Czy wy kochacie na nowo? czy wam przeszło ?

Tak, kochałam mocno i to nie raz, nie dwa...a kilka.
Przeszło, bo przejść musiało. Gdy zobaczyłam, że moje szczęście jest zagrożone, że tracę i stracę czas- przestawałam kochać.

I druga, i trzecia i kolejna   I każda jest inna

Ależ oczywiście! Należy być wdzięcznym za każdą miłość, którą się spotkało na swojej drodze, każdą osobę i potraktować to jako ubogacające doświadczenie

Wygodne i praktyczne

Kochać można wiele razy...ale tą jedną jedyną miłość zawsze będzie się pamiętało,wiele rzeczy się dla niej wybaczy nie wszystko ale wiele
Miłość i przyjaźń w jednym,to coś czego nie można zapomnieć.
Zrozumienie i  małe kompromisy towarzyszą takiej miłości,wybaczanie które ma również swoje granice ....przede wszystkim wyrozumiałość.
Ale co ważne! Nie zatracenie swojej osobowości !!!
Jeśli to pomieszanie z wymieszaniem graniczy z "szaleństwem" i ma swoje granice i jest "cudownie cudowne".....to takiej miłości nie da się zapomnieć
To jest jedno jedyne co człek zawsze będzie pamiętał.

Okej, rozumiem cieszę się, że to nie jest niemożliwe !
A mieliście taką sytuacje: (nie dotyczy mnie, pytam hipotetycznie)
wasza pierwsza miłość, rozstaliście się uczucia wygasły(nie do konca wiadomo) i po kilku latach się spotykacie i czujecie to samo co dawniej?
to chyba jest piękne przeżycie ?

niczego nie boję się bardziej niż tego, że nie przestane kochać i nie pokocham na nowo, ale dzięki wam wiem, że to się może udać!

no a co innego jeśli ktoś zostaje porzucony nie, żeby związek był idealny, ale wiadomo, ze się kochało mocno i to przez DŁUGI czas.
szkoda tego wszystkiego po prostu. ale też nie widzę siebie bez uczuć do tej osoby więc dlatego to mi się wydaje takie odległe i neimożliwe

no a ja się bardzo przywiązuje i mi trudno
może jesteś taką kobietą z silna psychiką!
podziwiam Cię

uh.. też chciałabym być silna psychicznie. są na to jakieś ćwiczenia?
moze dajesz gwarancje na to, ze uczucia miną ?

no właśnie, ja mam niskie poczucie wartości, już o tym pisałam kiedyś w jakimś wątku. Ale dziekuję, za odpowiedzi

U mnie mija 8 miesięcy od rozstania i nadal kocham.Uczucie jest inne. nie wiem czy przygasa ale się duzo się zmieniło.Myslę ,że będę się wstanie zakochać ponownie kiedyś tam i wiem ,że to wtedy będzie ktoś wyjątkowy. Tym czasem teraz nic sie nie dzieje. Jest jak jest.Akceptując sytuację w której jestem i nie wypierając się wszystkich uczuć jest mi duzo łatwiej funkcjonować. co do Twojego pytania o spotkanie pierwszej milości. Coż jest to możliwe.Moja koleżanka doświadczyła czegoś takiego.Mówiła ,że gdy zobaczyli się ponownie po ponad 3 latach braku kontaktu serce waliło jej i myslała,że oszaleje.Postanowili sprobować jeszcze raz,Do dziś są razem co będzie dalej coz czas pokaże

Koleżanka jest starsza o 3 lata:)  Jakby nie było dalej między nimi myślę ,że to piękne co ją spotkało.No i pewnie taka sytuacja 1 na milion jej historia jest podnosząca na duchu tym bardziej jak słyszy się same przykre opowieści od znajomych .Zdrady ,kłamstwa duzo tego i chyba jeszcze do tego nie przywykłam bo zawsze na mnie robi to wrażenie jak podły człowiek potrafi być...

Wiesz to po tym gdy czujesz, że już dalej nie chcesz biec, szukać, czekać bo wszystko masz W telegraficznym skrócie. To jest uczucie nieporównywalne z innym. Masz WEWNĘTRZNĄ pewność, spokój.

W moim wypadku to nie była pierwsza ale za to - jak się z początku wydawało - wielka miłość dwojga partnerów... uwieńczona sakramentalnym "tak". Były wzloty, motylki w brzuchu strata głowy etc. a potem... pikujący lot w dół ze szczytu wieży eifla na beton.
Pozbierałem się jako ofiara "rozpadu" związku i za wszelką cenę walczyłem dobre 6 m-cy...

... ale gdy się o tym "przyjemnym" w wydaniu publicznym aspekcie - zaczynającym się na "z" - dowiedziałem, klęknąłem z hukiem. Coś we mnie pękło... na miliony kawałeczków się rozpadając i już się nigdy nie poskłada. Nie w tym "związku" choćby nie wiem ile wody i czasu upłynęło. Jak to mówią "co było nie wróci!"

Catwoman święte słowa... potwierdzam.
Amen

trelemorele,
a to wszystko ma sens, jeśli dwie strony chcą tego samego. Jeśli nie chcą, trudno przekonać drugą osobę, że warto z tobą być, że warto cię kochać.

Myślę, że dużo zależy od osobowości, niemniej jednak każde nie pielęgnowane uczucie wygasa. Uważam, że w przypadku porzucenia, wygasa trochę dłużej ponieważ targają nami emocje żalu, rozczarowania etc. tym samym trudniej jest zaufać kolejnej osobie. To czy uda ci się jeszcze kogoś pokochać, zaufać to zależy tylko od ciebie, czy będziesz chciała podjąć takie decyzje, czy będziesz wolała żyć przeszłością.
Ja nie potrafię już dać tyle samo z siebie ile dawałam wcześniej, ale to mój świadomy wybór, moja decyzja. A czy przeszło poprzednie uczucie? minęło sporo czasu i przygasło, miesza się pomiędzy złością a sentymentem

Gdy zerwałam z moim pierwszym chłopakiem, mieliśmy kilku miesięczną przerwę od siebie, zostaliśmy przyjaciółmi. Do tego czasu nikogo sobie nie znalazł, od nowa stara się o względy u mnie. Jest to raczej zamknięty temat, jednak miło wiedzieć, że komuś tak bardzo zależy na mojej osobie.

miło, a jeszcze milej jest, kiedy wiesz ze możesz ją odrzucić i będzie cierpiec tak jak Ty cierpiałaś tzn może przesadzam.

a tak ogólnie to powiem wam, że moj były ściał wlosy na krótko i teraz jest przystojniejszy a co za tym idzie...boje sie, że wzmocni moje uczucia jak go zobacze jutro w pracy..

Otóż to.

Tak, można zakochać się na nowo. W innej osobie, z zupełnie innym wyglądem i cechami. Po rozstaniu z moim chłopakiem, którego bardzo kochałam, nie wyobrażałam sobie związku z kimś innym. Po sześciu miesiącach poznałam (prozaicznie, przez internet) Sebastiana. Jesteśmy razem od września i mogę powiedzieć, że kocham dużo mocniej, więc to możliwe Trzeba stanąć na nogi, odczekać swoje. Obecnie wiele razy od niego słyszę: Gdzie Ty byłaś jak Cię nie było...

A ja się podpisuję pod wypowiedziami dwóch Poprzedniczek

Netkobieto, warto na to czekać A kiedy przyjdzie ta prawdziwa, taka już na zawsze miłość, taka, o której gdzieś w głębi duszy marzyłaś, ale sama przed sobą nie przyznawałaś, że istnieje, to zrozumiesz, że wszystkie te wcześniejsze miłostki były po to, abyś teraz mogła w pełni docenić ten dar! I będziesz wdzięczna losowi za to, że wcześniej nie wyszło. No i zrozumiesz czemu wcześniej nie wychodziło... 

Co Ci będę mówić, po prostu sama kiedyś zobaczysz i wtedy zrozumiesz.

"Jeśli tylko natrafisz na właściwą osobą, pokochasz bez opamiętania a stara miłość będzie tylko niewyraźnym wspomnieniem. "  -  PRAWDA

netkobieta,
to się tylko tak wydaje, że się bedzie wspominać, kochać do końca swych dni...... dopóki jest się samemu i nie ma się ani obiektu westchnień, ani za dużo do roboty To co innego zostaje? No wzdychać, żyć wspomnieniami.
Ale nadchodzi dzień w którym BYŁY staje się niczym innym jak bladym wspomnieniem, a potem, po kilku latacvh wydaje ci się, że wasz związek się w ogóle nie zdarzył.

Pamiętam jak się rozstałam z byłym. Był płacz,ból,żal. Kochałam bardzo. Nie wyobrażałam sobie,że kiedykolwiek mogłabym z kimś innym być. Przez własną głupotę cierpiałam prawie rok! Cały czas żyłam nadzieją,że wróci ale nie wrócił a ja w końcu zaczęłam łapać się na tym,że coraz mniej o nim myślę itp. Wtedy pojawił się obecny chłopak. Zawrócił mi w głowie do szaleństwa. Jesteśmy razem ponad rok. Kocham go bardziej niż poprzednią miłość. Teraz nawet się cieszę,że z exem nie jestem,bo obecnego chłopaka nie zamieniłabym na żadnego innego

No właśnie.A ja rozstałam się z chlopakiem dziś. Po 2 latach,kilka dni przed 2 rocznicą.Planowałam już prezent  jaki mu zrobię.. zerwał ze mną ,choć zapewniał ,że kocha.Po prostu coś się 'wypaliło' przez ostatnie kłopoty,kryzys.Tak powiedział.Wypaliło się, nie ma ognia.Martwi się,kocha(nie rozumiem  jak można czuć to wszystko NARAZ...),cierpi,ale nie potrafi być ze mną.Czuję jakby mi ktoś wyrwał serce.Zastanawiam się,o co chodzi,dlaczego?Mówił 2 tygodnie temu,że jest z nim źle,że sobie nie radzi,ale płakał i prosił,żebyśmy to naprawili.A po 2 tygodniach ponowił swoje zdanie,że musimy się rozstać.Ze to nie działa.Czemu więc przez te ostatnie 2 tygodnie wciąż zapewnial,ze jest dobrze juz,ze widzi zmiany?Czemu pisal ,ze kocha,byl czuly,opiekunczy?Bo sam sobie wmawial,ze jest dobrze,a czul inaczej? Czy ktos moze pocieszyc mnie w jakikolwiek sposob? Jedyne o czym mysle,to zasnac na rok.A najlepiej sie nie obudzic.Nigdy nikt mnie tak nie zranil-to moj pierwszy związek,jego za to ktorys z kolei i najdluzszy.Na początku patrząc na niego nie bylam pewna,czy chce byc razem,za to on szalal z milosci.Co się zmienilo? Nie wiem czy  to wina innej kobiety.Spytalam wprost-zaprzeczyl,ale wlasciwie dlaczego teraz mialabym wierzyc?Choć pocieszycielke na pewno znajdzie,zawsze sie do niego dobijaly...wydawalo mi sie,ze jednak tak silnego uczucia jak nasze nie zniszczy nic.A jednak.Na pozegnanie plakal.Nawet bardziej niz ja,bo ja chcialam wyjsc z tego z twarzą.Tulil.Pocalowal i poszedl.Powiedzial,ze ma nadzieje,ze go nie znienawidze,aczkolwiek zrozumie to.Wyrazil tez nadzieje,ze jakis tam kontakt nam zostanie.Prosze,powiedzcie mi cokolwiek.Jakies przemyslenia?Potrzebuje tak strasznie POCIESZENIA.jestem w kompletnej rozsypce,a to dopiero początek...nie dociera do mnie fakt,ze go juz nie ma...nie wierze nawet,ze cholera bede jeszcze umiala sie cieszyc zyciem,bo czym jest pieporzone zycie bez milosci? Moze i jestem jeszcze mloda,ale tyle rozumiem.I nie poprawi mi humoru fakt,ze mam jeszcze czas na faceta...bo ja zawsze chcialam tego.

Czekać. Musisz czekać. Wiem co mówię, bo kilkanaście dni temu czułam dokladnie to samo co Ty więc wiem, co mówię. Zajmij czymś mózg, ogladaj tv tylko nie jakieś glupie komedie romantyczne. Płacz, rzucaj poduszkami, krzycz. JEDZ, choć Ci się w ogóle nie będzie chciało to jedz, bo im będziesz bardziej glodna tym bardziej bedziesz rozmyślać i się smucić. Przejdzie, obiecuję, za kilka dni, za tydzień będzie już lepiej. Jeśli masz kogoś bliskiego podziel się bólem. Wyklnij go jeśli Ci to pomoże.

Chyba każdy musi sobie na to pytanie sam odpowiedzieć:) Ja poznałam to po tym, ze czuję się w tym związku..... pełna. Nie wiem jak to określić. Czuję pełnię, a do pełni już nic nie można dodać

spotykam sie z tym facetem. fajny itp.. całowalismy się juz...ale nie czuje tej chemii.. wiadomo przy tym pierwszym pocałunku to aż mi się gorąco zrobiło. ale przy nastepnych juz nie.. czasem mnie jego zachowanie irytuje ale lubie go.. czy po tych 3 tygodniach może się coś jeszcze zmienic? mi się wydaje, ze tak.. ale poczekamy..nie chce mu też nadziei wielkich robić

powiem wam, że dziś mój były mnie obraził i jakoś AŻ tak się tym nie przejęłam

ps: tzn nie wiem czy wspominałam, ale spotykam sie z kims

cholera wiem,że napisałam  w niezbyt odpowiednim wątku, z góry przepraszam

Nie tylko młodzieńczych. Ja miałam 28 lat, mój chłopak 30, traktowałam go jak przyszłego męża. On tymczasem powiedział pewnego dnia, że już nie jest tak jak dawniej, że się wypalił. Potem widziałam już tylko jak się miotał, były dni, kiedy było jak dawniej, okazywał zainteresowanie, ale jednak przeważały takie kiedy się oddalał, aż w końcu zupełnie stał się zimny i obojętny, jakby zapomniał kim jeszcze tak niedawno byliśmy.
Na początku szukałam odpowiedzi na pytanie "dlaczego" podobnie jak Ty Awaria. Po kilku miesiącach przyjęłam, że na to nikt nie zna odpowiedzi. Tak miało się stać. W szczęśliwym związku chęć do bycia razem musi być po obu stronach.

A to już jak uważasz. Bylebyś ich kiedyś na FB nie zobaczyła