Zwariuję przez niego

Byłam kiedyś w podobnej sytuacji. Znaliśmy się jakiś czas, świetnie się rozumieliśmy i bardzo nas do siebie ciągnęło. Ale była też jego była i on taki zamotany między nami dwiema. Ja skończyłam ten związek, bo chciałam być jedyna dla niego,a czułam, że tak nie jest, że on się nie potrafi zdecydować.

Myślę, że u Ciebie też może tak być- on jeszcze o niej nie zapomniał. Teraz się nie odzywa, bo może znowu do niej wrócił? Moim zdaniem lepiej, żebyś dała sobie z nim spokój, bo on chyba nie wie czego chce. Jego postępowanie jest nie w porządku,  powinien Ci wyjaśnić, co jest grane. Ale skoro tego nie zrobił przez 3 tyg. to nie wiem czy jest na co czekać. Może gdy kolejny raz rozstanie się z nią to przyjdzie, ale czy Ty tego chcesz? Czy chcesz tej niepewności, niewiedzy kim dla niego jesteś?

Czy w trakcie ost. spotkania pokłóciliście się? Może on uważa, że zerwaliście?
A z tą byłą długo był? Jak wyglądał ich związek?

Nigdy nie uprawialiśmy seksu.

Dużo jest racji w tym co piszesz. Jedynym pozytywnym aspektem tego stanu jest spokój. Nie zastanawiam się, czy zadzwoni, napisze, przyjedzie. Wiem, że nie. Doskonale pamiętam, że ta niepewność była okropna. Ale teraz nie wiem, czy nie jest gorsze to, że jego wcale nie ma Koleżanka z pracy powiedziała mi, że jest pewna, że to nie jest koniec i na pewno się odezwie. Powinnam się dobrze zastanowić co mu wtedy powiem, niech wie, że nie jestem na jego zawołanie.

Podczas naszego ostatniego spotkania o nic się nie pokłóciliśmy, on planował kolejne, pamiętam, że tego dnia chciał mnie zabrać do swoich rodziców, żebym mogła ich poznać, ale było już trochę późno.

Jeżeli chodzi o jego związek z tą dziewczyną, to byli razem chyba 4 lata, tyle że było to bardzo poszarpane. Wiem nie tyle od niego, co od naszych wspólnych znajomych, że ona go olewała, nie szanowała wcale, wręcz się go wstydziła przy znajomych. Ale domyślam się, że o niej nie zapomniał mimo tego wszystkiego.

Masajka, powiedz mi, udało Ci się o nim zapomnieć, poznać kogoś nowego? Bo najbardziej boję, że właśnie z tym sobie nie poradzę

Wiesz kochanie, moim zdaniem, gdyby mu zależało odezwałby się... A to już trwa trzy tygodnie. Zastanów się czy chcesz być na jego zawołanie i czy odpowiada ci to, że nie jesteś jedyna! On wydaje się bawić Tobą i tą drugą dziewczyną...

Wiem, wiem, macie rację. Chcę i zasługuję na to, żeby być dla kogoś tą jedyną, najważniejszą. Myślałam, że dla niego nią będę ale skoro tego nie chce, to nie będę się wpychać między wódkę a zakąskę.

Rzeczywiście było tak, że tej znajomości ciągle towarzyszył jakiś strach, niepokój. Może na samym początku, przez pierwszy miesiąc było dobrze, ufałam mu, widziałam, że mu zależy. Ale po jego pierwszym odejściu wszystko się zawaliło, Nie wiem, co musiałby zrobić, żebym mu zaufała, nie wiem, czy to w ogóle możliwe. Chyba zawsze miałabym obawy.

Jest tylko jeden problem. On kiedyś odezwał się po dwóch miesiącach milczenia i boję się, że teraz też tak będzie. Nie wiem, czy będę miała siłę mu powiedzieć, że nie chcę mieć z nim nic wspólnego

,,Jest tylko jeden problem. On kiedyś odezwał się po dwóch miesiącach milczenia i boję się, że teraz też tak będzie. Nie wiem, czy będę miała siłę mu powiedzieć, że nie chcę mieć z nim nic wspólnego"

Będziesz miała siłę!!!!!!!!!!!! Ta siła jest w Tobie!!

Nie warto być z nim. On Cię nie docenia i nie doceni.

,,Ale po jego pierwszym odejściu wszystko się zawaliło, Nie wiem, co musiałby zrobić, żebym mu zaufała, nie wiem, czy to w ogóle możliwe. Chyba zawsze miałabym obawy."- sama sobie odpowiedziałaś na wszystkie pytania. Zaufanie to najważniejszy filar związku, a jeśli tego nie ma, to na czym budować?!

p.s. gdyby się odezwał daj znać, jak sobie poradziłaś z sytuacją

i tak trzymać!

Ale ja już chyba nie chcę z nim rozmawiać. Nie chcę odnawiać kontaktu, bo pewnie niczego się nie dowiem. Znam go, zawsze kiedy pytałam o coś, o czym on nie chciał mówić, nabierał wody w usta. On po prostu jest tchórzem i wygodniej mu przestać się odzywać niż powiedzieć wprost. A mi (może to głupie) duma nie pozwala kolejny raz go pytać. Zresztą co ja bym mogła usłyszeć? "Nie umiem o tobie zapomnieć, ale nie mogę ci teraz nic obiecać." Może się mylę, ale moim zdaniem nie tak zachowuje się facet, któremu zależy na kobiecie. Nie tak zachowuje się on, kiedy mu zależy, bo doskonale pamiętam, jaki był kiedyś.

Trafiłaś w samo sedno. Lepiej bym tego nie ujęła

Na razie ok. To znaczy on się nie odzywa, ja też się chyba lepiej czuję. Cały czas wmawiam sobie, że wcale nie było tak dobrze, kiedy był. Kiedy ja mogłam się do niego przytulić? Kiedy mogłam się wypłakać na jego ramieniu? Nigdy Fakt, że przez telefon rozmawialiśmy godzinami, ale to nie to samo. Nigdy nie było go przy mnie. Obawiam się tylko, że to wszystko to jest cisza przed burzą Bo teraz trzymam się dobrze, ale pewnie przyjdzie taki moment, że złapię doła i będę ryczeć przez całą noc Ja wcale nie chcę, żeby on się do mnie odzywał, chcę zapomnieć o jego istnieniu, a boję się że znów przypomni sobie o mnie w najmniej odpowiednim dla mnie momencie. Już tak kiedyś było. Boję się, że poznam kogoś fajnego, a on wtedy da o sobie znać. Ja mam takiego pecha w życiu, że może tak być No i co ja wtedy zrobię?

Mam jeszcze jeden problem. W pierwszym poście wspomniałam, że mam dość dobry kontakt z jego kolegą. Nazwijmy go M., a mojego wybranka K. To jest specyficzna znajomość, bo nigdy się nie widzieliśmy, zaczęliśmy na fb, botem smsy, telefony. Dobrze nam się rozmawia, ale ja absolutnie nie traktuję go jako potencjalnego partnera z prostego powodu - on ma żonę na początku trochę rozmawialiśmy o K, ale teraz K zszedł z tapety. M pisze do mnie średnio co dwa dni i rozmawiamy po prostu o wszystkim. Najpierw myślałam, że to jakaś ich wspólna gra, może jakoś mnie sprawdzają, ale teraz? Ja się pilnuję, nie mówię nic, co mogłoby dojść do K. Nie mówię nawet jak się czuję i co o nim myślę. Z jednej strony wydaje mi się, że jeśli zerwę kontakt z M, to łatwiej będzie mi zapomnieć o K. Ale z drugiej strony lubię M i szkoda mi tej znajomości, bo czasem nawet nie mam z kim pogadać, a on jest. Lubię go i tyle. Co powinnam zrobić?

Wtedy to oczywiste. Mam dość problemów, żeby jeszcze pakować się w coś takiego. Mnie tylko irytuje, że M jest dobrym kolegą K i nie wiem ile oni tam sobie mówią. Ale tego się pewnie nigdy nie dowiem, więc muszę uważać na to, co mówię.