobisz, prawda? Nie, bo jesteś tchórzem. Potrafisz ich obu oszukiwać, płakać, jaka to nie jesteś zagubiona w sidłach uczuć, ale nie potrafiłabyś wyznać otwarcie prawdy. Zachowujesz się jak taki papierowy stateczek, którego poniosły fale, tymczasem to jest Twoje i tylko Twoje życie, za które powinnaś wziąć odpowiedzialność, zwłaszcza, jeśli w grę wchodzą osoby trzecie, które swoim postępowaniem ranisz.

Możesz sobie być zagubiona i nieogarnięta ile chcesz, to Twoje prawo - ale nie masz prawa robić tego kosztem cudzego cierpienia, bo Ty zwyczajnie boisz się zostać sama.