Natrętna koleżanka - jak ograniczyć jej wizyty?

Niby to proste, wystarczyłoby powiedzieć pani S. że jej tak częste wizyty są uciążliwe i ustalić, że będą się spotykać raz na tydzień, na miesiąc czy na rok , ale do zrealizowania to pewnie jednak trudne.

Trzeba było zastanowić się zanim okazywało się opiekę... teraz radzę postarać się ją polubić.

Pani B jest okropną arogantką i egoistką! Nie życzę nikomu takich przyjaciół... pani S stara być się miła, a tu proszę...

Powiedzieć jej "Słuchaj! Kochałam się ostatnio z mężem, a Ty przyszłaś i nam przerwałaś. Od dzisiaj się umawiamy, że będziesz co najmniej godzinę wcześniej dzwonić, ok?"

Nokia, masz wiele racji, co nie zmienia faktu, że Gosha też jej trochę ma - trzeba się było zastanowić na początku, jakiej relacji chcemy i na samym początku zacząć stawiać granice. Teraz to trochę jakby się psa przez Xmcy przyzwyczaiło do tego, że mieszka w domu, z rodziną, śpi w naszym łóżku, a potem nagle się go wykopało do budy - jakby się nie postarać, psa to zaboli.

Z twórczych pomysłów przychodzą mi do głowy dwa, w zasadzie nawet 1,5.
Po pierwsze - zorganizować koleżance czas, pomóc znaleźć hobby. Człowiek, który ma wiele pasji, ma mniej czasu na bezproduktywne przesiadywanie u znajomych.
Po drugie - otworzyć ją na ludzi i pomóc jej znaleźć znajomych. Aktualnie ma jedną koleżankę, jak będzie miała ich 5, to im też będzie poświęcać czas i automatycznie będzie go miała mniej na wizyty.

Ja bym zrobiła tak:
Przede wszystkim zamykałabym drzwi na klucz, żeby nie było tak, że puk, puk i wchodzi bez zaproszenia, bo wtedy już trudno ją z domu wygnać, bez poobrażania się nawzajem.
Potem, gdy zapuka, staję w drzwiach bez zapraszającego gestu, ale w sposób taki, by moja osoba stanowiła naturalną barierę między koleżanką a mieszkaniem (mowa ciała) i mówię "...przykro mi (o ile mi przykro), nie poświęcę ci dziś czasu. Chcę poczytać/popracować/porozmawiać z mężem/odpocząć (zależy od tego czym chcę się zająć), ale chętnie spotkam się z tobą w piątek o 17. Pasuje? No to do piątku..." Uśmiech i zamykam drzwi bez wdawania się w dłuższe tłumaczenia. I w ten piątek rzeczywiście byłabym do dyspozycji, jeśli nie chodzi o odcięcie się od koleżanki, ale tylko o ograniczenie jej wizyt. Nawet bym zadzwoniła z przypomnieniem, że jesteśmy umówione.
Żegnając się z nią w piątek, powiedziałabym "...wiesz, chciałabym się znów spotkać z tobą, fajnie się gadało. Co powiesz na środę?...".

I tak aż do skutku, chociaż normalny i wrażliwy człowiek rozumie już po pierwszym razie.

Jak to rozumieć?

No....co to ma do tej sprawy?

No to tu właśnie chodzi o to, by jej nie ranić.
A co do znajomych.... ona ma już kilku znajomych w tej miejscowości, ale nadal odwiedza panią B., bo mieszka najbliżej.

To się tak czy siak raczej zakończy rozmową w cztery oczy z nią, bo sytuacja jest na dzień dzisiejszy niefajna, a moja koleżanka się z tym już męczy.