Jak zrozumiec faceta? Ot to..

hmmm.... brzmi znajomo.

Więc dołączam się do pytania

Mi osobiście wydaje się że to facet powinien zrobić pierwszy krok, okazywać że mu zależy i jeżeli kobieta będzie też to czuła to również będzie to okazywać. Może jestem staroświecka... ale chciałabym żeby to facet się starał i robił pierwszy krok, bo nie chciałabym chłopaka za którym bym musiała latać.

Ale w życiu są różne sytuacje, ostatnio sama zebrałam się na takie wyznanie... i usłyszałam tylko "yhm" i że on sam jeszcze nie wie czego chce (a Twierdził że mu zależy)... jakoś mnie to zraziło do wyznań jako pierwsza...

Nic Ci nie odpowiedział na Twoje wyznanie? Ja wym go wprost zapytała co on czuje...

Zgadzam się z Lilą20. Mam podobne spojrzenie na sprawę.
A facetów już nie próbuję rozumieć Też miałam takiego co to twierdził, że jestem wyjątkowa itd, że poznamy się bliżej, ale jakoś zerwał kontakt, nie był gotowy widocznie na związek. Myślę, że jeśli spotkamy właściwego faceta , nie będziemy miały problemu ze  zrozumieniemy Go. Nic na siłę , kiedyś pożałują, co stracili

Widzę, że nie jestem sama ... Ja kompletnie nie rozumiem facetów, a podobno to kobiety są skomplikowane. Nie mogę zawsze zrozumieć jednej rzeczy, po cholerę mówią, że im zależy kiedy to nie prawda ?

Najlepsza odpowiedź jest taka, że to się czuje. Niestety ta odpowiedź jest łatwa do zastosowania tylko dla osób które już swoje przeżyły.

Czyli jest z facetami dokładnie tak samo jak z kobietami.

Niestety, takie opisywanie na forum jest akuratne jak określanie że fabryka którą należy zbombardować jest "gdzieś w Niemczech". Oczywiście RAF ma bombardować w Niemczech, ale niestety to niedokładna informacja. Pierwszy krok? Ok, 50% stanu jest odstrzelona bo za bardzo się boi. Idziemy dalej. Część facetów która ma jakieś doświadczenie uczuciowe, nie będzie okazywać że im zależy bo w przeszłości z tym przesadzili albo robili to zbyt uczuciowy ,a zbyt mało erotyczny sposób, i skutek był odwrotny od zamierzonego. Następnych 20% odstrzelonych. Jeżeli w tym momencie ty nie będziesz reagować prawidłowo na jego zachowanie, to następnych 20% uzna że ci się nie podobają i sami sobie pójdą. Zostaje nam 10%. Zacna próba, tyle że niewielka i składająca się w 8% z "rozrywkowych gości". Nie zniechęcam do twojego poglądu, może być, tylko doprecyzowują jak wygląda sytuacja żebyś wiedziała na co uważać.

Zapewniam że byście nie chciały Większość chłopaków którzy nie zostają typem "forever alone" przechodzi w wieku szkolnym kobietę-świnkę. Zakochują się w jakiejś dziewczynie za zabój, biegają, starają się udowadniają i albo od razu ona im mówi że nic z tego albo bierze ich i potem rzuca bo mają go dość. W życiu nastolatka jest to wielka tragedia. Jeszcze gorzej jest gdy ktoś przechodzi to później, czasami dochodzi do przypadków ekstremalnych o których słyszymy w Wiadomościach że jakiś 18 albo 20 latek w lesie się powiesił albo wysadził w powietrze. Większość jednak oczywiście przeżywa i już więcej nie popełnia tego błędu żeby się przedwcześnie angażować, starać i udowadniać.

jestem z meżem od dwuch lat nie pracuje bo wychowuje nasza coreczke która nie ma jeszcze nawet wóch lat.mój mąż dziś powiedział że nie chce być ze mna ,dla tego ze nie powiedziałam mu ze pobrałam 30 zł na jedzenie z  naszego spolnego konta bez jego zgody wiem zle postapiłam ale to nie jest powod zeby powiedziec to koniec strasznie mnie to boli bo cos wypanie np.nie powiem mu ze jade do lekarza bez jego wiedzy to juz jest problem dzis mipowiedzial ze on nie wytrzyma ze mna ze lepiej jak nie bedzie ze mna teraz powiedzial wszystko mnie boli uswiadomilam sobie ze nigdy mnie nie kochal i szuka byle pretekstu moich bledow zeby zakonczyc nasze malzenstwo co ja powiem dziecku ze co tatus nie przyjedzie bo mama bez zgody tatusia wziela pieniazki na jedzenie boze  zyc mi sie nie chce

wspolczuje:( ale Twoj maz jest jakis nie normalny, jestescie malzenstwem i wszystko macie wspolne, nie rozumiem jak mogl zrobic Ci awanture o 30zl..
moze lepiej naprawde rozstac sie, z poczatku bd trudno ale z czasem odetchenisz z ulga i bedziez wiedziala ze dobrze zrobilas, Twoj maz wywoluje tylko klotnie o byle co, brakuje mi slow...

dokladnie tak jak mowisz, i nigdy nie jest tak jak my bysmy chcialy, ja tez kiedys staralam sie o faceta dosc dlugo fskt fktem docenil to i bylismy razem no ale nie wyszlo nam, a teraz niewiem czy dac mu kolejna szanse,,,

Od pewnego czasu tez zaczynam tak myslec. Nie wazne slowa, gesty, uczucia, obietnice. Wszystko jest tylko po to by wkoncu "przeleciec"  laske. Jako naiwna osobka, sama wiele razy sie na to nabralam, i dalej nabieram. Za bardzo ufam ludziom, mysle ze kazdy jest dobry, a przynajmniej stara sie nie krzywdzic innych. Idealizm swiata, tak naiwny, jak i smieszny Pomylilam epoki chyba, to nie pozytywizm i nie "Lalka", a ja nie Wokulski. Badzmi Izabelami Leckimi, szybko, latwo i przyjemnie. Traktujmy facetow tak jak oni nas, z przymrozeniem oka, nie okazujmy uczuc zbyt szybko (albo wcale). Egoistyczne podejscie, ale przynajmniej gwarantuje brak cierpienia i mniej lez. Czy ktos tak jednak potrafi? Ja z pewnoscia nie.

Mężczyźni zazwyczaj źle reagują na przywiązywanie się bo nie są do tego stworzeni. Mężczyźnie zależy na odbyciu wielu stosunków z różnymi partnerkami aby przekazać geny. Ale ponieważ kobieta rodzi dzieci to chce mieć kogoś, kto by się nią opiekował na czas potencjalnej ciąży.

Mężczyzna = dużo kobiet

Kobieta = jeden facet

To naturalna sprzeczność dodatkowo podniszczana przez współczesną moralność, religię itd.
Po prostu nie mów mu że się do niego przywiązałaś a odgrywaj jeszcze niedostępną a będzie się starał o Ciebie bo będzie chciał ścigać to czego nie wolno mu mieć.

Poznałam ostatnio chłopaka (w pracy). Na początku myślałam, że też mu się podobam tylko wstydzi się zrobić pierwszy krok. Zawszę jak się widzimy wpatruje mi się prosto w oczy, ale nic poza tym. Kiedy chciałam już sobie odpuścić, koleżanka doradziła mi, żebym dała mu do zrozumienia, że nie jest mi obojętny. (osobiście wolę jak facet zaczyna, ale się zgodziłam) Myślałam, że wtedy zacznie działać. Nie chcąc za bardzo naciskać, zaprosiłam go tylko na portalu społecznościowym i starałam się zawsze patrzeć mu w oczy jak się widzieliśmy, jednak dalej bez skutku. Pewnego dnia w wyniku pewnej sytuacji postanowiłam napisać do niego wiadomość, aby pokazać mu że się o niego martwię (odpisał tylko ,,spokojnie"). Osobiście myślałam, że pociągnie dalej rozmowę, ale niestety nie. Myślę że już sobie odpuszczę i zapomnę, bo to chyba nie ma sensu. Może się myliłam co do jego zachowania. Jak myślicie?