Nie akceptuje go takim jaki jest?

Kobieto on Ci zwyczajnie wlazł na głowę.....ale to Twoja wina.... napisałaś, że od początku to Ty się bardziej starałaś, on zaczął przekraczac kolejne granice, żeby sprawedzi, na ile sobie może pozwolic...a Ty pozwalałaś mu na bardzo dużo...ciężko teraz go będzie nakierunkowac na własciwe tory...
ZA takiej bzury, że on taki jest i albo go kochasz i akceptujesz albo nie to w życiu nie słyszałam ZWIĄZEK TO PRACA I TO CIĘŻKA, NAD SOBĄ I NAD PARTNEREM Jeżeli dwoje ludzi chce stworzyc coś trwałego, oboje muszą nad sobą pracowac...
Przeczytaj sobie książkę "Dlaczego mężczyźni wolą zołzy" i zobaczysz, że nie dałaś mu podstaw, żeby Cię szanował... Nie wykluczam, że mu na Tobie zależy, niemniej jednak to nie jest uczciwe z jego strony, że wykorzystuje to, że jestes bardziej zaangażowana- to bardzo egoistyczne.
Ja bym proponowała wyżej przytoczoną lekturę i zimny prysznic...przetrzymac go jakis czas...

Przestań myślec o nim a zacznij o sobie a to wyjdzie dobrez dla Waszego związku

Typowa manipilacja z jego strony
Wszystko się da, napisałam Ci maila, odpisz to prześlę Ci książkę...

Wiecie co jak wszystko rozumiem. Tez z mezem rzucamy sobie teksty na zasadzie "wyszlam za ciebie dla kasy" czy "ozenilem sie z toba dla seksu" ale juz tekst pt "a kto by cie chcial?" to przegiecie.
Na takie wezwanie, rzeczywiscie bym sie zastanowila i najprawdopodobniej doszla do wniosku, ze sprawdze kto by mnie chcial, po czym przedefilowala przed moim juz eks chlopakiem z nowym ciachem i to takim, zeby sie cala ulica w podziwie odwracala.
Bo taki tekst sugeruje..." robie ci łaske ze z toba jestem". Nie, nikt mi laski nie robi.

Dziękuje że dzięki wam wreszcie zaczynam otwierać oczy...
dzis zaniepokoiły mnie bardzo jego słowa <trenuje sport od 8 lat, rozmawialismy o moim jutrzejszym treningu, powiedziałam mu ze po prostu jutro sie nie spotkamy bo trenuje, na co on ze okej z jakas taka no niewiem .. łaską coś ala fochem?  >: i tak wiem że jestem dla ciebie najważniejszy i zawsze na pierwszym miejscu
odpowiedziałam: nie zawsze
i trzymalabym sie tego i oczywiscie nigdy mu tego nie przyznam ale troche jest w tym racji..

wieczorem zas mial cudowne objawienie i zadzwonil mowiac ze kocha mnie i dziekuje za wszsytko co dla niego robie...

Heh, poczuł po prostu, że mu się grunt spod nóg usuwa i poszedł po rozum do głowy. Nie jest głupi, to dobrze Tylko się teraz Moja Droga nie dawaj mu, bo pewnie jeszcze spróbuje swoich fochów nie raz. Tylko nie ulegaj za szybko i bierz go tą metodą, bo działa. Warto też żebyście naprawdę poważnie o tym pogadali. Trzymam kciuki

Cześć dziewczyny! To znów ja.

O ile z jednym problemem jest już trochę lepiej <tym opisanym na początku wątku> to pojawił się kolejny.
Strasznie denerwuje mnie że on myśli i ciągle daje mi do zrozumienia że jest całym moim życiem. DOSŁOWNIE.
Dla przykładu,  mogę się z nim spotkać <jedyny termin to jutro, ale że chciałam mu pokazać jak to doskonale sobie bez niego radzę(czytam ''Dlaczego mężczyźni kochają zołzy,, i staram sie wszystko powolutku wprowadzać w życie)> dopiero w niedziele bo mam dużo roboty.
A w ogóle to żeby odseparować trochę go ode mnie żebym zaczęła żyć wreszcie własnym życiem a nie tylko tym "naszym" zapisałam się na zajęcia z rzeźby i basen:)
Jego reakcja: No ale to przecież mniej czasu na spotykanie się dla nas
Moja: Zajmiesz sie sob, pograsz <bywały sytuacje ze odwoływał spotkania bo gral w jakas tam gre, wiem bez komentarza>
A wiec jak mu powiedziałam ze spotkamy sie dopiero w niedziele to on "a wytrzymasz tyle? wiem że nie. Możemy się spotkać jutro." Jak mnie to irytuje... Jak sie pozbyć tego jego przekonania że bez niego ,,zginę'' ?
Kolejny przykład. Wyjeżdżam na pare dni z koleżankami w góry. Jego reakcja ,, A dobra jedź sobie!! Baw się tam z nimi! tylko mnie nie zdradź! <wszystko z wyrzutem i wrednym tonem oczywiście ze dlaczego ja wgl go zostawiam?>
Ja na to: A gdzie zaufanie?
on: mam je jak jesteś obok. a nie jak wyjezdzasz nie wiadomo gdzie.. [!!!]
Ja mu: Będe dzwoniła
on: ja już nawet nie chce zebys dzwonila! <choć gdybym faktycznie nie zadzwoniła to rozpętałaby się IIwojna światowa>
ja: jak chcesz
on: i tak wiem ze nie wytrzymałabyś tyle czasu beze mnie wiec dzwon jak chcesz

JAK WAS ZROZUMIEĆ FACECI?!
kochane poradźcie coś na tego dekla:)

jakoś nigdy tak na to nie patrzałam ale być może tak jest..
Tylko teraz zaczal robic dziwne rzeczy.
Sytuacja z dziś.
Godzina 17 a od niego wciąż żadnego znaku ani sms ani nie zadzwonił < jakoś mi to specjalnie nie przeszkadzało ale dość dużo dziennie rozmawiamy>
napisałam mu sms : jak tam ci dzień mija? wyspałeś się dziś? :*
<jest chory, nie potrafił spać 2dni>
on: a dobrze , no trochę sobie wreszcie pospałem
ja: a właśnie tak podejrzewałam ze będziesz spal, dlatego nie pisałam <kłamstwo hihi >
on: Nie pisałem dlatego że czekałam aż ty do mnie napiszesz

i trochę mnie to zbiło z tropy bo kurcze już 2 rok nam leci a poczułam sie jakbyśmy dopiero zaczynali ...

Zawsze ma pretensje jak gdzieś wychodzę, a jak wyjeżdżam to już w ogóle jest masakra.
Rozmawiałam z nim o tym wiele razy, za każdym razem słyszę że on kocha mnie bardzo ale nie potrafi mi ufać jak nie ma mnie obok. Ja nigdy nie zabraniałam mu wypadów z kolegami , bo moim zdaniem każdy też ma swoje życie oprócz tego ,,naszego''.
Nigdy go nie zdradziłam ani nie dałam powodów by tak myślał. Jesteśmy razem 2lata.

pomóżcie net kobietki bo czasem mam ochote przez takie pierdoły go zostawić:(

Kobieto, ile zniesiesz tyle zniesiesz. Obys nie stała się kiedyś wrakiem kobiety tak jak i ja. Właśnie podnoszę się z dołka, ale uwierz mi sięgnęłam dna i depresji takiej, ze czułam sie jak nic nie warty śmieć... niestety przez faceta

Przepraszam ten post był skierowany do autorki watku moja pomyłka, ja tylko przestrzegam kobiety, bo miałam męza przy którym stałam się warkiem. Nie chciałabys mnie widziec. Uwierz mi.

Jest taka jedna metoda, ćwiczenie. Wyobraź sobie czy chciałabyś mieć dziecko podobne do swojego partnera.
Ot! Pewnie się zawachałaś ?

O tej metodzie przeczytałam kiedyś w internecie. Absolutnie nie twierdzę, że twój partner jest zły. On moze być niedojrzały, ja właśnie składam pozew do sądu kościelnego z powodu niedojrzałości męża. Jezeli czujesz, że ból staje się nie do wytrzymania, to uwierz mi - on bedzie narastać. A co zrobisz jak w przyszłości twój partner tak będzie traktował dziecko? Dopiero bedzie dramat - nawet na naukach przedmałżeńskich księża odradzają małżeństwa gdzie już przed ślubem mają miejsce różne dziwne zachowania. Niestety z doświadczenia wiem, ze czasem kobieta musi się znaleźć na dnie by cos zrobić z własnym zyciem, ale wtedy jest ona już mężatką, ma dzieccko, kredyty...

Nie ma on powodów aby być zły, to świetna manipulacja z jego strony aby całą odpowiedzialność za jego "lenistwo, olewatorstwo" zwalić na Ciebie. Skoro on jest obrażony to wyglada to tak jakbyś to Ty była winna, mistrz odwracania "kota ogonem...".

Ważne jest też to w jaki sposób zwróciłaś mu uwagę, że nie przyszedł? Łatwo doradzać, ale w takiej sytuacji lepiej nie dramatyzować tylko spokojnie uświadomić mu co stracił nie przychodząc oraz powiedzieć mu, że swoim zachowaniem dał Ci odczuć, że Cię totalnie olał... Było samej powiedzieć, że Ty zaplanowałaś czas dla Was rano, w końcu tak się umawialiście, a wieczorem to Ty masz już inne plany i było nie przystać na jego propozycję, że spotkacie się wieczorem. Gdyby na kolejne spotkanie z Tobą sam musiał poczekać cały dzień to następnym razem by się może zreflektował. A tak on wie, że i tak zawsze zrobisz to co on chce.

W przypadku niedojrzałych facetów trzeba wymagać i być konsekwentnym. A często bywa tak, że nasze wymagania sprowadzają się do "gledzenia", dramatyzowania, a brak nam konsekwentności w działaniu i tym co mówimy.

onaona niekoniecznie! Niedojrzałego faceta trzeba potraktować jak dziecko, które chce się czegoś nuczyć, wychować. Wiadomo, że jak się takiemu facetowi stawia nagle wymagania to bedzie się buntował i "tupał nóżkami". Pewnie w takiej sytuacji dojdzie do konfliktów, próby przeforsowania tego co do tej pory miał itp., próby z jego strony odzyskania swojej wygodnej pozycji.

Jednak jesli kobieta bedzie konsekwentna to w końcu facet zrozumie co sie dzieje. W ten sposób i on coś zyska bo zacznie się rozwijać. Zostanie zmuszony do myślenia, do zmiany nawyków, do zastanowieni się nad sobą, do wkroczenia na drogę dojrzałości. Co przyda mu się  ogóle w życiu. Dopóki nikt od niego nie wymaga to on nie musi niczego zmianiać, bo tak jest mu wygodnie. Stosuje ciąż te same sztuczki manipulacji i wciąż tkwi w tym samym punkcie, nawet nie dostrzegjąc ile traci. Mądry facet bedzie umiał z  czasem dostrzec pozytywy zmian. Docenić te zmiany.

Tylko, że taka kobieta musi być konsekwentna w działaniu. Czyli działanie choćby na zasadzie "zdartej płyty". Nie ulegać, nie odpuszczać skoro wiemy, że w czymś mamy racje, a jemu nie dzieje siię żadna krzywda. I co ważne taka kobieta musi kochać siebie, czyli nie zachowywać się jak ktoś kto nie potrafi bez tego faceta zyć i funkcjonować. Jesli wymagałaby tego sytuacja to taka kobieta musi też umieć zrezygnować z danego faceta, czyli odejść.

onaona istotne jest też to czy dany facet jest niedojrzały, bo zwyczajnie nie mial okazji, możliwości dojrzeć, czy jest po prostu zwykłym egoistą, narcyzem. Może też być, że facet nie kocha danej dziewczyny - jest z nią bo ma z tego korzyści.

Jesli ktoś jest "normalny" i mu zależy to wymaganie poprzez bycie konsekwentnym wystarczy aby druga strona zrozumiała nasze potrzeby. O ile te wymagania są też "normalne".

My ludzie często przyzwyczajamy sie do dobrego, jeśłi ktoś zawsze coś dla nas robi, chce uchylić nam nieba to po pewnym czasie uważamy to za norme, standard zapominając, że ktoś coś robi bo nas kocha, co nie znaczy, że powinnismy to wykorzystywać.

onaona nigdzie nie napisałam, że WYMAGANIE  to stawianie warunków na zasadzie: albo zrobisz to co ja chcę albo odejdę!!! Nie popieram takich rozwiązań.

Ale jeśli ktoś notorycznie nas ignoruje, manipuluje, "odwraca kota ogonem", szantażuje nas, czy wpędza w poczucie winny aby osiagnąć swoje to czasem faktycznie nie pozostaje nic innego jak odejść. Jesli ktoś totalnie nas nie szanuje, naszych granic itp.

Co do Twojego faceta to mam wrażenie, że ogólnie niedobraliście się. Dwa różne światy, różne potrzeby, rózne spojrzenie na życie. Od początku wiedziałaś, że nie ma wyksztacenia i jakoś nie specjalnie go to interesuje. Czyli wiedziałaś co brałaś. Jeśli zaś miałaś podejście na zasadzie on mi nie pasuje ale ja go zmienię to porazka gwarantowana.
Co do jego agresji wobec dziecka to możliwe, że to cos więcej niż zwykła niedojrzałość. Może takie wzorce wyniósł z własnej rodziny albo ma jakieś zaburzenia osobowości. Z pewnością to jest problem.

zareagowałam następująco troche ironicznie ale byłam zdenerwowana : Spoko, ozumiem. Level ważna rzecz )

Kurcze aż sobie to zapisałam bo to piekne co napisałaś.