beznadziejna samotność

Książki, filmy? Czemu sądzisz, że Twoje życie jest nudne? Pozbawione ludzi, nie oznacza nudne, ale bardziej osamotnione.
Pozdrawiam.

badzmy oryginalne,kazdy ma to badziewie my nie musimy jestesmy inne i absolutnie nie przejmuj sie zdaniem innych,skoro ktos nie moze pokochac siebie pokochaj sie sama,ja chyba zaczne sie o to starac

Ja tez nie,ta szkola i toksyczny zwiazek mnie zniszczyl,moje poczucie wlasnej wartosci spadlo do minimum,ale wiem ze jak juz napisze ta mature to wyjade,wole przezywac ciezkie dni ale gdzies indziej gdzie nie bedzie wspomnien niz tu tkwic i dolowac...

Ja moge wyjechac do Niemiec,bedzie tam tez ciezko ale o wiele dalel w pewnym sensie emocjonalnie lzej...tez chcialam byc kochana i co mi z tego przyszlo,toksyczny zwiazek,przeczytaj sobie moj watek:(jest mi strasznie ciezko mam ochote nie plakac a ryczec:(ale wspieraja mnie tu i zaczynaja otwierac mi sie oczy...znajdziesz swoje szczescie jestes tego warta,nie jestes na pewno ani puszczalska ani niedojrzala,jestes wartosciowa i Bog trzyma dla ciebie odpowiedniego mezczyzne i da ci go w odpowiednim czasie

Dziękuje Ci Nastka!!
Dziękuje że odwiedziłaś mój post, potrzebuje się mocno wygadać...
Nie za wiele mogę Ci pomóc jeżeli chodzi o związki..   
żyje już ponad rok w platniczej milosci. Bo 'nie możemy być ze sobą' są pewne czynniki ale jednak zapewne zwyczajnie mnie nie chce.
Czuje się Tak bardzo samotna że myślałam nawet o samobójstwie. Nie mam sily żyć tylko dla siebie.
Do puszczalskich nie należę.... A jednak wszyscy omijają mnie szerokim łukiem.
No tak- gdzie mam kogoś spotkać skoro moje życie to kolejne:szkola-dom. Zero imprez, spotkań. Nic.
W szkole też mi nie idzie, musiałam zmienić szkole bo nie dawałam rady...
W dzieciństwie byłam molestowania.
Przeszłam też wypadek przez który moja psychika została zniszczona..

Dzięki za obecność
Ty też swoje przeszłaś...
Jednak masz ta wewnętrzna siłę... To dobrze

Dokładnie tak!
Siła musi być w nas...

OBY!

Mam koleżankę z która chyba byłyśmy przyjaciolkami.  Chyba byłyśmy. Teraz napewno nie jestesmy...
Nie chce z nią nawet rozmawiać. Ja jej oddalam całe swoje życie a ona mi nic nie daje.... Nie pomaga, nie była przy mnie kiedy byłam w szpitalu, teraz jestem chora- mam problemy ale ja nie istnieje dla niej.. Nie ma mnie. Byłam fajna kiedy coś chciała.
Za wszystko potrafi mnie obwiniać..
Kontakt z nią to był kiedy byłam na fb. Zniknęłam w poniedzialek zobaczyła w czwartek. Widocznie nie byłam jej potrzebne przez ten czas.
Ja mam jej dosyć.
Płakać mi się dzisiaj chce bo Ty masz dla mnie chwilę żeby odpisać na post a ona przez tyle lat znajomości o mnie nie pamięta.

Nastka !
Ale zróbmy to razem... Ty zapominasz o tym chlopaku a ja o niej!

Nie będzie łatwo, i nie ma co porównywać tych dwóch spraw ale zróbmy to!

Obie na tym dobrze wyjdziemy!

Dokładnie....
Ja nie wiem jak być silna.
I opadłam z sił

Piękne marzenia oby były możliwe do spełnienia.

Powrót po feriach będzie ciężki.

'jest jak jest i będzie jak będzie, byle tego nie spiep*zyć'

Dziękuje! Mam nadzieję że będzie coraz lepiej u nas
ktoś musi nas pokochać... Zaslugujemy na to!

Niestety też po feriach ale za miesiąc znowu wolne mniej niż 2 tyg ale jednak

Dzięki za obecność
mam nadzieję że dla nas obu jutrzejszy dzień nie będzie straszny ...
Damy rade... Koło fortuny się odwróci i będziemy szczęśliwe zatem spokojnej nocy i do następnego

nie poddawaj się!! I nie dawaj się żadnym idiotom wchodzić na głowę!!

Pozdrawiam

Aktualnie siedzę w Gdyni, tak mnie wypędziło za uczelnią.

Panie, czy też Dziewczyny... Zwrócę wam uwagę tylko na jedną rzecz. Im facetowi jest łatwiej "podrywać", głównie z powodu swojej "urody", tym bardziej jest wyprany moralnie. Unikajcie takich!
Z drugiej strony unikajcie też takich "bardzo męskich", siłownia, szybkie samochody... i te sprawy.
No chyba, że to wasz klimat..... Ale wtedy stąpacie po cienkim lodzie.

Jest sporo facetów godnych uwagi, natomiast nie błyszczą oni na plakatach, na co dzień nie wyróżniają się z tłumu. Są jednak bardzo dojrzali emocjonalnie i mają swoje wartości i cele. Patrzcie tam gdzie większość nie rzuci okiem. "Prawdziwy mężczyzna" nie będzie super przystojny, nie będzie też jednak bardzo brzydki. Normalny.
Rozejrzyjcie się tam gdzie większość dziewczyn nie patrzy, a nie pożałujecie.
Znam wielu facetów godnych uwagi. Naprawdę godnych uwagi.
Natomiast to co nam serwują media i obecny styl życia, nie pozwala wygrywać szczerości, prawdomówności i uczuciom.

Z kolei sam próbuję udowadniać sobie, że istnieją jeszcze Kobiety z określonymi uczuciami, które pragną prostej i szczerej miłości. Bez tej nagonki na "seks", "nagość" i bycie "top". Zwyczajnie. Tak jak umiano ok. 40 lat temu.

Hahaha w tym wieku przejmujesz się staropanieśtwem? Jeszcze przed studniówką kogoś poznasz, a zawsze można i z kolegą iść:)

Oberżyna wczoraj w nocy przypadkiem trafiłam na to forum, przypadkiem zaczęłam czytać Twój post...i wiesz co, przeraziłam się- twoje życie jest jak lustrzane odbicie mojego: samotność, fałszywa przyjaciółka, poczucie beznadziei. Wiesz, na dodatek zawsze byłam trochę inna niż pozostali, ciężko mi ufać ludziom, nie potrafię nawiązywać kontaktów. Co z tego, że zamienię z kimś parę słów-na tym się kończy. Boję się, chociaż nie wiem dlaczego, pokazać ludziom moją prawdziwą twarz. Jestem(przynajmniej moi bliscy to wiedzą) dość wesołą, skorą do żartów osobą, mam swoje pasje, którym kocham się poświęcać bez reszty-muzyka, malowanie-kocham to, to właśnie mój mały świat). Ale co z tego, skoro nie potrafię pokazać tego ludziom. Zamiast tego ludzie postrzegają mnie jako taką bucowatą, wyniosłą osobę, która się wymądrza-a to zabawne bo zazwyczaj boję się wyrazić swoje zdanie, powiedzieć co myślę. Takie przekonanie o mnie wynika z mojej postawy- jestem cicha, introwertyczna-ludzie mnie nie znają i zaszufladkowali po pozorach, które nie są prawdziwe ;< Jestem zawsze spięta gdy przebywam w większej grupie osób, często palnę głupotę...nienawidzę się, nie potrafię się otworzyć, być sobą...miałam przyjaciółkę-to otwarta na ludzi, pewna siebie dziewczyna- ale powiedziała że przez to że nie potrafię się zmienić(choć wytykała mi błędy) nie chce się więcej przyjaźnić...Ty chyba kiedyś miałaś chłopaka, widzisz ja nawet nie mam kolegów , już nie mówiąc o chłopaku a mam 18 lat...niedawno miałam strasznego doła...myśli samobójcze...na szczęście(po odrzuceniu przez przyjaciółkę) ale nabrałam wiatru w skrzydła, postanowiłam pokazać sobie że potrafię być szczęśliwa, choć samotna...ale to się kończy, znów się wypalam. Chcę się zmienić, ale chyba nie potrafię...szkoła, dom...rozumiem Cię...gdzie szukać szczęście, jak poznać miłość życia...niewykonalne...

Eh...najgorsze jest to, że chcę się otworzyć na ludzi, wyjść z tej samotności, ale kurde, nie da się zmienić z dnia na dzień. Co do facetów...można pomyśleć, że może też nie wyglądam zbyt dobrze...ale wydaje mi się, że aż taką paskudą też nie jestem...podobam się, ale uwodzicielka ze mnie żadna, każdy facet który zagada, pyta czy jestem zła, albo co mnie wkurzyło...chyba takie miny robię XD I tak samo u mnie już za kilka minut studniówka...aż mam ciarki...nawet nie chcę o tym myśleć ;p Także nie wiem jak to będzie...hmm, jeszcze to kim kiedyś byłam( zawsze najlepsza uczennica w szkole- kto coś o mnie słyszał opinie ma wyrobioną...masakra, zjebałam sobie życie, kiedyś zawsze chciałam być najlepsza...a teraz chce bliskości...bratniej duszy, kogoś kto będzie dla mnie, kto mnie zrozumie...tja marzenia, nie ja, bo ja to "ta Magda" ;<

A staram się śmiać, kiedy wypada, kiedy towarzystwo w którym się obracam się śmieje...ale czuję się jak idiotka, która oszukuje sama siebie. Śmieję się ale myślę sobie to nie są ludzie, którzy mnie rozumieją, którym na mnie zależy, czy jestem z nimi czy nie- bez różnicy. Chyba że jestem potrzebna...właśnie czuję że nie mam celu w życiu, nikt mnie nie potrzebuje, nie mam po co żyć...to sprawia, że pozwalam by inni traktowali mnie jak popychadło, uważam że nie jestem nic warta...też tak masz?

tak też tak mam... niestety. to jest odbijające...
widzisz ja już nawet nie obracam się w żadnym towarzystwie.
było minęło...
o imprezach też się dowiaduje po... Kurde! chce być jakąś konkretna!

albo samotnik albo towarzyska....

Też sobie powtarzam, że jeszcze całe życie przede mną, ale mam tak kiepski start w to życie i na dodatek nic nie zapowiada zmian, czy poprawy...nie wiem jak to będzie...nie mam celu, nie mam sensu życia...moja była przyjaciółka, która nadal jest w moim życiu-wszystko jej mówiłam, najskrytsze tajemnice...a ona opowiadała to trzeciej osobie i wyśmiewała...nawet nie jestem w stanie znaleźć bezinteresownej przyjaźni...bo co to za przyjaźń, w której przyjaciółka publicznie wytyka Ci żenujące błędy, a potem się śmieje z innymi( ja też sie śmieję, ale mam ochotę mordować płacząc)...

Jestesmy mlode i chyba trudno nam uporzadkowac jeszcze swoje emocje a wiele w nich nas,ja czuje raz tesknote,raz zal a raz ogromna nienawisc,raz mam ochote sie zemscic och wiele tych emocji we mnie ale musimy walczyc,wyplaczmy sie jak bedziemy same przed snem,w dzien jakos sobie poradzimy nie mozemy sie zalamac

Tak myślę, że jak nie mamy dla kogo żyć, to żyjmy dla siebie...ja tam czerpie radość z muzyki, kocham jej słuchać, czy moje hobbi: malowanie, potrafię wtedy zapomnieć o całym świecie i się wyluzować, bo to jest ta chwila, kiedy jestem tu, dla siebie samej, nikogo nie obchodzi co robię ale kocham oglądać to, co wychodzi spod mojego pędza, to mnie napędza

Właśnie dystans alice- a ja popadam w skrajności: albo w ogóle siebie nie daję, albo na full...po zakończeniu tej przyjaźni cierpiałam tak jakby polowa mnie umarła...osoba która była bratnią duszą...skreśliła mnie...aż budzi się we mnie żal...znów...Nastka ty się rozstałaś z chłopakiem, alice ty z przyjaciółką także...rozumiem po części jak się czułyście, czujecie...jak tu być optymistką skoro zawsze jest tak samo...zero nadziei na lepsze...nastka-też podziwiam

Wiesz co!?
Czuje się jakbym rozmawiała sama że sobą....
Dosłownie to samo miałam z moja...

Mówiłam Ci, normalnie bym nie napisała, ale jest tyle zbieżności...dwie różne osoby...ale podobne historie...ale myśle że takich jak my jest więcej...alice, Nastka będziemy kiedyś prawdziwie szczęśliwe? hmm...

Chyba każdy w końcu odnajduje szczęście...w różnych formach...chyba powinnyśmy słuchać co nam gra w duszy, zrozumieć siebie...może wtedy, nie być jak reszta społeczeństwa- gra pozorów, fałszywość, ja tak nigdy nie będę- będę dostawać po dupie ale będę szczere i w zgodzie ze sobą, może ktoś dojrzy we mnie to coś, pokocha doceni...to samo się tyczy was...każdy ma w sobie to "coś" musimy tylko poczekać na kogoś kto to dojrzy i stanie się dla nas "kimś"

Haha...kto wie...stare panny z kotami? Uh! nie, to już wolę po 30 w łeb wpakować sobie kulkę i ulżyć światu XD

Ja mam psa który robi za kota więc...o zgrozo też się kwalifikuje...no jeszcze menopauzy nam brakuje do szczęścia ;p Dobra jak dobijemy do tej 40-stki i nic się nie zmieni to...no właśnie-zbiorowy samobój?! xDD

Pogrzeb, hmm...może pies z kotem nad nami się zlitują i powyją trochę xD

Uh...dzięki za rozmowę, muszę powiedzieć że to dla mnie coś nowego, żadko kiedy mówię komukolwiek co mnie dręczy, może dlatego że nikogo to nie interesuje...

Odezwę się, myślę że nie raz, a teraz na mnie czas, muszę zadbać o tego psa co ma jako jedyny na moim grobie siedzieć, bo jeszcze i on się na mnie wypnie ;p Do następnej rozmowy, żyjmy dla siebie, pierdolić innych lamusów, jak cos im nie pasuje ich problem! ;p Pa