Nicość

witaj to forum jest bardzo przyjazne
niedawno sama utworzyłam podobny post...
poszukaj pasji.. hobby które zajmie Ci czas. książki, muzyka, teatr, malarstwo, rower, sport....

albo zapytaj o rade pana C.:)

Kim jest Pan C.?

Pracuję w dużej korporacji telekomunikacyjnej.
Siedze calymi dniami przed komputerem..

Haha, widzę ksywka się spodobała i przyjęła ;p

Hej Panno! nie zalamuj sie, ja sobie powtarzam, że moge byc dla innych nikim- w porządku- ale to tylko swiadczy o tym, jak są ograniczeni, skoro nie potrafią dostrzec jak bardzo wartościową os. jestem- Ty tez sobie to wbij do główki i idz z podniesioną glową! Aaa- jeszcze jedno- jak Twoj facet sie nie ogarnie, to kopnij go w dupe i daj sobie spokoj-zasługujesz na kogos lepszego!

Hmm,no musisz chyba go troche przydusic aby powiedzial ci w czym lezy problem,zebys mniej wiecej wiedziala o co biega

Ja chyba wiem w czym - we mnie
Od początku nie jestem tą którą byłby zainteresowany.. Na początku spotykał się ze mną żeby nie myśleć o jednej co go kopnęła w tyłek.. Potem chyba już z litości był ze mną.. Aa teraz już sama nie wiem po cholerę to ciągnie, zamiast powiedzieć mi, że nie chce być ze mną....
Cały ten rzekomy związek jest grubymi nićmi szyty i gdybym ja o niego nie walczyła to już dawno by się skończyło. Np kiedyś w środku zawiei śnieżnej ja gnałam do niego bo chciał 'zniknąć' z mojego życia.. Jakaż ja jestem głupia i naiwna, co nie?

Dzisiaj jestem przeciwna bo czuję się oszukana, a za chwile mi przejdzie... I tak w kółko.. Gdyby ten facet był tyranem lub coś byłoby mi łatwiej, ale on potrafi w jeden dzień mydlić mi oczy o tym, że chwiałby być za mną do końca życia po czym w drugi nie odzywać się tydzień... Durne to wszystko takie...

chyba nie wiesz madzia jak trudno jest stlumic uczucie do kogos.To jest naprawde trudny wyczyn,szczegolnie gdy sie jest zakochanym

Zakochanym, nie zakochanym.. Tu chyba najmniej chodzi o to i o niego... Tutaj chodzi o mnie.. Przez to, że wiem o tych spotkaniach na siłę straciłam całą swoją pewność siebie.. Całą dotychczasową ciężko wypracowaną przez lata niezależność.. Jeszcze niespełna rok temu nie pomyślałabym, że będę mieć takie myśli jak teraz...

Nie madziuj mi tu, chyba że chcesz mi podpaść-Magda ;p i oj wiem, trudno, trudno, ale kurde Panna musisz zdać sobie sprawę, że przy takim zachowaniu faceta to nie ma co mówić o miłości ;p więcej czytam cierpisz niż masz z tego związku radości- "pomóż sobie sama" i uświadom, że choć wizje waszego wspólnego życia w przyszłości jest piękna-gdy się ziści będziesz jeszcze bardziej nieszczęśliwa, albo całkowicie dopadnie Cię deprecha. Nie lepiej poszukać kogoś kto Cię doceni, choć wiem to trudne. Ale ja przynajmniej wolę być sama, niż męczyć się z jakimś padalcem -koniec mądrości Magdy xD

Na pewno potrafisz tylko sie nie starasz,zacznij tez patrzec na te dobre strone a nie ciagle wypominasz swoje bledy

Mam takie 'skrzywienie', że nie potrafię się ludziom narzucać. Jak ktoś raz, drugi nie ma dla mnie czasu - odpuszczam.. Aa to, że nawet jakby się zacząć starać to ludzie tego nie docenią.. Mało tego - będą sprawdzać ile jeszcze dasz radę z siebie wyciągnąć i będą testować jak jakąś baterię.. Niestety takie mam doświadczenia ostatnimi czasy...

Najpierw odpowiedz sobie SZCZERZE na pytanie- czy NAPRAWDĘ byłam szczęśliwa z tym mężczyzną?
wtedy dopiero WALCZ:-)

Nie napiszę nic odkrywczego ale chyba na początek rozmowa,taka szczera do bólu.
Ze wszystkimi wzajemnymi żalami,pretensjami i tak dalej.
Po to by co nie co wyjaśnić między Wami i oczyścić gęstą atmosferę wokół Waszego związku.

Chociaż z doświadczenia wiem,że można i setki takich rozmów przeprowadzić a nie zmieni się nic.
  Wszystko zależy od człowieka-banalne ale proste,w końcu każdy z nas jest inny choć czasem podobny

No ale co ciebie tak trzyma?

Carousel to ze nie potrafie jak choragiewka na wietrze zmienic swoich uczuć. Aa to jest na prawde dobry czlowiek i wiele dla mnie zrobił. Mimo, że też nie raz czulam sie z jego powodu podle...

Pozytywka nigdy nie miałam, bo zawsze gdy kogos potrzebuje jestem sama.. Jednak gdy ktos potrzebuje mnie - nigdy nie odmawiam..
Zawsze chcialam miec taka osobę od serca.. Z którą mogłabym kraść te przyslowiowe konie, niestety nie bylo mi pisane nikogo takiego spotkac. Wiadomo, że były jakieś kolezanki to w liceum, to na studiach, to w pracy, ale zawsze drogi sie rozchodzily lub ograniczały do czasu np zajęć. Znam wiele osob ktore maja przyjaciol po kilkanascie lat.. Aa ja? Coz.. Nigdy nie mialam nikogo kogo mogłabym nazwać swoim przyjacielem..

Faktycznie bliziutko

Fakt, ze wszystko da się zmienić. Tymbardziej że bardzo lubię poznawać nowych ludzi. Z tym, że z każdą nowo poznaną osobą (kolejną z tzw. Facebook'owych znajomych, trace nadzieję na spotkanie tej bratniej duszy.

Nie chodzi o poznawanie ma facebooku, a bardziej o poznawanie gdzieś np na imprezie co kończy sie wysłaniem zaproszenia i w efekcie nawet 'czesc' na ulicy się nie uswiadczy..
Jeśli chodzi o mojego mężczyznę, skończyło się na przeprosinach z kwiatami, zapewnieniach, ze chce tylko mnie, że on musial dostac kopa itp. Oczywiście mam za miekkie serce i mu wybaczylam.. Nie wiem czy zrobilam dobrze, ale postanowiłam, że to już ostatni raz. I jeśli teraz cos się nie uda to juz odpuszcze.
Czasem wydaje mi sie, że On faktycznie musi stracic grunt pod nogami, żeby sie ocknac. Sama nie wiem czy On wie czego chce. Nigdy nie bylo jeszcze między nami zadnych deklaracji i czuje, ze to ja jestem ta stroną, ktora kocha.. Hm..

Pozytywko tak myślę sobie, że może w niedzielę jak będę wracać z uczelni dalabys się wyciągnąć np na kawę?

Martwię się, że wszystko co chwilowo zbudowalam prędko znowu się zawali i mnie przygniecie.. O dziwo odezwala sie nawet moja znajoma z którą kilka lat bylam blisko.
Moj mężczyzna zachowuje się bardzo w porządku, ale za dwa miesiące (u niego to już chyba takie cykliczne) pewnie znowu będzie kryzys.

Wiosna coraz bardziej wyczuwalna w powietrzu, aa nawet nie ma kogo na spacer wyciągnąć.

No brawo,w koncu jakas porzadna decyzja

Czeeeść!

Świąteczna aura aa w moim serduchu -pustka..
Mało tego, że mój hm... Partner (?) wykukał to forum i moje wpisy (pozdrawiam!) to jeszcze przy każdej poważnej rozmowie o nim słyszę. Co mogę tu napisać? Na pewno to, że bardzo dziękuję Wam za pomoc! Wasze posty i maile pomogły mi zrozumieć kilka bardzo istotnych faktów.

Co do całego.. związku (?) sama nie wiem czy się rozstaliśmy, czy tylko ma mnie aktualnie w tyłeczku i w ogóle nie garnie się do żadnego kontaktu. Nie ma chyba dość szacunku do mnie ani tego co Nas łączyło, aby choć uczciwie powiedzieć, że to już koniec. Ach tak: potrzeba czasu. Pewnie żeby sprawdzić "jak mi będzie bez Ciebie". Cóż... zatęsknisz!

Co do mojego podejścia. Chciałabym to wszystko naprawić i może zacząć tak jakby cały dotychczasowy 'bałagan' nie miał miejsca, bo mi zależy na tym człowieku i może aż za bardzo... Może mylnie podeszłam do tego ze 'kocham' bo to najwyraźniej jakieś zauroczenie aniżeli pełnowartościowe uczucie, aa jak nie będziemy kuli żelaza puki gorące - wiadomo, w końcu i ja odpuszczę. Ale to również zweryfikuje czas.
Aktualnie poświęciłam się w pełni odnawianiu starych kontaktów i zamiast pisać pracę dyplomową latam wszędzie jak bąk. Poza tym poznaję masę innych ludzi - dzięki forum.
Mało tego kilka ważnych rzeczy, które miały miejsce przez kilka ostatnich dni bardzo dużo mi uświadomiły. Konkretnie:
Wracając z rozmowy z moim partnerem - cała roztrzęsiona brałam udział w niewielkiej kolizji na drodze. Dwa samochody zderzyły się zmieniając pasy ruchu, aa ja na 'trzeciego' przez nie uwagę prawie władowałam się w rów W moim przypadku skończyło się tylko wybitym nadgarstkiem i ukruszonym zębem, ale dwa inne pojazdy ewakuowano na lawecie. Nikomu nic poważnego się nie stało, aa ja również miałam więcej szczęścia niż rozumu. Więc rozeszło się po kościach..
Natomiast wczoraj wchodząc do pracy dowiedziałam się, że kolega z działu zginął w wypadku jadąc do pracy. Natrafił na niezabezpieczoną studzienkę i samochód dachował.. Chłopak miał 31 lat i ogromne pasje. Fotografował, filmował. Pewnie do końca życia nie zobaczę tyle, ile zobaczył On. Takie informacje wlewają więcej rozumu do głowy niż nie jedne rady.. Więc trzeba się wziąć w garść.

Nie wiem czy ktoś może mi w tym wypadku cokolwiek poradzić, dlatego pozostawiam tego posta jako pewnego rodzaju zamknięcie tematu. O ile coś ruszy pewnie się tym podzielę, ale skoro już nie jestem tutaj w pełni anonimowa, nie czuję się swobodnie.

Jeszcze raz dziękuję Wam netkobietki i netfaceci za rady!

Czy twój nick jest zaczerpnięty z książki Tomka Tryzny?
Czujesz się główną bohaterką?