Związek na odległość, a dalsze plany

Dam Ci radę, sobą się zajmij, swoimi planami i tym co chcesz robić, a jeśli zaprowadzą Cię one do osoby, którą kochasz to tym lepiej.

usunięte na prośbę autorki

Planujemy wspólne zamieszkanie, snujemy myśli o ślubie. Mieszkanie jednak jest znacznie bliższą kwestią - wiadomo, że najwcześniej jednak w październiku, a dalej zobaczymy, jak to wszystko się potoczy. W grę nie wchodzi jednak jego przeprowadzka do mnie ze względu na pracę, ewentualnie na krótka moja do niego. Nie jest to jednak opcja na stałe, bo obecnie mieszka z dwoma kolegami, więc będziemy pewnie czegoś szukali.

A czy się boję, że jak razem zamieszkamy to będzie inaczej? Co konkretnie ma być inaczej, co masz na myśli?

a dlaczego z góry zakładać, ze "jak się nie uda?" a jak się uda? TO CO? Życie to jest ryzyko, pasmo niespodzianek, nowości i zdarzeń, a może tak los chce, może tak ma być? A jak to ten? Dlaczego wciąż słychać głosy, że znajomość internetowa to złudzenie? Dlaczego nie dać się ponieść fantazji i nie spróbować?

witam
Ja mam sytuacje taka iz jestem w zwiazku na odleglosc 4 lata.Kiedys bylo fajnie,staral sie pisal dzwonil.Teraz tez sie stara,mowi,ze kocha okazuje jak jest szczegolnie,ale problelem ejst to,ze mowi co innego i robi co innego.Ja mowie,ze juz nie daje rady sama,ze odejde a On,ze moj wybor nic nie zrobi mi.Przykre to bardzo,bo ja sie tyle lat staralam poswiecalam a On nic.On chce kupic mieszkanie uparl sie a nie ma duzej kwoty i ciezko mu bedzie kupic,urzadzic.Jest bardzo uparty  mowi,ze nie bedzie dla kogos sie poswical,ulegal i zmienial bo patrzy na siebie by miec dobrze a niby dla nas.Pochodzi z boednej rodziny ale bez przesady.Kiedys bylo kiedys,teraz jest teraz.Mowil ost ze wroci na pol roku chociaz jak sie praca skonczy w Anglii a teraz mowi,ze nie worci bo zmarnuje czas a on chce kupic mieszkanie predko(choc nie kupi szybko)mowi tez,ze nie spieszy mu sie z niczym nawet nie chce sie zareczyc nic,a o dzieciach i slubie narazie nie chce slyszec,moze kiedys.Ja nie wie zy wogole bedze chcial.Ma 30 lat a ja 28 i chce cos wiedziec.Nie worci na jakis czas dla mnie chociaz bo szkoda czasu i nie bedzie rezygnowal z pracy bo firma jego bedzie miala robote znow gdzie indziej za granica.Nie wiem co robic bo On ma swoje zdanie i jak ja chce odejsc to moge powiedzial,nc na sile a kocha mnie mowi bardzo.POmozcie!!!

Żyję w związku na odległość ponad 4 lata. Dzieli nas 70 km.
Nie jest to typowy związek na odległość bo studiuję dziennie w jego rodzinnym mieście. Od poniedziałku do piątku mamy możliwość się widzieć ale wszystkie weekendy, święta, wakacje i inne wolne dni spędzamy oddzielnie.
W czerwcu oboje kończymy studia i właściwie nie wiemy jeszcze, co dalej. Nie bardzo mam szansę na pracę w jego mieście. Próbuję u siebie otworzyć własną działalność i jeśli się uda, rozważymy jego przeprowadzkę do mojego miasta i zamieszkanie razem. Jeśli nie- będziemy się wtedy martwić.
Wiemy na pewno, że kochamy się i chcemy być razem. Jak to mówią- dla chcącego nic trudnego Nasze 70 km to nie tragedia, chociaż brakuje mi go na co dzień, kiedy chciałabym wyjść na wieczorny spacer. Ale na szczęście istnieje gg, skyp i fajnie jest czasem za sobą zatęsknić

Dobra rada. Ja też jestem w takiej relacji na odległość, ale niestety jeszcze dosyć krótkiej. Nie mam między nami żadnych zobowiązań. Dlatego póki co planuję wszytsko tak abym było dobrze przede wszystkim dla mnie. On nie wyraził chęci abym się do niego przeprowadziła. A tutaj na pewno nie wróci ( w sensie do swojej rodzinnej miejscowości), bo tam ma stałą pracę. Dlatego ja póki co planuję swoje życie na miejscu, dopiero skończyłam studia. Już raz dopasowałam swoje życie pod kogoś, abyśmy nie musieli już być razem na odległość i nie wyszło. Wychodzę z założenia, że jeżli ktoś ma być z kimś to w końcu będą razem nie na odległość. W moim przypadku czas jest najcenniejszy.