Co ja tutaj robię...

A co się takiego dzieje,że szukasz ukojenia? Daczego jesteś taka zdesperowana?

Ja chcę po prostu zapomnieć. Zamknąć się na wszelkie uczucia.

dlaczego?

Co sie takiego dzieje,że się pogubiłaś?

Dagmara - pogubiłaś się w życiu? to podobne jak ja .. Mam 20 lat i czuje totalną pustke, nie mam zrozumienia, nie mam komu sie zwierzyć, wszystko trzymam w sobie, czasami brakuje mi sił, mam dość wmawiania samej sobie, że jest dobrze badź bedzie lepiej ..

Czasami brakuje osoby, która by nas od początku do końca wysłuchała, pomogła wyrzucić z siebie różne rzeczy. Ludzie mają swoje sprawy i swoje problemy. Czasami pomaga być samemu taką osobą jakiej się potrzebuje. Pomóc komuś bezinteresownie

hmmm ....jejku dużo tego po raz pierwszy od dłuższego czasu mimo ze jeszcze nic nie napisałam konkretnie ,juz otrzymałam o Was tyle wsparcia . Mam w koło siebie tyle bliskich mi osób a jednak nie czuje teo wsparcia, zrozumienia . Nie chce byc "pępkiem świata " chciałabym tylko zostać wysłuchana mieć możliwość poradzenia sie kogoś i najważniejsze chciałabym poczuć ,że ktoś szczerze mnie słucha nie ocenia stara sie zrozumieć szczerze wyciąga wnioski , nie boje sie krytyki wręcz ja cenie . Urodziłam sie po to by pomagać , kocham słuchać lubie doradzać pomagać ale tym razem ja potrzebuje pomocy. Ale niestety ludzie którzy mnie otaczają juz sie przyzwyczaili , że zawsze mogą na mnie liczyć , zawsze jetem kiedy mnie potrzebują służę radą dobrym słowem bądź po prostu wysłucham ,nie oceniam. Ale nie mam im tego za złe bo taka już jestem.Ale sama chyba nie potrafię sie tak otworzyć. Dlatego zarejestrowałam sie tutaj , nie wiem co myślałam , napisze coś o sobie może sie ktoś odezwie ( ale szczerze nie wiązałam z tym dużych nadziei) a jednak....odezwaliście sie. Jak juz pisałam mam na imie Dagmara mam 20 lat i....... nawet nie wiem od czego zacząć . Tak sobie myśle że każdy z Was ma pewnie dużo swoich problemów i po co brać na siebie jeszcze problemy innych osób. Chociaż ja tak własnie robie , tłumacze sobie że to mi własnie pomaga bo chociaż na chwile zapominam o swoich. Od prawie 6 lat mam faceta ( tak mój pierwszy facet , młodzieńcza miłosc która przerodziła sie  w prawdziwe uczucie , jest dla mnie partnerem w życiu , przyjacielem i tak naprawdę jedyną osoba jaką mam i może dlatego obawiam sie że jak go stracę to zostanę sama). Dobra nie mam chyba nic do stracenia w skrócie opowiem Wam swoja historie ....